چنین است

“رهبری جهاد در راه خدا“  .

آنهاییکه اکنون به پای شیطان  سر می سایند. ..

آنک خشم سیل گریه ای ما در میرسد.

قبا از سر شیطان برکنید.

پیام شادباش اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند بمناسبت عید سعید فطر

هیأت رهبری اتحادیه ما مسرت دارد که بهترین شادباشها وتمنیات نیک خویشرا به مناسبت حلول پرمیمنت عید رمضان خدمت تک تک از هموطنان ما مقیم کشور هالند وکافه مسلمانان مقیم این کشور وهمچنان به پیشگاه ملت غیور افغانستان تقدیم میدارد.

متمنی ایم که در پرتو ایام خجسته عید سعید فطر روزهای خوشی راسپری نموده و از برکت ایام صیام صلح وصفا به کشور برگردد وجنگ و خشونت رخت بر بندد.

اتحادیهء انجمنهای افغانها منیحث خانه مشترک افغانها در این کشور با فاز نوین کاری خویش مصمم است تا بیشتر از پیش در عرصه های فرهنگی واجتماعی مصدر خدمت شایان به جامعه مهاجر افغان گردد.

و با فعال ساختن شوراها ، انجمنها، کانونها،بخشها و کمیسیونها فعالیت گستردهء را در عرصه معرفی فرهنگ مان انجام داده وپروسهء انتیگریشن ( شهروندی) را مؤفقانه تکامل بخشد،

البته تحقق همه برنامه های اتحادیه وابسته به سطح همکاری وهمسیویی افغانهای مقیم هالند، بویژه نخبه گان میباشد که چگونه میتوانند اتحادیه واجتماع افغانی را در این سرزمین اروپایی بشناسانند و با انسیاتیف تازه راهگشاه باشند.

یکبار دیگر مراتب شادباشهای خویشرا تقدیم داشته مؤفقیت مزید تان آرزوی ماست.

با شادباشها ودرود ها

هیأت اجراییه

گزارشگر اتحادیه محافل افطاریهء ماه مبارک رمضان

به احترام ماه مبارک صیام محافل افطاریه ای  به وسیلهء اجتماع افغانان مقیم هالند درشهر های مختلف کشور هالند برگزار شد و سلسلهء چنین  همایشها ادامه دارد.

گزارشات از انجمن های  افغانهای شهر های اپلدورن و دن بوش حاکی از آنست که چنین محافل به تاریخ ۲۸ اگست سالجاری مطابق ۱۸ ماه مبارک رمضان در شهر دن بوش وهمچنان به تاریخ ۴  سپتا مبر مطابق۲۵   ماه مبارک رمضان درشهر اپلدورن برگزار شد.

در محفل  شهر ونواحی اپلدورن نماینده های سفارت جمهوری اسلامی افغانستان مقیم هالند، برخی هموندان هیأت اجراییهء اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند، نماینده های شهر داری، شهروندان هالندی، نماینده های اقلیتهای ملی مقیم شهر ونواحی اپلدورن  و همچنان شماری از افغانهای مقیم این شهر اشتراک ورزیده بودند.

همایش ساعت ۱۹:۰۰  شام با سخنرانی نصیر صافی مسؤول انجمن اپلدورن آغاز یافت، سپس محمد شفیع خاوری به نماینده گی از سفارت پیرامون فضیلت ماه رمضان واستقبال از چنین همایشها که در همپیوندی افغانها تأثیرات شگِرف دارد تماس گرفت،

همچنان به وسیله خانم هوسی صافی در رابطه به روزه و فضایل آن به زبان هالندی معلومات ارایه گردید و انجنیر کریم تنویر به نماینده گی از سینماگران سخن راند.

سپس  حوالی ساعت ۸:۳۰ مدعوین به افطار وصرف طعامی که در نتیجه  کار جمعی شماری از خانواده های افغان مقیم اپلدورن تهیه شده بود دعوت شدند، بعد از صرف طعام بخش دوّم محفل پیشبرده شد.

در این بخش از ولی محمد شاهپور رییس وصدیق وفا معاون اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند تقاضا شد، تا سپاسنامه ها وشادباشهای اتحادیه را  به کسانی  که هیأت اجراییه صادر نموده بود پیشکش وتقدیم نمودند.

نخست ولی محمد شاهپور پیرامون اهداف وبرنامه کاری اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند به زبانهای هالندی ودری معلومات داده، افزود که:

اتحادیه ما بتاریخ ۲۹ جون ۲۰۰۳  به کار آغاز وتاکنون کار هایی را در چوکات اساسنامه خود بخاطر انجام خدمت به جامعه مهاجر افغان در هالند انجام داده و اینک ما در دور سوم تعویض حلقه رهبری اتحادیه قرار داریم که مجمع عمومی ۲۸ اگست سالروان  این مسؤولیت را بعهده من وهمکارانم گذاشته است.

که به یاری خداوند متعال وهمکاری شما عزیزان به ویژه سهم شما بزرگان در شورای مشورتی اتحادیه که در آینده قریب تشکیل آن  با ترکیب وسیع که از سیلقه های گوناگون نماینده گی بتواند تکمیل خواهد شد،

سپس موصوف به همیاری معاون اتحادیه برگه های سپاسگزاری را به نماینده های سفارت افغانستان درهالند وهمچنان برگه شادباش را به مناسبت انتشار مجموعه شعری به آقای عبدالودود فضلی شاعر ونویسندهء افغان وهکذا سپاسنامه هایی را به نصیر صافی مسوؤل،  استاد منیر خلمی ، مصطفی فقیر حسیب ودود هموندان انجمن اپلدورن تفویض داشتند.

ومحفل با دعاییه ای  بخاطر اعاده صلح و ثبات درکشور توسط محترم الحاج عبدالظاهر صبوری یکتن از موسفیدان وبزرگان شهر اپلدورن پایان یافت.

فراخوان ومشی فاز نوین اتحادیهء انجمنهای افغانها درهالند

هموطنان و هموندان گرانقدر،

اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند از سال ۲۰۰۹ بدینسو از نگاه کیفی وارد مرحله تازه ای شده که در آن سیتماتیک شدن فعالیتهای اجتماعی وآموزش شیوه های مدرن کاری ارجعیت یافته است،

زیرا در نتیجه سمینار های علمی وپراتیکی در عرصه های ارتقای آماده گی کاری حلقه رهبری اتحادیه، زنان وجوانان کار متودیک فراوان صورت گرفت واین سلسله در بقیه سال ۲۰۱۰ وهمچنان در سال ۲۰۱۱ ادامه خواهد یافت.

پس برای چنین کار پر دامنه نیاز است،تا ظرفیتها ارتقاء داده شود،هموندان وانجمنهای عضو فعال تر واکتیف تر وارد کار زار اجتماعی شوند.

به بیان دیگر چنین کار ها در برابر ما قرار دارد:

-  چگونه گی تشخیص نقش ووظایف اتحادیه.

-  برجسته نمودن  اهداف ودورنمای کاری اتحادیه (  بیان ایده ها و شاخصها).

- چگونه میتوانیم با اختلاط وهمآهنگی اتحادیه را شکل واقعی و مثمر بدهیم.

- کاربرد پالیسی های تأثیر گذاری جهت ایجاد پروژه های کاری.

- دریافت وتشخیص  نکات مشکل زا.

- جستجو ودریافت راههای حل دشواری های اجتماعی وصنفی مهاجران وپناهنده گان افغانستان در هالند.

- فرا گیری وآموزش شیوه های کاری مدرن غرض پلانگذاری سالم وپروژه سازی.

در نتیجه:

حراست ازارزشها،سنن وافتخارات ملی وفرهنگی افغانها درهالند، دفاع از منافع حقوقی وقانونی افغانها،تأمین تشریک مساعی،وحدت وهمبسته گی میان نهاد های عضو،معرفی وترویج جهات مثبت کلتوری کشورهالند دربین افغانها،حل پروبلم پناهنده گی وراه اندازی محافل،گردهمایی ها،برنامه های هنری وسپورتی وفرهنگی در جامعه مهاجرافغان مقیم هالند وسایرخدمات اجتماعی از زمره اهدف  کاری اتحادیهء انجمنهای افغانها درهالند وراهکار هایی میباشد که اتحادیه را میتواند تکانه نوین دهد.

وطنداران ونخبه گان عزیز؛

تحقق این همه تدابیر مستلزم آنست تا پوتانسیل تازه جاگزین روشهای کهنه شود، ظرفیتها ها ارتقا داده شود وآماده گی ها گسترش یابد.

پس نیاز است:

- شوراها، انجمنها، کانونها،بخشها وکمیسیونهای اتحادیه  انسجام یابند و بیشتر از پیش فعالیت گستردهء را درعرصه معرفی فرهنگ مان انجام داده وپروسهء های انتیگریشن ( شهروندی) را مؤفقانه تکامل بخشند.

- حسب سروی هایی که از جانب سازمان اجتماعی Oxfam Novib کشور هالند ، صورت گرفته در این کشور بیش از ۶۰ نهاد صنفی وسازمانهای اجتماعی افغانها راجستر شده وبه نحوی از انحا به کار شان ادامه میدهند،

تامین ارتباط گسترده کاری با این همه مستلزم آنست تا اتحادیه انجمنهای افغانها منحیث یک نهاد سراسری افغانها در این کشور، چنین ظرفیت را بدست آورد که وارد تفاهم وهمسویی با آنان شده بتواند،

اتحادیه طی سالهای موجودیت خود چنین تلاشهای را انجام داده، اما سطح کارایی آن هنوز قناعت بخش نیست، نیاز آنست که هیإت رهبری اکتیف، شورای مشورتی گسترده با پایه های وسیع وکمیسونهای کاری فعال تبارز کند واین نهاد ها چنین مآمؤل را برآورده سارند.

- چون اتحادیه ماهیتاً یک نهاد فرهنگی واجتماعی ودرعین زمان صنفی میباشد، تحقق کار های فرهنگی ونشراتی، تبلیغاتی وترویجی در آن مهم بوده وجهت گسترش ساحه فعالیت اتحادیه نقط عطف میباشد، فعال شدن هرچه بیشتر سایت انترنیتی اتحادیه،

احیاء بولتن خبری اتحادیه، تأمین ارتباط با  کانالهای نشرات تلویزیونی  ورادیویی هالندی وافغانی بخاطر بازتاب کارکرد ها وهمچنان حراست از فرهنگ ملی ما،

ترویج جهات مثبت کلتور هالند در میان افغانها وسایر مطالب نشراتی وکلتوری، راه اندازی محافل وگردهمایی های هنری وفرهنگی، تأمین ارتباط با فرهنگیان، هنرمندان، فلم سازان،

ژورنالیستان وسایر شخصتهای خبیر فرهنگی، فعال ساختن رشته های سپورتی وهنری و راه اندازی مسابقات ویا تشویق وترغیب آنان وجلب شخصیتهای کار آگاه در عرصه نشراتی ومطبوعات که بتواند تدابیر یاد شده را جامه عمل بپوشانند.

- تقویه بنیه مالی یکی از مسایل مبرم اتحادیه میباشد، جلب کمکهای مالی انجمنها از طریق تقسیم کار واستفاده از امکانات آنها یک روش اساسنامه یی و عملی ایست، اما پروژه سازی متودیک وجلب کمک مالی نهاد ها، ارگانها ومؤسسات همکار وتمویل کننده مانند

( Oranje fonds )، وزارت های امور اجتماعی وسپورت ودیگران که در عرصه های انتگریشن، زنان وجوانان مصروف اند، حایز اهمیت بزرگ میباشد.

- دفاع از منافع عمومی  قانونی وحقوقی افغانها در هالند و اتخاذ تدابیر در مواردی که ایجاب مداخله اتحادیه را از مجاری قانونی نماید و همچنان حمایت از افغانهای نیازمند، منجمله دفاع حقوقی از منافع قانونی پناهنده گان افغان وبذل مساعدت وحمایت جدی از آنان،

حمایت از ستاتوس وموقعیت اتحادیه در جامعه هالند وبیرون از آن وسایر اقدامات حقوقی وقانونی جهت بر آورده شدن اهداف اساسنامه یی اتحادیه.

- زنان وجوانان افغانستان درهالند به مثابه اقشاررشد یابنده، پرتوان، بالنده واکتیف  تبارز نموده اند، نیازمندی های صنفی آنان پایه واساس کار در این عرصه را تشکیل میدهد،  حمایت،

پشتیبانی و تقویه فعالیتهای زنان وجوانان، تأمین  همکاری متقابلاً مفید آنان با نهاد های اجتماعی دیگر، ودرنهایت ایجاد پروژه ها، سازماندهی وتطبیق آن مسایلی اند که برای فعال شدن این بخشها حیاتی میباشد.

- رسیده گی وتامین سهمگیری در روز های دشوارغم واندوه افغانهای مقیم هالند، از زمره چنان اقداماتی میباشد که اتحادیه را در خدمت عامه قرار میدهد، پس نیاز است تا عرصه خدمات اجتماعی بیشتر از پیش اکتیف شود.

در نهایت و اهم تدابیر؛

هرگاه بتوانیم در سال ۲۰۱۱ مرکز کلتوری افغانهای مقیم هالند را درجنب اتحادیه فعال بسازیم، کار بزرگ اجتماعی وخدماتی به جامعه مهاجر افغان در هالند نموده ایم،

زیرا تحقق تدابیر بالا ضرورت به محل کاری دارد که از گوشه ای مرکز کلتوری میتوان این مأمول را بر آورده ساخت،همچنان  از امکان ها این مرکز در تنظیم محافل خوشی وسرور، تجلیل وبزرگداشت از اعیاد ملی ومذهبی وباستانی، جشنواره ها وکنسرتها وهکذا تدویر مجالس ترحیم وغیره  نیز کار گرفت.

افغانهای عزیز؛

آنهایی که قلب تان بخاطر خدمت به جامعه مهاجر افغان می تپد ودست وفکر تان هنوز توانایی وارادهء کار را دارد، ندای ما بسوی شماست!

بیایید دست بدست هم داده، نخست مفکوره ها وایده های خود را انسجام بخشیم وسپس با حوصله وتدبیر راهکاری های تازه را پیشکش ودر راه تحقق آن از بذل هیچگونه مساعی دریغ نورزیم.

عملی ساختن برنامه های اتحادیه وابسته به سطح همکاری وهمسیویی افغانهای مقیم هالند، بویژه نخبه گان میباشد که چگونه میتوانند اتحادیه واجتماع افغانی را در این سرزمین اروپایی بشناسانند و مبتکرانه رهگشاه باشند.

بدین مناسبت  کلیه افغانهای مقیم این کشور را صرف نظر از تعلقات حزبی و گروهی،  مذهبی، زبانی،  ملیتی،محلی، منطقوی، نژادی وجنسی فرا میخوانیم که به دور اهداف انسانی اتحادیه بسیج شوند وبا کنار گذاشتن اختلافات سلیقه یی وسیاسی شان بخاطر یک امر اجتماعی به زنجیر اتحاد وهمبسته گی چنگ زده وجامعه مهاجر افغان در هالند را بسوی تعالی، همسویی وتشریک مساعی رهنمون شوند.

ما در آینده نزدیک در نظر داریم تا همایش بزرگ شورای مشورتی اتحادیه را فراخوانیم ودر آن این مشی  و مسایل ذیعلاقه را مورد بحث وتبادل نظر قرار دهیم، تا بتوانیم از لحاظ پراتیک وارد مرحله گذار به کار وسیع وخدمت شایان به اجتماع افغانهای مقیم هالند شویم.

ومن الله التوفیق

هیأت اجراییه اتحادیه

نوت:

لطفأ نظریات و پیشنهادات خویش را دراین راستأ با ما در میان بگذارید.

تلیفون های تماس:

ولی محمد شاهپور:    ۰۶۵۵۱۷۶۰۶۶

صدیق وفا:              ۰۳۱۴۳۴۳۰۳۵

نصیر صافی:           ۰۶۴۳۴۶۶۳۲۰

ناهید علومی:            ۰۶۳۴۴۱۴۳۰۸

E-mail: info@uvavin.nl

wshapour@hotmail.com

sidiqwafa@hotmail.com

نویسنده :

۱ ـ موزیم ها گنجی که مجاهدین نصیب شدند

۲ ـ سرنوشت شگفت انگیز گنجینه های طلا تپه

جنگ های تابستان که درماه اسد سال۱۳۷۱ بشکل بغرنج و اسرار آمیزی در جنوب کابل و دارالامان شعله ور گردیده بود، مدت ۲۱ روز بدون وقفه تداوم حاصل کرد، در کنار خونباری وویرانگری هرگاه سرقت موزیم ها (^۱) در آنجا را در نظر بگیریم، این جنگ ها بعنوان اندوهبار ترین و غم انگیز ترین برهه جنگ های کابل رقم می خورد.

در بارهء سرقت و غارت در موزیم ها ( موزیم ملی و موزیم اردو ) بوسیله گروههای مجاهدین شامل در جنگ های کابل، اینجا و آنجا با قلم پر اشک سخن رفته است، اما این قلم با بضاعت اندکش بر آنست که تاریخ تا هنوز پاسخ های روشن و نهائی را به این سرقت های المناک  که شاهرگ تاریخ را قطع کرده ، نداده است.

در این جستار که پل پای جهنمی جنگ ها در کابل دنبال میشود، مجال رد یابی، نعل به نعل سارقان موزیم ها که در واقع وظیفهء( یک دولت مشروع و مردمی است ) بنابر دوری ازمبحث اصلی میسرنیست.

اما با حرمت و ارجگذاری فروتنانه به زحمات نویسندگان و مترجمان که دست به قلم برده، در فجایع جنگ ها و از آنجمله در سوگ یغمای موزیم ها اشک ریخته اند، تلاش میکند با یک جستار شتابنده این سرقت ها، که پشت تاریخ را شکسته است، در برابر دیده گان نسلها قرار داده و مرز های عبرت اندوزی تاریخی را از آن برجسته نماید.

اسکان قوتهای مجاهدین در دارالامان انگیزهء سرقت موزیم ها :

بعد از آنکه برنامه صلح سازمان ملل متحد در یک اقدام کودتائی توسط ائتلاف گوناگون با اشغال مزار شریف درآخر ماه حوت ۱۳۷۰خورشیدی به شکست مواجه گردید،

و بعد از آنکه قوت های ملیشه ئی مربوط رشید دوستم از بلخ و مجاهدین ( شورای نظار ) تحت فرماندهی احمد شاه مسعود، از جبل السراج جهت تکمیل کودتا بتاریخ ۲۶ حمل ۱۳۷۱خورشیدی بکابل آورده شدند،

چنین وضعی دیگر گروهای مجاهدین، بویژه حزب اسلامی گلب الدین حکمتیار( تسنن افراطی )، وحزب وحدت اسلامی”  تشیع هزاره  “، اتحاد اسلامی ” تسنن وهابی ” و حرکت اسلامی ” تشیع ” را که بشدت رقیب هم بودند، در اشغال بخش های از شهر تحریص و بر انگیخت. با این حال شهر کابل پارچه، پارچه به قلمروی فرمانروائی گروهای باهم دشمن جهادی و ملیشه ئی مبدل گردید.

تسلط بر مناطق شهر از جمله در دارالامان، تنها به معنی حضور پر قدرت، پایگاه و جبهه آرائی در میان تأسیسات دولتی و خانه های مردم نبود، بلکه بنابر هنجار ها و فتاوی مغلق ” جهاد افغانی ” گروه ها در قلمرو حاکمیت خود،

مال و دارائی های ملی و حتی شخصی را بعنوان «ثمرهء جهاد» حق حلال و مشروع خود تصور نموده، آشکارا یا پنهانی در بست یا ضمنی سرقت و تاراج می نمودند.

در آن برهه آنگونه که بسیاری ازشهریان کابل شاهدش بودند، مبدل گردیدن دارالامان به مواضع جنگی، مجاهدین احمد شاه مسعود، و شیخ آصف محسنی و افراد جنرال مومن در میان آگاهان نظامی بحث های متفاوتی بر انگیخته بود، شماری جابجائی قوت ها را در دارالامان جهت محافظت، موزیم ها، کاخ ها.

قرارگاه های مملو از ثروت های نظامی، وراکت های سکاد، اقدامی بجا و الزامی تلقی می نمودند، اما شماری دیگر که در اولین ساعات ورود گروها بکابل شاهد چور و چپاول دارائی های ملی وشخصی بوسیله گروهای مجاهدین و ملیشه ها بودند.

اسکان و اقامت جنگجویان جهادی را در دارالامان یک عمل غیر عقلانی، عظمت طلبی عنوان نموده می گفتند؛ اگرمسئله حفاظت موزیم ها، کاخ ها و تأسیسات مدنظر می بود

(^۲) بجای مبدل نمودن محدودهء موزیم ها و قصرها به پایگاه و مواضع جنگ، بایستی جنگجویان جهادی به مسافه «   ۵ تا ۱۰ » کیلو متری جنوب تر از دارالامان، جابجا گردیده.

با حریفان خود به تصفیه حساب بپردازند، می بایستی ساحه دارالامان موزیم ها و قصر ها، چهلستون، منطقهء غیر نظامی اعلان گردیده، حفاظت آن به موسسات بین المللی ( یونسکو) سپرده می شد، ازینرو آگاهان با همین دلائل آیندهء واژگون کننده ئی را برای دارالامان و ارثیه های تاریخی آن، پیش بینی می نمودند.

سرقت موزیم ها دشنه بر قلب تاریخ :

هرگاه واقعیت های جنگ در ساحه دارالامان در کنار هم قرار داده شود اسناد و شواهد انکار ناپذیری مبرهن می کند، فرماندهان جناح های که در دوران جنگ ها در دارالامان مستقر بودند،

در سرقت آثار و گنجینه های تاریخی موزیم ها ( موزیم ملی و موزیم اردو ) ویرانی کاخ های باشکوه دارالامان و چهلستون و غارت ثروت های ملی و دفاعی در آنجا بگونه ئی متناوب و زنجیره ئی، مستقیمأ دست داشتند .

مرحله نخست سرقت موزیم ها :

ساحه دارالامان ( موزیم ها و قصر ها ) از ماه ثور سال ۱۳۷۱ تا ماه ثور سال ۱۳۷۲ خورشیدی ) مطابق ( اپریل ۱۹۹۲  تا اپریل ۱۹۹۳ میلادی ) تحت تسلط مجاهدین ( شورای نظار، جمعیت اسلامی، تحت فرماندهی، احمد شاه مسعود،

و حرکت اسلامی که در حبالهء ” جمعیت اسلامی ” در آمده بود، تحت فرماندهی سید حسین انوری و قطعهء مربوط جنرال مومن، افسر شورشی، لوای حیرتان قرار داشت.

طی مدت متذکره علی الرغم خشن تر گردیدن جناح های متخاصم، جنگ ها میان هر دو محور اصلی ( احمد شاه مسعود و گلب الدین حکمتیار ) با  برخورداری از تنوع و پیچیده گی های زیادی که با پیشروی و عقب نشینی های وقفوی به شیوه و تاکتیک های چریکی توام بود،

دارالامان تحت فشار چندگانه، آتش های اسلحه ثقیل از یکسو سیل شتابان آتش های حزب اسلامی از جنوب، و ضربات ثقیل حزب وحدت اسلامی از شمال غرب قرار گرفته بود، طی این مدت :

نخست : هیچیک از جناح ها از پوتانسیل نظامی کافی که منجر به اشغال مناطق و قرار گاه های  همدیگر بویژه اشغال یا نفوذ بر ساحه دارالامان بوسیله جناح های رقیب ( حزب اسلامی، حزب وحدت ) گردد اتفاق نیفتاده است .

اما شاهدان صحنه ها (^۳) اظهار می نمایند که عمدتأ در جریان شب ها درساحهء موزیم ملی و اطراف قصر یک نوع اقدامات تیاتر گونه جنگی که حمله و هجوم طرف مقابل در اطراف موزیم را به نمایش در می آورد، به صحنه می آمد، موج آتش های شب تاب، بهر سو شلیک می گردید،

اما از آتش یا حملهء پیاده نظام، جناح های مخالف خبر نمی بود، تلاطم فیرها و آتش ها سبب میگردید که همه افراد و اشخاص در آن ساحه، آنهائیکه از برنامه های مهندسی شده بخاطر سرقت آثار موزیم ها در اثنای شب ها اطلاعی نداشتند، به عمق سنگر ها و محلات محفوظ ، تهکاوی ها، پناه برده پنهان گردند.

سپس : باتوجه به چور و چپاول گسترده دارائی های ملی و شخصی که با ورود مجاهدین و ملیشه های شمال در اوائل ماه ثور سال ۱۳۷۱ بکابل آغاز و تداوم یافته بود، دیگر پنهان نبود که موزیم ها با گنجینه های بی همتا و گرانبهای آن که در میدان جنگ قرار گرفته اند، اماج حملات دزدان جهادی و ملیشه ئی قرار میگیرد،

اما هیچگونه اقدامات مسئولانه و عملی از سوی حکومت، ” ربانی” که قدرت مدار اصلی آن، احمد شاه مسعود ووزیر اطلاعات و فرهنگ آن ، شخصی بنام صدیق چکری (^۴) بود صورت نگرفته و یا مساعی سازمانهای بین المللی از جمله، یونسکو که منجر به حفاظت آثار موزیم ها، از سرقت و غارت گردد جلب نگردیده است.

همچنان هیچگونه اجرأت مقتضی بخاطر حفاظت و سلامت کاخ های تاریخی دارالامان، چهلستون انجام داده نشده است علی الوصف مبرهن میشود که طی یکسال حضور قوای حکومت برهان الدین ربانی و ائتلاف آن در دارالامان، تحت رهبری فرمانده احمد شاه مسعود، بهترین و گرانبها ترین آثار و گنجینه های تاریخی و فرهنگی موزیم ها درسرقت های مهندسی شده بوسیلهء فرماندهان جنگ (^۵) به سرقت برده شده است .

همچنان طی همین مدت آثار و داشته های تاریخی و فرهنگی ( موزیم اردو ) که در ساحه ء شمالی قصر تاج بیک، دارالامان موقعیت داشت، بوسیله مجاهدین حرکت اسلامی، تحت رهبری شیخ آصف محسنی و فرمانده سید حسین انوری که آن ساحه را تحت کنترول داشتند(^۶) به یغما برده شده است

مرحله دوم سرقت موزیم ملی :

حزب وحدت اسلامی تحت رهبری عبدالعلی مزاری، کریم خلیلی بعد از آنکه راکتها و گلوله های آتشین اش را برای فتح ؟ دارالامان و درهم کوبیدن مجاهدین مربوط ( مسعود و ربانی)، به پرواز در آورد، وطی جنگ های خونین و مخرب و با به شکست و فرار مواجه نمودن قوای ” مسعود” دارالامان را بتاریخ ۱۴ / ۲/ ۱۳۷۲ خورشیدی  در حالی به تصرف درآورد.

که قصر دارالامان در اثر جنگ های مجاهدین گروهی ( مسعود، حکمتیار، مزاری ) شدیدآ خساره بر داشته بود تحت اشغال مجاهدین حزب اسلامی حکمتیار که از ساحهء جنوب به تهاجم پرداخته بودند در آمده بود ،

به تصرف در آورد، از آن به بعد آثار و گنجینه های بجا مانده از دستبرد فرماندهان مسعود و ربانی، از سوی حزب وحدت، تحت رهبری عبدالعلی مزاری و کریم خلیلی، فرماندهان آن (^۷) بسرقت برده شد.

مرحله سوم، انهدام و نابودی موزیم ملی :

تاریخ دهه هفتاد خورشیدی در افغانستان بار اول با ورود تنظیم های مجاهدین و آغاز جنگ های کابل، بگونه غم انگیز، و بار دوم بعد از آنکه طالب ها کابل را به تصرف در آوردند، بشکل مسخرهء آن تکرار گردید. طالب ها بعد از بر پائی امارت اسلامی ویژهء خود شان، به موزیم ملی یورش برده، مجسمه های بودائی

(خدایان باستان، پیکره های مظهر زیبائی، هیکل های ستبر شماری با طبعیت عریان و بدن نماهای سفت شده) که با بی زبانی تاریخ را بازگو میکردند، بجرم مخالفت با اسلام، باتیر و تبر، توحش و تحجر نابود نمودند . (^۸)

جنگ های عظمت طلبی و ثروت طلبی در کابل به کشتار وویرانی، شهر، تأسیسات اقتصادی اجتماعی، فرهنگی چور و چپاول محدود نماند، بلکه سر زمین تاریخ و فرهنگ را نیز ویران کرد .

موزیم ها در ساحه دارالامان( موزیم ملی و موزیم اردو ) خانه های تاریخی ملت که سیمای مردم و تاریخ در آئینه آن دیده می شد و گوشه های از تاریخ چند هزار ساله را بدوش گرفته شتابان بجلو، می کشاند،ایجاد آن محصول کار نجیبانه و شریفانهء چندین نسل بود، در سرقت های گسترده و سازمان یافته بوسیله گروه های مجاهدین شامل در جنگ های کابل بسرقت برده شده و نابود گردید.

سرقت موزیم ها ویرانی قصر های دارالامان، چهلستون، چپاول ثروت های ملی، دارائی های شخصی فاجعه ایست استثنائی منحصر به شماری از گروهای مجاهدین شرکت داشته در جنگ های کابل، هیچ دزدی، غارتگری، راهزنی را در طول تاریخ نمیتوان بآن مقایسه کرد .

جنگ های کابل جنایتی است پر از خیانت، سر شار از موقعیت های بحرانی که سیما و سجایای واقعی، جهادیسم و جنگ سلاریسم که در شبکه تنیده از ریا و دروغ پنهان نگهداشته میشود، به نمایش در می آورد.

از آنچه به اختصار بیان شد هویدا میشود که سرقت موزیم ها در دارالامان، کار افراد عادی مجاهدین و آنهائیکه به جبر و اکراه با طرفند های زبانی، قومی و مذهبی به جبهات جنگ شهروندی در کابل سوق گردیده اند نیست.

حقایق مانند راه اندازی جنگ های مصنوعی تیاتر گونه، که زمینهء سرقت ها را در موزیم مهیا می کرد، ثروتمند گردیدن فرماندهان جنک ها که تقریبأ صد فیصد آنها قبل از جنگ ها نه خود و نه از ارث خانواده از تمول بر خوردار بودند،

اما از گرداب جنگ ها با ثروت های سرشار بدر آمدند، انتقال مصئون هوائی و زمینی آثار موزیم ها جهت فروش، بخارج کشور، سوختاندن دفاتر قید و ثبت البوم ها و کتلاک های آثار بعد ازدزدی، بر مصداق قولی پروین اعتصامی  :

« دزد جاهل گر یکی ابریق برد              دزد عارف دفتر تحقیق برد »

این ها حقایق اند که سرقت موزیم ها را بوسیلهء فرماندهان ارشد مجاهدین که در دارالامان اقامت داشتند، اثبات می کنند.

سرقت ۳۲ ملیارد دالری :

با نگاه به درجه اهمیت تاریخی، فرهنگی و ارزش معنوی آثار و گنجینه های موزیم ها هر انسانی میتواند ادعا کند که به چنین سرمایه های تاریخی نمیتوان بهای را رقم زد، و آنرا به پول های مروج تبادله کرد.

اما بخاطر معرفی حجم سنگین این سرقت ها، پیشگیری از فراموشی، آشنا ساختن نسل های امروزی و فردا به گستردگی این اندوهبار ترین و غم انگیز ترین سرقت ها آماری منتشر شده است .

نظر به گزارش جیمزستیل (^۹) آمار شعبه اموزش و آگاهی فرهنگ یونسکو، مربوط سازمان ملل متحد، ارزش پولی آثار باستانی سرقت شدهء افغانستان به « سی و دو ملیارد » دالر امریکا بالغ می گردد .

بدین سان مبرهن میشود که جنگ های هدایت شده در ساحهء دارالامان برای فرماندهان و سران جهادی و ملیشه ای گنج بود .

و اما برای ملت افغانستان سرقت آثار و گنجینه های موزیم ها تخریب کاخ های مجلل دارالامان، چهلستون، غارت دارائی ملی و شخصی یک فاجعهء المناک تاریخی وویرانه های بجا مانده از آن بعنوان ملموس ترین و عریان ترین اسناد جرم و جنایت کاری است.

بسیاری ها عقیده دارند که سرقت موزیم ها قبل از آنکه از شرایط جنگ و جنگجویان برخاسته باشد از پی آمد های منحوس جهاد افغانی است، که سران جهاد، چور و چپاول را بعنوان ثمرهء مشروع، جهاد؟ جایز شمرده و فتوا داده اند .

شکست طالبان در سال ۱۳۸۰خ “ ۲۰۰۱میلادی ” رویکار آمدن حکومت موقتی به رهبری ( حامد کرزی ) تحت الحمایه ناتو، بجای اتکا به الترناتیف دموکراتیک طرفدار اصلاحات، دموکراسی، و ارزش های انسانی که جامعه را از جنگ و چنگال جهادیسم رشد یابنده و تروریسم متشکلهء آن برهاند،

از دو جناح جنگ های داخلی با ساختار های فکری مشابه و با عمللکرد های بشدت خونبار وویرانگر، که بقتل عام و تخطی های صریح حقوق بشر، سرقت و چپاول ثروت های ملی متهم اند، بیک جناح جنگ ها یعنی به شماری از گروهای مجاهدین و ملیشه ها اتکا صورت گرفت.

چنین راهبردی غیر عقلانی، فاقد چشم انداز های استراتژیک ، در آغوش کشیدن، تقدیس و تشجیع از یک جناح بنیاد گرائی ( مجاهدین ) و سرکوب نظامی، و حواله بار حقارت ها به جناح دیگر بنیاد گرائی

( طالب ها ) بی توجه به بافت های پیچیدهء قومی، مذهبی و جیوپولیتیک منطقه و نقش بی کفایتی و فساد بر انگیز حکومت تحت الحمایه و اشتباهات مرگبار ناتو در بمباردمان شهروندان ملکی، انگیزه های انتقام جوئی با شعایر مذهبی در آمیخت وشعله های جهاد اگبر؟

طالب ها و یاران القاعده، از خاکستر جهاد قبل با انگیزه های نسبتأ جدیدی شهادت طلبی و تکفیر گرائی، علیه ناتو و حکومت کابل که رقیبان اصلی طالب ها در رئوس هرم قدرت آن جا دارند زبانه کشید و اینک در تداوم جنگهای تبهکارانه که بار اصلی آنرا شهروندان مستمند افغان بدوش  می کشند،

حکومت کابل به پناهگاه جنایت کاران جنگی و متهمان به تخطی های حقوق بشری سارقان ثروتهای ملی، از جمله سارقان موزیم ها مبدل گردیده،

از یکسو گامی برای عدالت خواهی و بازیابی آثار موزیم ها برداشته نشده و از سوی دیگر یک نوع اغماض و سکوت را در شیوه کار و عملکرد سازمانهای طویل و عریض، حقوق بشری داخلی و خارجی، در معرفی و به دادگاه کشانیدن متهمان معلوم الحال به جنایات بشری،

منجمله سارقان موزیم ها، ویرانگران کاخ های دارالامان و چهلستون مستولی گردانده است.

موزیم منهوب و شواهد شهود :

در سال ۱۳۸۳ خورشیدی “ ۲۰۰۴ میلادی” در یک بعد از ظهر تابستانی که آفتاب مغرب شعله می کشید و مهء ارغوانی رنگی به آسمان رها میگرد، به دیدار ویرانه های قصر دارالامان و عمارت موزیم ملی که در حال مرمت بود رفته بودم.

قصر دارالامان و عمارت موزیم ویرانی المناکی را با شجاعت تحمل نموده، تصویرغمباری را به تماشا می گذاشتند . عمارت های اطراف جاده و حواشی موزیم با تنه های سوخته و پیکرهای داغان شده و به زانو افتاده سیمای جنگ و جنایت را مبرهن میکرد .

در مدخل موزیم در  دیوار های مشرف بجادهء عمومی که نقش داغان شده ئی رگبار گلوله ها و راکت ها تحت مرمت قرار گرفته بود، با یکی از کارمندان حرفوی موزیم ملاقی شدم، چهرهء او آشنا بود، در گذشته ها در دهه شصت حینیکه در قرار گاه وزارت دفاع و کاخ دارالامان،

اشتغال داشتم، بارها او را چه در بازدید های انفرادی و یا جمعی با مدعیون سیمینارهای فرهنگی اردو، از موزیم دیده بودم، در اولین نگاه ها پرسید چگونه؟ شد، بعد ازگذشت سالها یاد این مخروبه ها کردید؟.

بااشاره بسوی ویرانه های قصر و عمارت موزیم منهوب گفتم، روزگاری این عمارت ها مانند نگینی در تاج شهر با شگوهمندی می درخشید، آخر من تنها دوست دوران دبدبه وطنطنه این ها نبودم،

بلکه بحیث دوست روز گار تباه شده و اندوهبار او آمده ام در سوک موزیم منهوب، بر زخم های دلشگاف و برج و باروی فرو ریخته و درهم شکسته کاخ ها اشک بریزم .

با حرمت به او گفتم، در جهان از تاریخ مراقبت میشود، میراث هر جنگی حفظ میشود تا برای  نسل های بعدی، تاریخ را بازگو نماید، آیا ؟

بهتر نمی بود یک بخش دیوار داغان شده ای موزیم با رگبار گلوله ها و زخم های دهن کشودهء آن بحال اصلی اش ( بدون مرمت ) بجا گذاشته میشد تا معرف زنده جنگ و جنایت و سر گذشت موزیم می بود.

زاویه نگاهش را بسوی دیوارهای داغان شده چرخاند، خشم مبهمی گرداب دار در وجودش جوشید و گفت که من خود در دل حوادث جنگ ها در کابل زیسته ام، هرگز از چنکال خاطره های اندوهبار جنگ رهائی ندارم، گذشته ها را نمیشود فراموش گرد،

دم به دم یادم می آید، قطره اشکی به گونهء گندمی اش فرو غلطید و شیاری نمناکی بجا گذاشت و گفت، باوجودیکه جنگ سرطان منهوس بنیادگرائی هنوز از تداوم برخوردار است،

ما در مرحله دیگری از زمان قرار داریم، بعد از سقوط طالب ها بوسیله امریکا در سال ۲۰۰۱میلادی، شماری از فرماندهان جنگ های کابل که نقش اصلی را در ویرانی قصر ها و آبادی های دارالامان و سرقت موزیم ها را بدوش داشتند در رده های بالائی هرم قدرت جا گرفتند،

حال از یکسو یغما گران وویرانگران با قرار گرفتن زیرسایبان دولتی با فرار به جلو میخواهند، آثار جرم فردای باز رسی را از میان بر دارند و از سوی دیگر با تلاشها و تبلیغات عوامفریبانه تقدیس جهادیسم و جنگ سلاریسم برای پوشاندن وبه فراموشی سپردن سرقت ها در موزیم ملی، به ترمیم کالبد ظاهری موزیم منهوب پرداخته اند.

در پاسخ سوالم که سارقان آثار موزیم کدام اشخاص و کدام گروها بودند ؟ در حالیکه آوازش بیشتر شبه گریه ئی خفه ئی بود که از روح رنج کشیده و نا امیدی بر میخواست، گفت : جواب معلوم است، گروهائیکه طی جنگ ها در دارالامان مسلط بودند،

آنها سارقان اصلی گنجینه های موزیم اند. از جنگ های کابل سالها میگذرد، اما من نتوانسته ام آنرا از ذهنم بیرون کنم کابوس وار به آن مواجه هستم .

با تشدید جنگها در تابستان سال ۱۳۷۱، شبح موحش جنگ در همه جای شهر به گردش در آمده بود، دارالامان به مرکز جنگهای گروهی مجاهدین تبدیل شده بود، آمدن به محل کار ” موزیم ” و عبور از پاتک های شهر تقسیم شده زیر پاشنهء جناح های خون آشام جنگ و اصابت راکتها و انفلاق ها کار ساده نبود .

در ماه سنبله ۱۳۷۱خورشیدی در وقفه یک آتش بس بعد از بازرسی چندین پوسته، بالاخره موفق گردیدم به محل کار خود ” موزیم” در دارالامان برسم، تمام ساحهء دارالامان، اطراف قصر و موزیم با جابجائی جنگ افزار ها بیک میدان جنگ تبدیل شده بود،

نقش چلیپائی زنجیر های تانک در جاده های داغان شده، پوچک های خالی، جای دل شگاف راکت ها و مرمی های ثقیل در پیکر سیاه شده عمارت ها ، در همه جا دیده می شد،

عمارت موزیم زیر رگبار گلوله ها تصویری غمباری را به تماشا می گذاشت، دارالامان بویژه محیط پیرامون قصرها و موزیم ملی قبل از جنگ های مجاهدین با مناظر دل انگیز و چشم نوازی زیبائی روح پروری را به تماشا می گذاشت و جان را شاد می کرد، اما با شروع جنگ ها بدون ترحم به تباهی وویرانی کشیده شد.

ساحه دارالامان و عمارت موزیم تا ماه ثور سال ۱۳۷۲خورشیدی تحت کنترول مجاهدین شورای نظار) و جمعیت تحت رهبری فرمانده احمدشاه مسعود و عمارت های اطراف قصر، تحت کنترول افراد مربوط جنرال مومن و مجاهدین (حرکت اسلامی ) تحت فرماندهی سید حسین انوری قرار داشت .

عمارت موزیم را یک گروه مسلح تحت کنترول داشت، مجاهد جوانی با ریش مشکی و گیسوان بلند که با هیچ تمهیدی زیر پکول طبقی اش نمی خوابید با چمپر چرکین پلنگی که چشمانش از فرط خستگی و بی خوابی و گرمای روز به زحمت باز و بسته می شد،

و تعداد مجاهد دیگر که صدای حرف زدن شان از عقب دیوار بگوش می رسید مراقبت می شد، او از دخول من به محوطهء موزیم با وجود ارائه کارت هویت ماموریتم ممانعت بعمل آورد، در آن لحظه حینیکه از چند متری به دروازهء دخولی عمارت موزیم که همیشه مقفل و ممهور می بود نگاه کردم، علائم خراشیدگی و بی موازنگی در آن بمشاهده می رسید.

با عجز به محافظ مسلح گفتم؛ برادر، اجازه بده تا دروازه و کلکین های عمارت موزیم را یکبار از نزدیک نگاه کنم، در پاسخ مثل اینکه حرف زشتی گفته باشم، گفت اجازه نیست، وقتی باالتماس دوباره خواهش کردم با پرتاب شرارهء پرنفرت نگاهش بسویم گفت ! گپه نمی دانی .

ما در غم چه هستیم تو در غم چه هستی، پیش از آنکه با رگبار گلوله ها یا اصابت راکت که ممکن است هر لحظه فرود آید نقش زمین شوی راهت را بگیر و از اینجا دور شو.

فردای آن با ارایه گزارشی به وزارت اطلاعات و فرهنگ دل خوش نموده بودم که تدبیر های حفاظتی اتخاذ خواهد شد و موزیم مصئون خواهد ماند.

اما مسئولین ارشد وزیر اطلاعات ( صدیق چکری ) که وظیفهء عمده اش را هدایت تبلیغات جنگ و جهاد به نفع گروه خودش ( جمعیت اسلامی ) تشکیل داده بود، اقدامی برای نجات موزیم انجام نداد، در نتیجه در سرقت های هدایت شده آثار گنجینه های تاریخی موزیم بوسیلهء جناح های که در دارالامان مستقر بودند به یغما برده شد .).

مجلهء آئینه افغانستان در بارهء یغماگری آثار تاریخی افغانستان نگاشته است (^۱۰) :

(حدود یکماه بعد از سقوط کابل بدست طالبان و فرار ربانی از کابل، احمد شاه مسعود وزیر دفاع، دگر جنرال محمد یونس قانونی معاون وزیر دفاع از مرکز قوماندانی خود در پنجشیر اعلان کردند که تعداد هفت هزار جلد کتاب های قلمی قدیم را از موزیم و آرشیف ملی گرفته اند.

برای حفاظت  با خود به پنجشیر آورده اند« این خبر در جریدهء امید در همانوقت نیز نشر شده است »

وقتی قوماندان احمد شاه مسعود از پنجشیر به کنار دریای آمو قریه ئی خواجه بهاوالدین در ولایت تخار انتقال یافت بار دیگر از آن منبع پخش شد که کتاب ها و آثار موزیم را برای حفاظت به کولاب ( شهری در تاجکستان ) ارسال کرده اند، اما پیرامون رجعت و بازگشت اثار تا بحال خبری نشر نشده است .)

محمد اعظم سیستانی، نویسنده و محقق آورده است (^۱۱) :

« با ورود مجاهدین بکابل در ۸ ثور سال ۱۳۷۱ خ( ۲۸ اپریل ۱۹۹۲ م ) چور وچپاول دارائی های عامه از جمله موزیم کابل آغاز یافت، هریک از گروپ های مجاهدین :

(حزب وحدت  -عبدالعلی مزاری) ،(جمعیت اسلامی – برهان الدین ربانی )، ( شورای نظار – احمد شاه مسعود)، ( حزب اسلامی – گلبدین حکمتیار)، (جنبش ملی – عبدالرشید دوستم) و غیره بالنوبه آنچه که دردست شان آمد به یغما بردند، آنرا در بازار های پاکستان به قیمت ناچیز بفروش رسانیدند .

شورای نظار ( مسعود ) در هنگام فرار از کابل در ۱۹۹۶ ( ۱۳۷۵) بسیاری از آثار ارزشمند را….. با خود به پنجشیر بردند، و به مرور زمان توسط افراد با نفوذ شورای نظار به خارج انتقال دادند و بفروش رسانیدند .

جناب سیستانی از قول یک دکتور طب که فعلأ در کانادا مهاجر است نگاشته است(^۱۲) :

« در عهد حکومت ربانی در شفاخانهء جمهوریت( کابل) مشغول طبابت بودم، تفنگ داران شورای نظار ( مربوط مسعود ) شبانه مرا برای ترجمانی فروش آثار فرهنگی غارت شده ازموزیم ملی می بردند.

و پیش از عرضهء اشیای غارت شده، مامورین ریاست باستان شناسی را به زور تفنگ حاضرمی کردند، تا قیمت اثارغارت شده را برای شان بگوید، آنها درحالیکه از ترس می لرزیدند، نرخ و قیمت آثار دزدیده شده را با تأثر و رنگ پریده می گفتند، و سپس آثار در معرض دید و بیع برای قاچاقچیان اثار عتیقه گذاشته می شد.

…. دها اثر عاج بگرام که در ماه اپریل ۱۹۹۴ میلادی در اسلام آباد دیده شده بود، قیمت آن به ۲۰میلیون پوند بریتانوی می رسید زمانیکه این عاج ها از پاکستان کشیده شد قیمت آن چهل میلیون پوند بالا برده شد …..

تعداد ۳۴ مجسمه که قیمت آنها به میلیون ها کلدار تخمین زده می شد، ۱۶ شمشیر عصر مغولی، شمشیر احمد شاه ابدالی، و تفنگچه وزیر اکبر خان و غیره ۲۳ میلیون دالر قیمت داشت در یک دوکان واقع یکی از زیر زمینی های کوچی بازار پشاور غرض فروش به نمایش گذاشته شده بود .»

فارایسترن ایکونومیک ریویو نگاشته است (^۱۳) . (گروهی از روزنامه نگاران رسانه های بین المللی در سال ۱۹۹۵ میلادی از موزیم کابل بازدید نمودند، و متوجه گردیدند که دروازه ها از جاکشیده شده،

روک الماری ها تخلیه و جعبه های قبلأ مملو از آثار تاریخی شکسته در روی اطاق ها پراگنده شده بودند که قبلأ به تعداد چهل هزار سکه های سابقه را که یکی از قدیمی ترین و بزرگترین کلیکسیون در نوع خود در جهان بود. براساس ادعای باستان شناسان تاختم سال ۱۹۹۵ میلادی در حدود ۹۰ فیصد آثار تاریخی وفرهنگی موزیم ملی غارت گردید. )

خانم نانسی دوپری (^۱۴) در مقالهء خود آورده است :

(موزیم کابل طی سال های ۹۲ – ۱۹۹۶ میلادی بصورت همه جانبه چپاول گردیده آرشیف ملی (^۱۵) طی سالهای جنگ تنظیم ها صدمات متحمل شده بخشی از اثار آن از ویترین ها چپاول گردید، قصر چهلستون مربوط سال ۱۸۸۸میلادی در اثرجنگ های میان تنظیمی به تل خاک تبدیل شده است .)

« با ورود نیروهای مجاهدین به شهر کابل و با گسترش جنگ از ساختمان موزیم ملی بعنوان سنگر استفاده شد. در این دوره بیش از ۷۰ فیصد اثار ارزشمند این گنجینه نابود و یا مورد غارت قرار گرفت. پس ازسقوط مجاهدین و آمدن طالبان آثار باقیمانده توسط طالبان که هر نوع مجسمه را کفر آمیز می دانستند از بین بردند» (^۱۶).

نگارش این سطور تنها گنجی کلانی برای گریستن در سوگ موزیم های سرقت شده، کاخ ها و آبادیهای سوخته در کابل و دارالامان نیست، بلکه یادی است از یک واقعیت غم انگیز و نشاندادن خاطره بجای فراموشی و عبرت اندوزی و تاکید به درستی این درس تاریخ که سیستم جنایت، آدم کشی، ویرانگری و سرقت های تاریخی را نمیتوان پنهان و در اسارت نگهداشت .

مردم افغانستان سرقت موزیم ها و آثار تاریخی را خیانت به ملت می دانند و خشمگینانه بآن اعتراض مینمایند.

بهر اندازه که مطالبات دادخواهی ملت پیرامون ( دوسیه موزیم)، افزایش یابد بهمان اندازه باز یابی اثار تاریخی سرقت شدهء موزیم ها سهل تر خواهد شد ./

در شماره آینده میخوانید :

ـ  سر نوشت شگفت انگیز گنجینه های طلا تپه

پی نویسها :

- – - – - -

( ۱ ) ـ اثار و داشته های موزیم ملی مشتمل بر دو بخش بود :

الف – اثار قبل از ظهور اسلام، در این کلیکسیون( اثار سنگی متعلق به ماقبل التاریخ تا ( سابقهء چهل هزار سال ) مجسمه های گوناگون سنگی وفلزی بودائی، انواع مسکوکات وزیورات مختلف دوره های تاریخی ( که تعداد مسکوکات آن از چهل تا شصت هزار سکه ) می رسید – عاج های هندی، وسایل و لوازم عتیقه مورد استفاده انسانها و غیره شامل بود .

ب – کلکسیون دوره اسلامی، عمدتأ آثار وزیرین را شامل بود، قرآن دست نویس خلیفه سوم، حضرت عثمان، ایاتی از قرآن به خط امام حسین، قرآن به خط کوفی که ( در سال ۱۳۴۴ خورشیدی از شهر غلغله بدست آمده بود )،

اثار خطی علما و شعرای معروف « هفت اورنگ جامی، هفت پیکر نظامی، هشت بهشت ولیلی و مجنون امیر خسرو دهلوی – بوستان سعدی به خط میرعماد خطاط معروف دوره تیموری، دیوان میرزا عبدالقادر بیدل که از طرف امیر بخارا به امیر حبیب الله اهدا شده بود، دیوان خطی حضرت حافظ به خط میرمحمد محسن که برای سلطان حسین بایقرا نگاشته شده بود و غیره .

موزیم اردو: در شمال قصر تاج بیک دارالامان در یک عمارت اهدائی عبدالمجید خان زابلی در” ۲۸ اسد سال ۱۳۶۵ خ ( روز استقلال و روز تأسیس اردوی افغانستان) بگونه باشکوهی ایجاد و افتتاح گردیده بود.

در این موزیم انواع اثار و اسلحه ناریه و جاریه از دوره های مختلف تاریخ مانند ( نیزه ها، سپرها، شمشیرها، کرچ ها، کلاه و تن پوش های زرهی و چرمی، انواع تفنگ و تفنگچه های چقماقی پلیته ئی، دهن پر و انواع اسناد تاریخی فرهنگی، نظامی، تابلو ها، نقاشی ها، فوتو های تاریخی و نمونه های اسلحه و تخنیک محاربوی دو صد ساله اخیرجمع آوری گردیده بود.

( ۲ ) در جنگ دوم جهانی بعد از حمله هیتلر بر” اتحاد شوروی” شهر لینینگراد پطرز بورک امروزی مورد محاصره و شدید ترین بمباردمان هوائی و زمینی قرار گرفت.

درآنجا بر علاوه کاخ های مجللی تزاری یک عمارت ” کلیسا ” که در نوع خود کم نظیر و بسیار زیبا و با احجار قیمتی چون لاجورد و غیره تزئین یافته است

وجود دارد. ستالین هدایت میدهد که عمارت کلیسا ولو بهر قیمتی باید از صدمات بمباردمان هوائی و زمینی دشمن در امان بماند.

بالاخره عمارت کلیسا، در جریان ۹۰۰ روز محاصره معروف لیننگراد صدمه ندید اما جنگجویان جهادی هم موزیم ها را دزدیدند، و هم عمارت ها و کاخ ها را ویران نمودند .

(  ۳ ) – یک رانندهء موتر لوژستیکی که نخواست اسمش افشاء گردد، در آن روزهای جنگ، شب ها در عمارت شمال موزیم ملی ( تعمیر ریاست اداری وزارت دفاع ) سپری میکرد، به نگارنده حکایت کرد .

( ۴ )- محمد صدیق چکری یکی از وزرای اطلاعات و فرهنگ،دورهء حکومت ربانی در زمان جنگ کابل بود، او برعلاوهء که به سوء استفاده از رسانه های دولتی در تبلیغات بسیجی جنگی به نفع گروه خودش ( جمعیت اسلامی ) در جریان جنگ های کابل متهم است –

وظیفتأ هیچ اقدامی را که بجلوگیری ازسرقت موزیم ها و تخریب قصرهای دارالامان و چهلستون منجر گردد انجام نداد،

چکری به راه اندازی جشن کتاب سوزی در پوهنتون کابل در جریان جنگ ها – اختلاص چند ملیارد افغانی از جمع مبلغ هنگفت که ( ربانی و مسعود ) توسط او به تحریک طالبان، فرستاده بودند

و بعد ها که  بحیث وزیر حج و اوقاف ( حکومت حامد کرزی ) اشغال داشت به اختلاص پول حجاج افغانی متهم گردیده، دوسیه او در څارنوالی تحت بررسی قرار داده شده و سرمایه های او ( قرار اظهار معاون لوی څارنوالی بتاریخ ۲۶جوزای سال ۱۳۸۹ خورشیدی با تلویزیون طلوع ) در بانک های دوبی و انگلستان منجمد قرار داده شد .

( ۵ )- شماری از معروفترین فرماندهان ( شورای نظار، جمعیت اسلامی ) که سوق و ادارهء جنگ های گروهی را در کابل منجمله در دارالامان که طی آن آثار تاریخی موزیم ملی بسرقت برده شد، بعهده داشتند، عبارت بودند از :

احمد شاه مسعود فرمانده عمومی، ملا قسیم فهیم رئیس استخبارات ومعاون، محمد یونس قانونی معاون، بسم الله محمدی فرمانده قطعه هجومی، گل حیدر فرمانده جنوب، صالح ریگستانی رئیس اوپراسیون، بابه جان … ،

وقوماندان پناه، امان الله گذر- بابه جلندر – انور دنگر -، ملا عزت، باز محمد احمدی، محمد اسحاق، داکتر عبدالرحمن، عبدالله عبدالله و غیره ( رسول سیاف، شیرعلم، زلمی طوفان ) از متحدین مسعود ربانی در جنگ های دارالامان بودند.

( ۶ )- فرماندهان حرکت اسلامی تحت رهبری شیخ آصف محسنی که با اسکان در ساحه دارالامان ( موزیم اردو ) تحت کنترول آنها قرار داشت و غارت گردید عبارت بودند از : سید حسین انوری، …………

( ۷ )-  فرماندهان حزب وحدت اسلامی تحت رهبری عبدالعلی مزاری، دارالامان ( ساحه موزیم) را بتاریخ۱۴/۲ / ۱۳۷۲ متصرف و آثار بجا مانده از سرقت مرحلهء اول از موزیم ملی بسرقت برده شد، عبارت بودند از :

( ابوذر غزنوی قوماندان فرقه ۵۹۷، جان محمد ترکمنی، ابراهیمی بهسودی، سید علی علوی ) که بدست طالبان کشته شدند ، محمداکبری، کریم خلیلی، شفیع دیوانه، علی اکبر قاسمی قوماندان فرقه ۵۹۵ – حاجی امین فرمانده فرقه ۵۹۶ – قوماندان نبی مشهور به گاو، انجنیر لطیف – سدیزدان شناس هاشمی و دیگران.

( ۸ )- شورای ( شش نفره ) طالبان که مسئول فاجعه بار ترین وقایع از جمله نابودی موزیم ملی اند و کابل را اداره میکردند : اعضای آن ( ملا محمد ربانی سر پرست شورا ، ملا محمد غوث وزیر خارجه، ملا امیر جان متقی وزیر اطلاعات، ملا سید غیاث الدین آغا – ملا فاضل محمد و ملا عبدالرزاق ) بود .

( ۹ )- گزارش جیمزاستیل ( تاراج دامنه دار و دزدان دلیر ) ترجمه داکتر صبور الله سیاسنگ ( سایت انترنیتی کابل ناتهـ – به سر دبیری آقای” اشیرداس” )

( ۱۰ )- مجله آئینه افغانستان شماره مسلسل ۱۰۲ صفحه ۱۴۹

( ۱۱ ) مقالات محقق و نویسنده کاندید اکادمیسین محمد اعظم سیستانی ( سرنوشت آن هفت هزار  نسخهء خطی موزیم کابل و ارشیف ملی چه شد ) و ( گنجینه های فرهنگی چور و چپاول موزیم ملی توسط اتحاد شمال  تا فروش اثار ) سایت انترنیتی افغان جرمن اول / می / ۲۰۰۶میلادی

(۱۲) در جریان پژوهش و تحقیق بر مسئله ای  سرقت موزیم ها به هویت آن دکتور طب که از سوی جناب محمد اعظم سیستانی محقق و نویسنده نام آور تلویحأ معرفی گردیده بود آشنا گردیدم . این طبیب حازق، شاعر ونویسندهء فیاض جناب صبور الله سیاسنگ است .

در صحبت تیلفونی مسئله ای را که اجبارأ به صحنهء فروش آثار تاریخی موزیم ها بحیث ترجمان  برده می شدند تأئید فرموده مژده دادند که اسناد معتبر و فراوانی بدست دارند که آنها را طی اثری ویژه  ای بنام (دوسیه موزیم ) در آینده ها ارائه خواهند داد .

( ۱۳)-  فارایسترن ایکونومیک ریویو، ۲۳سپتمبر ۱۹۹۵ میلادی

( ۱۴ )- خانم ناسی دو پری مقالهء ( اختصاصی بمناسبت پنجمین سالگرد فاجعه فراموش نا شدنی پیکره های بودا در بامیان شماره ۱۸ و ۱۹ مجله آسمائی، )،همچنان ، ناسی دوپری در جای دیگر گفته است ( در آغاز دههء نود حضور و نفوذ قدرت مرکزی از میان رفت، چپاولگران اثر های باستانی فرصت طلائی را برای غارت و چپاول بدست آوردند .

تنها در ” میرزکه ” بمقدار چهارونیم تن سکه به اضافه دو صد سامان آرایش طلا و نقره متعلق به دورهء پیش از تاریخ که در سال ۱۹۴۷ میلادی بصورت تصادفی گشف و نگهداری شده بودند غارت گردید. ( مقاله صدیق رهپو طرزی – تمدن سند و هلمند آغاز گر تمدن ما، سایت انترنیتی آریایی مارچ ۲۰۱۰ میلادی  .

( ۱۵ )- آرشیف ملی در سال ۱۳۶۲ خورشیدی بنام نگارستان ملی مسمی گردید تا سال ۱۳۷۰ دارای ۸۳۰ اثر بود، ( ۲۰۰) اثر آن در جریان جنگ ها بغارت برده شد ( ۲۱۰) اثرآن بوسیله طالب ها ازبین برده شدند ( سایت کابل زمین – آژانس خبری پژواک در مصاحبه با آقای سید عبدالقادر رئیس نگارستان ملی )

( ۱۶ )- مقاله بصیر احمد حسین زاده ( موزیم ملی و نود سال پر فرار و نشیب ) مورخ ۶جوزای سال ۱۳۸۷ خ – سایت های ادیب و روشنایی، به سر دبیری سراج الدین ادیب .

توجه : کلیپ گزارشی از باز گشایی موزیم کابل و جنگها را از اینجا تما شا کنید

گزارش ودیویی موزیم کابل که  در حالت زار قرار دارد.

موزیم کابل که تا سال نود و دوی میلادی صدهزار اثر تاریخی ارزشمند را در خود جا داده بود بوسیله تنظیم های جهادی غارت گردید و حال به گفته رئیس موزیم بیش از هفتاد فیصد آثار آن غارت گردیده است.

گفته میشود که از جمله تفنگچه شاه امان اله خان، قهرمان ملی افغانستان بوسیله گلبدین به پسر دیکتاتور نظامی پاکستان ضیاالحق هدیه داده شد و سایر آثار در بازار های جهان به فروش رسیدند.

برای تماشای این ویدیو کلیپ اینجا را کلیک کنید

موزیم کابل که در سال ۱۹۲۲ تاسیس شده ، زمانی یکی از بزرگترین مجموعه های آثار باستانی جهان بشمار میرفت/ این کلیپ را از گزارش لیلماه حبیب عظیمی  تما شا کنید

Exhibit of Treasures from Afghanistan - نمایشگاه گنجینه های از افغانستان را با یک کلیک از اینجا تماشا کنید

ممکن په نړۍ کې له پاکستان پرته بل هیڅ داسې یو هیواد نه وی چې په خپلو نا څیزو منابعو سره واقعیتونه تر پښو لاندې کړی او په سیمی کې د خپلې پراختیا غوښتنې د هیلو د عملی کیدو لپاره هلی ځلې وکړی. دا ډول طرز تفکر که د پاکستان ۱۷۰ میلونو وګړو او د جنوبی اسیا شاوخوا ۲ میلیاردو اوسیدونکو ته ناوړه عواقب لری..

د خواشینۍ ځای دی چې پاکستان د ناکامه دولتونو په هر لیست کې راڅرګند شوی او لا هم هلې ځلې کوی چې د خپلو هستوی وسلو شمیر له شپیتو نه سلو ته ورسوی او د دې مقصد لپاره له چین نه دوی نوې هستوی بټۍ هم پیری

د احمد رشید په وینا، پاکستان یو تجرید شوی هیواد دی او په سیمی کې دوستان هم نه لری، د هیواد په داخل کې د افراطیانو تروریزم د پراختیا او قوت په حال کې دی
دا هغه افراطیان دی چې یو وخت د پاکستان پوځ روزلی او پاللی وو. دا هیواد لا هم په افغانستان کې د تقدم پالیسی پر مخ وړی او په دې فکر کې دی چې له افغانستان څخه د امریکایی ځواکونو د وتلو په صورت کې باید په کابل کې د دوی د خوښی یو حکومت واکمن وی
احمد رشید په مقالې کې لیکی:

داسې یو هیواد چې اقتصاد یی د نړېوال وجهی صندوق په سترو پورونو ولاړ دی، سیاست وال یی مالیې نه ورکوی، پوځ یی د هیواد د کلنۍ بودیجې په سلو کې شل مصرفوی، بیا هم پاکستان ټینګار کوی چې له هند سره دوستی د څو نورو لسیزو لپاره هم نا ممکنه ده

پاکستان چې د مسلمانانو او غیر مسلمانانو لپاره د عصری ډیموکراسۍ او د یوه معتدل اسلامی هیواد په نامه جوړ شوی و، دا مهال په کې د اقلیتونو په ضد د تعصب قوانین وضع شوې او افراطی ډلې چې فرقه یی جګړې یی پیل کړی، په جنوبی اسیا کې د نوی اسلامی امارت په فکر کې دی
احمد رشید په مقالې کې وړاندې لیکی: پاکستان چې د تروریزم ضد جګړې کې یی تر اوسه خپل ۲۳۰۰ عسکر وژل شوی بیا هم د افغان او پاکستانی طالبانو تر منځ توپیر کوی.

دا په داسې حال کې ده چې په پوځ کې د مرګ ژوبلې له امله د عسکرو مورال هم کمزوری شوی دی
پاکستان د هغو طالبانو په ضد جګړه نه کوی کوم چې د هند په ضد جنګیږی او دغه راز د هغو طالبانو ملاتړ کوی چې په افغانستان کې لویدیځ او افغان عسکر وژنې
احمد رشید لیکی:

پاکستان له ۲۰۰۱ میلادی کال راهیسې له امریکا څخه ۱۲ میلیارده ډالره پوځی مرسته تر لاسه کړی او دغه راز د ناټو دوست هیواد هم دی، خو په خپلې خاورې کې افغان طالبانو ته پناه ورکوی.

احمد رشید لیکی: د پاکستان سیاست وال ، ملکی مشران او پوهان هیڅ نشی کولای او تر هغې به ناهیلې وې چې امریکا او لویدیځ د پاکستان په وړاندې دوه مخی پالیسی تعقیبوی او د دې هیواد پوځی ارګانونه غښتلی کوی .

د مقالې لیکوال لیکی: سختې او ژورې اندېښنې پیدا شوی چې د پاکستان افراطیانو د هیواد د سیاسی سیستم ړنګولو ته ملا تړلې ده. پوځ دې مسلې ته پام نه کوی او داسې بریښی چې دوی هم د هیواد ریښتنیې ستونزې نه شی حل کولای.

احمد رشید د یوه بل څیړونکی کامران خان څرګندونو ته اشاره کوی چې په ډان ورځپاڼې کې یی کړې وې. کامران خان په تیر اوړی کې لیکلی و، دا نور هیڅ نه دی بلکه د تورې تیارې یوه کودتاه به وی او هیڅوک به ترې په امن کې پاتې نه شی.

افراطیان به د هر چا په ضد وی او هدف یی په پاکستان کې د یوه اسلامی امارت جوړول دی.

احمد رشید د نشنل انټرسټ د خپرونې په دې مقالې کې لیکی:

په پاکستان کې وسله وال په اوو اجنسیو، باجوړ، مهمند، خیبر، ورکزی، کرمې، جنوبی او شمالی وزیرستان کې پوره فعال دی او د دې ټولو پښتنو سیمو وسله وال له دولت سره په جګړو کې ښکیل دی. د نړېوالی عمومی بخښنې یا امنیستی انټرنشنل سازمان په وینا، شاوخوا ۴ میلیونه پاکستانیان د طالبانوتر واکمنۍ لاندې ژوند کوی.

دغه راز له شمال نه تر جنوبه پورې یعنې له کشمیره تر کراچۍ او پنجابه پورې زیات شمیر ډلې چی یو وخت ای اس ای روزلې، فعالیت کوی. دا ډلې د کشمیر د جګړو لپاره روزل شوې وې خو اوس یی د ټوپکو خولې د پاکستان د پوځ لور ته اړولې دی

پښتانه طالبان له نورو ښاری او عصری افراطیانو سره یو ځای شوې او په ګډه د دولت د ړنګولو او یوه اسلامی سیستم د رامنځ ته کولو هلی ځلی کوی. احمد رشید په مقالې کی لیکی.

پاکستانی طالبان یوازې عسکر او پوځیان نه وژنی بلکه په مسجدونو کې ملکی خلک هم وژنی د جون په اتمه وسله والو په پنجاب ایالات کې د ناټو په یوه کاروان حمله وکړه او په موادو بار پنځوس لارۍ یی وسوځولې. طالبانو دغه راز ګواښ کړی

چې د کراچۍ بندر به هم وتړی
په افغانستان کې د ناټو ځواکونو د اړتیا وړ په سلو کې اتیا مواد له دې بندر څخه انتقالیږی. له عامو خلکو سره اندېښنې زیاتې شوی چې پوځ کمزوری شوی او وسله وال یی په مقابل کې تر پخوا زیات قوی شوی دی.
احمد رشید لیکی:

که قومی مشران له دولت سره مرستې ته حاضر شی، وسله وال ترې سخت غچ اخلی. د مهمندو ایجنسۍ چې د طالبانو له حضور څخه پاکه سیمه اعلان شوی وه او د متحده ایالاتو مرستې ورته ورسیدی د جولای په اتمه د مشرانو او سپین ږېرو په یوې غونډې کې دوې ځان وژونکی حملې وشوې، له سلو زیات کسان یی ووژل او ۱۱۵ نور یی ټپیان کړل .

احمد رشید د فرقه یی جګړو او شخړو مسله هم یادوی او لیکی: پاکستانی طالبان سنیان دی او د نورو اقلیتونو او غیر مسلمانانو په وړاندې ناوړه چلند کوی
طالبانو د مې په ۲۸ مه په لاهور کې د احمدیه ډلې په یوه مسجد حمله وکړه ، ۹۰ کسان یی ووژل او ۱۱۰ یی ټپیان کړل. دغه راز شیعه ګان، عیسویان، هندوان او سکان هم ځانونه امن نه بولی .

احمد رشید په مقالې کې د پاکستان ټولنیزې ستونزې په تفصیل سره یادې کړې او زیاتوی چې، په هېواد کې د بې وزلیو، پولی تورم او بی روزګاریو له امله د خلکو ځان وژنې زیاتې شوی دی اود بیان او مطبواتو ازادۍ هم قید شوې ده.

افراطیان او وسله وال ژورنالیستانو ته ګواښونه کوی چې د دوی په ګټه دی راپورونه او خبرونه خپاره کړی. بازارونو ته د افراطیانو او وسله والو د تبلیغ ویډیوګانې، فلمونه او کسټونه ښه زیات وتلی او دولت یی مخه نه شی نیولای.

احمد رشید لیکی: په پاکستان کې د عامه خدمتونو د نشتوالی له امله هم انارشی او ګډوډی رامنځ ته شوې ده. د مثال په ډول، په کراچۍ ښار کې چې اتلس میلونه خلک په کې ژوند کوی، جنایتونه او شخړې دومره زیاتې شوې چې بیان یی ګران دی.

د لیکوال په وینا، په کراچۍ ښار کې د اسلامی افراطیانو په ستونزې برسیره، ښار په عصری وسلو سمبالو مافیایی او جنایی ډلو هم قبضه کړی دی. ان دا ډلې د ښار د اوبو رسولو په شبکې ، ترانسپورت ، په ځمکو او د نشه یی موادو په قاچاق پوره واکمن دی.

په ښار کې د موټرو تښتول عادی کار دی او پیژندل شوی سوداګر او شتمن کسان تښتول کیږی او وروسته د پیسو په بدل کې خوشې کیږی
د پاکستان د بشری حقونو کمیسیون وایی، د روان کال په لومړېو شپږو میاشتو کې په کراچۍ ښار کې ۲۶۰ تنه په نښه شوی کسان وژل شوی او دا شمیر تیر کال ۱۵۶ و. دغه راز د ښار په شخړو کی د ۸۸۹ کسانو مړینه ثبت شوی ده.

احمد رشید په دې تحلیلی مقالې کې د بلوچستان ایالت حالت هم څیړلې او لیکی: په بلوچستان کې هم پوځ له بیلتون غوښتونکو وسله والو سره په جګړو کی ښکیل دی.

بلوڅان په پاکستان کې له خپلو سیاسی حقونو، ازادۍ ، پراختیا او ملی منابعو څخه بې برخې ساتل شوی او د پاکستان له جوړېدو راهیسی یی دا د پوځ په ضد پنځم وسله وال پاڅوان دی. د پاکستان استخباراتی اداره وایی، هند بلوچستان ته اجینټان استوی او وضعه یی ګډه وډه کړې

ده د پاکستان د کورنیو چارو وزیر رحمان ملک په اوړې کې وویل، بلوڅو دښمنانو چې هند یی ملاتړ کوی، له بلوچستان څخه یو لک غیر پلوڅ کسان په زور ایستلی دی.

بلوڅو بیلتون غوښتونکو د روان کال د جنورۍ او جون میاشتو تر منځ مودې کی ۲۵۲ تنه غیر بلوڅ او ۱۳ تنه پاکستانی پوځیان وژلی دی
د پاکستان په سیاسی – جغرافیایی حالت کې هر ډول بدلون او مصیبتونه د پوځ د زیات واک او قوت له امله ګڼل کیږی،

پوځ له یوې خوا د اسلامی افراطیانو په وړاندې د هیواد په زیاتو سیمو واک لاسه ورکړی خو لا هم د پاکستان په ملی امنیت او بهرنۍ پالیسۍ پوره واک او کنترول لری .

دا مهال د اصف علی زرداری په مشرۍ په پاکستان کې په ادارې فساد کې ښکیل حکومت واکمن دی، پوځ له همدې خلا څخه په استفادې، په اسانۍ سره خپل پروګرامونه پر مخ وړی

د پاکستان پیپلز ګوند چې کله په انتخاباتو کې واک تر لاسه کړ نو هڅه یی وکړه چې د مشرف د وخت پالیسی بدله کړی او له هند، افغانستان، ایران او د سیمی له نورو هیوادونو سره اړیکې ښه کړی، خو پوځ ګوند ته د دې کار مجال ورنه کړ

نوې ډهلی د زرداری خبرواو د دوستۍ چلند ته زیات اهمیت نه ورکوی او د پاکستان پوځ هم دا مسله د زرداری له صلاحیت څخه بهر بولی او دا حق یی ځان ته ورکړی دی،احمد رشید په تحلیلی مقالې کې لیکی:

د ۲۰۰۸ کال نومبر میاشت کې هغه مهال چې افراطیانو د هند په ممبی ښار کې تروریستی حملې وکړې، د هند او پاکستان تر منځ د سولې دوه کلنې خبرې بندې شوې. هند د حملو پړه د پاکستان په لشکر طیبه ډلې واچوله، خو پاکستان دا تور نه منی او د لشکر طیبه افراطی ډلې مخه یی تر اوسه هم نده نیولی

د احمد رشید په وینا، په افغانستان کی وضعه هم چندانی ښه نده. که څه هم چی زرداری له جمهور رییس کرزی سره اړیکې ښه کړې خو دا به د افغانستان د حکومت په وړاندی د پاکستان د پوځ په پالیسۍ او چلند زیات اغیز ونکړی
د پاکستان پوځ څه موده وړاندی ویلی و، له افغانستان څخه د بهرنیو ځواکونو د وتلو په صورت کی باید طالبان او افغان حکومت سره یو ځای شی

احمد رشید زیاتوی، په ۲۰۰۱ میلادی کال کی په افغانستان کی د طالبانو د رژیم د ړنګیدو په مهال د طالبانو مشران په پاکستان کی پټ شول او ددی هیواد پوځ یی له هغه وخت راهیسی ملاتړ کوی.

د امریکا پخوانی جمهور رییس جورج ډبلیو بوش په پاکستان کی د طالبانو په موجودیت سترګې پټې کړې وې، خو جمهور رییس اوباما په شخصی ډول ویلې چی پدی اړه باید کار وشی او دی به هڅه وکړی چی کابل او اسلام آباد سره نږدی کړی

د احمد رشید په وینا، د افغانستان او پاکستان د اړیکو ښه کیدل د پاکستان د ملکی حکومت له برکته ندی د پاکستان پوځ غواړی له افغانستان څخه د امریکایی عسکرو له وتلو وروسته پدی هیوا کی سوله او ثبات ټینګ وی.

خو زیات شمیر افغانان د پآکستان د پوځ دی نیت ته د شک په سترګه ګوری او دا ځکه چی اسلام آباد په کابل کی د هند نفوذ نشی زغملای زرداری او پیپلز ګوند هم د پوځ په وړاندی له مخالفت څخه لاس اخیستی .

د پاکستان قضایه قوه چی یو وخت د پوځ مخالفه وه، په تیرو دوو کلونو کی یی د جمهور رییس واک را کم کړی او هڅه کوی زرداری د اداری فساد په پخوانیوتورونو له واکه لیری کړی.

احمد رشید په تحلیلی مقالی کی وړاندی لیکی: پاکستان سیاسی بی ثباتۍ ته اړتیا نلری، دا هیواد باید یوه دوام داره ډموکراسی او ملکی حګومت وساتی که څه هم چی دا حکومت خراب وی او ډموکراسی پکی کمزوری وی.

که زرداری محبوبیت ونلری او اغیز یی کم وی نود کودتاه او یا هم د سترې محکمې په ځای باید چی په عمومی انتخاباتو کی څنګ ته شی، احمد رشید د مقالې په وروستیو کرښو کې لیکی:

د پاکستان اکثر خلک پدی پوهیږی چی افراطیت د دوی ژوند او هیواد ته ستر ګواښونه مخامخ کړی . دا خبره هم زیات شمیر خلک منی چی یو ملکی حکومت د پوځی واکمنۍ او د ملایانو له ډیکتاتورۍ څخه ښه دی.

خو یو شی کمبود دی او هغه د تروریزم په ضد د پاکستان له خوا جګړه ده. د بنسټ پالنی په وړاندی د پاکستان دا غوره کړی چلند باید ختم شی او هغه لار غوره کړی چی ددی هیوا بنسټ ایښودنکو غوره کړی وه.

که ځه هم داحمد رشید ځینی ځرګندونی دپاکستان  په باب تبلغاتی جنبه لری او دونیا والو ته دپاکستان دفوځ دپیاوړتیا او داتومی توان په هکله خبر داری ور کوی مګرم بیاهم دنوموړی په ځیړنو کی دافغانستان او سیمی په ارتبا ط دپاکستان دحکومت ددوګانه لوبی په باب دلجسپه نقاطو ته اشاره شوی ده،پای

سلیمان کبیر نوری

درینجا میخوانید:

- سوالهای  اساسی و مبرم  از جلالتماب ” کرزی”

- نیت بازیگران بین المللی در تامین صلح

- چه باید کرد؟

- مشکلات اساسی کدامها اند؟

- راه عملی و برونرفت از مشکلات و بحران

- طرح و تدوین یک استراتیژی افغانی عملی تامین صلح در کشور، تحت شعار نجات وطن از تجزیه و فاجعه

- در بعد سیاست داخلی

- در بعد سیاست خارجی

- مکانیزم تطبیق و تحقق عملی آن

- دیپلوماسی فعال افغانی با بازیگران خارجی

- وظایف وزارت امور خارجه ی افغانستان و نمایندگی های سیاسی آن مقیم کشور های  خارج در قبال این استراتیژی

منحیث یکی از مبتدیان عرصه سیاست و دیپلوماسی اینبار خواسته ام در آغازین این نبشته بدون مقدمه و پیشگفتار، رک و راست، شفاف و روشن تبصره ی را ازدرد و آلام  و داشته های دل خود و هموطنانم را با طرح چند سوالی با جلالتمآب آقای کرزی که زمانی در وزارت امور خارجه افغانستان روابط کاری داشتیم؛ و همچنان خدمت سایر هموطنان عزیز تقدیم نموده و در اخیر تیزسی را برای برون رفت از بحران افغانستان، به ابتکار مردم افغانستان، پیشنهاد می نمایم.

از آنجائیکه در افغانستان حضور نظامی آمریکا و متحدین آن بر مبنای فیصله شورای امنیت سازمان ملل متحد، بخاطر مبارزه بر ضد تروریسم و دهشت افگنی القاعده و طالبان  صورت پذیرفت،  تسجیل این فیصله نامه  در اسناد شورای امنیت ملل متحد،  حضور این نیرو ها را  صبغه ی قانونی بخشید.

و طی ۹ سال اخیر وضع  کشور آبستن شرایطی گردید تا زمینه ی بازگشت مجدد بنیادگراها  در حاکمیت آقای کرزی مساعد گردد.

اینکه  چه کسانی چنین شرایط را مساعد ساختند؛؛؛ برای  هموطنان  مان چون خورشید تابناک ، روشن و مفهوم است. همه تعهدات و وعده های داده شده در رابطه با مبارزه بر ضد بنیادگرایی و تروریسم ، باز سازی کشور ویران شده، استقرار ، تامین و تحکیم امنیت سراسری، اعاده ی دموکراسی، حقوق زن…

نی تنها در برابر ملت ما، بل در برابر جامعه ی جهانی، طی بازی های از قبل برنامه ریزی شده، که دولتمردان افغانستان، چه آگاهانه و چه ناخود آگاه؟ آنرا همرایی کردند، انطباق آن همه راهکار ها، پیامد هایی را در بر داشت، طوریکه سیاستگذاران، نه سیاست مداران، میخواستند ، رویکرد های چنین  پیامد ها، آن چنان باشد که شد.

در این ایامی که نیرو های بین المللی در افغانستان مصروف جنگ اند، رژیم پاکستان از یکطرف با تجارب و نفوذی که  میان سران مجاهدان داشت با بازی های گونه گون ، زیرکانه و ماهرانه به پلان سازیها و نقش آفرینی جنگ را در افغانستان شعله ور نگهداشت؛

و از جانب دیگر  خود را همکار و یاور قوتهای بین المللی جلوه داده خزینه های بانکی را از کمک های اقتصادی و  بشر دوستانه به تجهیز و مدرنیزه سازی قوت های نظامی خویش پرداخته و به تحکیم نفوذ استخباراتی با تروریستان استفاده برده است.

همچنان  از آوانیکه بازیهای پنهانی پاکستان به رسانه ها کشیده شدو با اسناد افشا گردید، بازهم رژیم استخباراتی پاکستان به بازیها زیرکانه و بیشرمانه و چندین جانبه ادامه میدهد و از طالبان، حقانی و القاعده در خفا حمایت میکند و در این تنور داغ نان میپزد  و سود می جوید.

با ارایه یک مثال کوچک میتوان عملکرد دولتمردان دو کشور ( افغانستان و پاکستان ) را ارزیابی کرد ، با سرازیر شدن سیلاب در پاکستان رژیم این کشور به زودترین فرصت توانست کمک های بین المللی را جلب نماید

( که تنها کشور های اسلامی تا اکنون، یک ملیار دالر وعده ی کمک را به پاکستان داده اند)، و هیچ شک ندانید که از( گاو، غدودی) به مردم خواهد رسید و این پولها و کمک های کلان در جیب سران رژیم و دستگاه های  استخباراتی قرار خواهد گرفت.

ولی در افغانستان با وجود تعهدات به کمک های بین المللی، جذب و کاربرد موثر آن  نیتنها مشهود نیست،بل پروبلم بزرگی را میان دولت افغانستان و کشور های کمک کننده بر سر نحوه ی واگذاری این کمکها از طریق دولت افغانستان و یا نهاد های مستقل در جریان است که دولت پاکستان با این مشکل روبرو نیست.

تعجب بر انگیزتر اینکه رئیس جمهور آقای کرزی یک میلیون دالر( * )  پول گدایی را سخاوتمندانه به رژیم پاکستان تحت نام سیلاب زدگان می بخشد، و به آن هم قناعت ندارد بلکه گروپی از دکتوران و پرسونل طبی را در آنجا اعزام میدارد.

همه شاهد اند که متأسفانه هزارها نفراز هموطنان ما از اثر انفجار و راکت و نبود  ادویه و دکتور  و خوراک مساعد جان خویشرا از دست  میدهند و با تأسف به غربت نشستگان وطن چه که به سیلاب   زدگان کشور نیز مساعدت لازم صورت نمی گیرد.

اینجا سوالات اساسی و مبرم در مورد رویکرد حکومتی بنام “جمهوری اسلامی افغانستان “مطرح میشود :

اول: آیا شما آقای کرزی با تیم کاری خویش توانسته اید،  طی دو دوره ریاست جمهوری خویش ابتکار عمل سیاسی – دیپلوماسی را از پاکستانی ها گرفته و به سود و منافع مردم و کشوربکار برده و عمل نمائید؟

دوم : چه انگیزه های زیر، نقش شما را در مصالحه با طالبان بر جسته میسازد ؟

الف : اینکه شما مدتی خود یکی از برجسته ترین عضو طالبان بودید .

ب : مشوره و همرایی و فشار تعدادی از کشور های حامی طالبان .

ج : ضعف وناتوانی قوتهای نظامی و استخباراتی حکومت شما در برابر طالبان .

د : نادیده گرفتن توهین به عنعنات ، فرهنگ و خونبهای مردم افغانستان از طالبان  .

آقای کرزی چگونه وبا کدام حق شما توهین و تحقیری  را که بر حق مردم افغانستان صورت میگیرد نا دیده می گیرید ؟

مگر خیانت و جنایات  طالبان را که از آفتاب روشنتر است  شما با چشم های تان نمی بینید  زیرا که طالبان و گروه های چون گلبدین ، حقانی و القاعده ، مردم را با تیغ حلال میکنند، مدارس و مکاتب را به آتش میکشند

و با گاز سمی مردم را وادار میسازند که اولاد این مملکت بی تحصیل وبی تعلیم بمانند و محافل خوشی و خوشحالی را قطغن میکنند و نوار های موزیک را ازبین میبرند و تندیس بودا را به توپ می بستند و به جای عطر، عرق در ریش وپشم مردم جاری میکنند و دها جرم و جنایت دیگر که در حق شیر زنان این مرز و بوم انجام داده اند .

مگرحاکمیت اینان که شما نیز با ایشان بوده اید را مردم با گوشت، پوست و استخوان خویش لمس نه نموده اند ؟ چرا آن جلالتمابی چشم ها را بسته اند و چنان می پندارند که هیچ کس شما را نمی بیند .

مگر گوش، بینی بریدن زنان و سنگسار و به دار کشیدن و قمچین و دره زدنهای طالبان را که همین اکنون زیر حاکمیت شما بجا میدارند نمی بینید و یا سر بریدنهای خبرنگاران و، جوانان ولایت لغمان … را در رسانه های رسمی و غیر رسمی نه خوانده  و نه شنیده اند، مگرشما به ظاهر بررسی چنین جنایات را به کمیتهء محول نکرده اید؟ آیا خبر ندارید ؟؟

اگر دارید پس چرا  خون هزران بیوه زنی که در زمان حاکمیت سیاه این لشکر پاکستانی  شوهران و جگر گوشه های خود را از دست داده اند، موافق به حذف نام طالبان از لیست سیاه، ویا معامله و مصالحه با ایشان، بوده اید؟

اگرشما آقای کرزی چنین میپندارید که این رویکرد« تفاهم دوستان بین المللی بوده است و بناأ میتوان بی هراس درین جهت گام برداشت»؛ پس برایتان قابل تامل خواهد بود که در برابر اکثریت قاطع مردم  و ملت خود چه نوع پاسخی خواهید داد؟

آگاه باشید که تاریخ کشور ما چنین معاملات را ننگین میگویند و بر آن صحه نخواهند گذاشت .

مگر آقای لیام فکس  وزیر دفاع انگلیس، افغانستان را یک کشوری قرون وسطایی معرفی نداشت؟ این تبلیغ چنین در ذهن تداعی میشود که ” آماده ساختن ذهنیت عامه غرب برای پذیرش و برگردانیدن دوباره ی طالبان بوده است “. و موصوف سند شرعی ای هم به جوامع غربی توانسته است ارایه بدهد و آن عبارت از  سه شهادت است:

« ـ  رییس جمهور با ریش، کلاه ، چپن و پیراهن و تنبان، ـ معاون اول با ریش، پکول و واسکت و پیراهن وتنبان،  ـ  معاون دوم باریش و لنگی و واسکت و پیراهن و تنبان؛ همه در نشست های بین المللی ظاهر میشوند،

دوایر رسمی  با چنان حبا و قبا که در صد سال گذشته دارای انتظام بود، متأسفانه اکنون به تقلید از رهبری حکومت، سیمای کوچه ی مندوی را به خود  اختیار کرده است که در رسانه های غرب تقریبا” همه روزه بازتاب مییابد».

اما مردم ما میدانند که بعد از گذشت بیشتر از یک قرن در حاکمیت  و رهبری کشور ما، فقط و فقط  همین حکوت فعلی بوده  که این میراث( حبا و قبای ” قرن سیزده”) را به حکومت و مردم ، سر از نو بنیاد گذاشته است. مردم ما نباید از اهانت آقای لیام فکس خشمگین شوند. که متاسفانه شده اند.

مصالحه و معامله با نیرو های طالبان که بدون هیچگونه شک و تردیدی به نیرو های بنیادگرا و تروریست نزد جامعه ی جهانی شهرت دارند، به خاطر تامین صلح دایمی، چنین به نظر میرسد که یک خیال واهی بیش نیست و نی تنها ثمر بخش و موثر نیست، بل تراژید زا میباشد.

برای شناسایی دقیق پدیده ی  طالبان که هزار ها مطلب در رابطه با عوامل ظهور و کارکرد هایشان، طی سالیان متمادی در کتب ودر رسانه های مختلف به دست نشر رسیده است،

و مردم ما هم این لشکر برون مرزی پاکستان را به خوبی میشناسند و بعد از افشای هزاران سند محرمانه ی افشاء شده توسط سازمان« ویکی لیکس»، اکنون  مردم عامه غرب نیز از آن آگاهی حاصل نموده اند، جز ابزار سیاسی ای برای رسیدن به اهداف ستراتیژیکی، نمیتواند چیز دیگری حتا توجه شود.

برای ثبوت ادعا  در اینجا از گفتار یکی از مسولین استخبارات افغانستان” آقای میر حمزه” که دوسال قبل  طی مصاحبه ای با رسانه ها، ابراز داشته بود و در آن وقت در داغ ترین مرکز  ضد و بند ها با طالبان( ولسولی سنگین ولایت هلمند) به حیث مسوول امنیت ملی ایفای وظیف میکرد، را خدمت شما بازگو بدارم :

۶۰ فیصد از جنگجویان و طالبانی که مصروف جنگ میباشند، نیروهای خارجی اند( اعضای القاعده، پاکستانی، چیچینی، ازبکستانی ، عربی ، تاجیکستانی،…). ۴۰ فیصد افغانی تبار اند که شامل گروپ های زیر اند:

اول: طالبان بنیاد گرا ( که سر، گوش، بینی، انگشت و دست میبرند؛ مکاتب و  و موءسسات عام المنفعه را به آتش کشیده و به عملیات انتحاری میپردازند و…..)

دوم: طالبان ۱۰ دالری( ایشان که از محل و منطقه اند، بیکار و بیروزگار برای اعاشه و اباطه ی فامیل های شان ناگزیر به طالبان پیوسته اند.).

سوم : افراد با نفوذ مسلح محلی در تبانی با مافیای منطقوی و بین المللی ( که بیشتر در درگیری های قاچاق مواد مخدر سهیم اند).

اکنون فهم این مطلب مشکل مینمایاند، تا مردم بدانند که آقای کرزی و تیمش با کدام یک ازین گروپ ها  باب مذاکره و مصالحه را در پیش گرفته اند و متوقع اند که آن گروپ پیام آور صلح میباشند؟

هرگاه شما آقای کرزی و همراهان تان در مصالحه و معامله با طالبان تن در دهید، عواقب خونین و تراژید آن را باید از همین حالا پیشبین بود.

همین حالا تحرکاتی مشهود است کشور های زیادی در منطقه آماده اند که با ورود طالبان، روند  این تراژیدی را که اگر جناب شما بنا نهند،هرچه بیشتر گسترده تر سازند و هر گونه امکانات را در اختیار  سایر ملیت ها که مخالف ورود طالبان اند، قرار دهند.

و ملیت های دیگر شرایط قتل های عام، وحشت وجنگهای تنظیمی وطالبانی را چه در زمان حاکمیت ایشان و چه تاکنون که هنوز هم این وحشت ادامه دارد  را به هیچصورت فراموش نکرده اند و نمیکنند.

چارم : آیا چه کسانی از چنین رویکرد ها و رهبری ایکه  میخواهند قانون وحشت و دهشت را که اکثریت جامعه ی جهانی همه روزه آن را محکوم مینمایند را در کشور نافذ نمایند که در مغایرت کامل با قوانین بشری ملل متحد قرار دارد؛ و منجر به وقوع فجایع گسترده، ، حوادث خونبار  و در فرجام،

تجزیه ی کشور و سیه روزی ملت به خاک و خون کشانیده ی مان  خواهد شد، پاسخگو خواهد بود؟

و بار گران این همه مسئولیت  سنگین  را که  بدون هیچنوع تردیدی درج صفحات سیاه تاریخ کشور مان خواهد شد، به عهده خواهند گرفت ؟

درین خصوص میتوان صد ها سوال  را ردیف و راجع ساخت. ولی یک نتیجه را بایست به دست داد که متاسفانه حکومت افغانستان یک حکومت سیاسی بوده است نه یک حکومت اجرایوی و مردمی .

ببینید!!!

میخواهم یک مطلبی را بخاطر دهم که خلوص نیت همه بازیگران را در مورد  قضایای افغانستان بازگو میکند و آن اینکه: اتفاقا” در اپریل ۲۰۰۸ برای شرکت در یکی از کنفرانس ها  تحت نام” استراتیژی جدید در مورد افغانستان” از جانب محل کارم، برای اشتراک درآن توظیف شدم. در میانه ی کار کنفرانس( تفریح  نوشیدن چای و قهوه)، با آقای اتمر ملاقی شدم. ما باهم نمیشناختیم.

طوریکه ایشان از چهره ام شناسایی نمودند که من افغان هستم با هم احوالپرسی نمودیم. ایشا ن کارت ویزیت من را مطالبه نمودند و گفتند میخواهم بعدا” با شما تماس حاصل نمایم. که من برایشان گفتم : با عرض معذرت، بکس جیبی ام در جیب بالاپوشم، در پایین فراموش شده است ولی بعدا” آن را به اختیار شما قرار خواهم داد!

” بدین ترتیب از دادن ویزیت کارت عمدا” اجتناب ورزیدم،  که بعدا” از جانب همکارانم، مورد انتقاد قرار گرفتم. بعد از کنفرانس که بایست گزارشی از نتایج و تدویر کار کنفرانس مینوشتم، که نوشتم. در گزارش نوشته ام که  درین کنفرانس هیچنوع راهکار و برنامه تازه برای تامین امنیت در افغانستان اصلا” وجود نداشت.

در کنفرانس چیز نو، موثر و مفید نشنیدم،، نماینده های افغانستان،  یوناما… در بیانیه های شان، هرکدام به نوبه خود، فقط از دست آورد ها یی  در افغانستان سخن میراندند  و هریکی به تایید از اظهارات دیگری به ابراز نظر میپرداختند.

هیچکدام به نقاط ضعف رویکرد ها و راه برون رفت از مشکل شیوه مبارزه قاطع با تروریزم سخنی نگفتند. به نظرم برنامه آوردن صلح اصلا” وجود ندارد.

این برای من بسیار مایوس کننده و دلگیر بود که با یک امیدواری بزرگ با در نظر داشت عنوان دلپذیر این کنفرانس« استراتیژی نو در مورد افغانستان»، شرکت نموده بودم. همین حالت هم باعث آن گردید که من از دادن ویزیت کارتم به آقای اتمر امتناع ورزم.

از نشست  فوق الذکر چنین بر می آید که کلیه نشست ها و استراتیژی ها، در مورد افغانستان، از نشست و همایش بن تا نشست کابل، همه غرض آلود و عوامفریبانه بوده  اند؟ .

طوریکه میگویند:

« در جهان بال و پر خویش گشودن آموز – که پریدن نتوان کرد به بال دیگران».

من موقف و موضع شما را آقای کرزی  به خوبی درک مینمایم، موقعیتی بسیار سنگین و دشوار با انبوهی پروبلم های گیج کننده. فشار های همه جانبه از هر سمت و سو، اما در بحبوحه  و در نظر داشت موجودیت هجوم چنین بنبست ها، راه برون رفت چه خواهد بود؟

البته من  میخواهم به شکل  تیزس گونه یا راه حل مشکل کشور را با در نظر داشت تجسم کلی از کلیه رویداد های نه سال اخیر در کشور، منطقه و جهان،  بنا بر مسوولیت فعالیت های کاری و وظیفوی خویش، که بصورت مستدام و پیگیر،  آن را تعقیب نموده ام، پیشکش مینمایم:

چه باید کرد؟

درینجا مقدم برهمه سه سوال  مهم و اساسی را مطرح مینماییم:

اول: چه کسانی میتوانند نقش ومسوولیت این رسالت بزرگ تاریخی را عهده دار شوند؟

دوم: باید بر جسته ساخت که مشکلات اساسی کدام ها اند؟

سوم : راه عملی برون رفت این بحران درهم پیچیده چه خواهد بود ؟

طرح عملی راه نجات افغانستان از لبه ی این پرتگاه هولناک  کدام است؟

( کدام هنجار ها و رویکرد ها را چگونه؟  از کجا؟  آغاز کرد تا بر مشکلات و منازعه ی افغانستان نقطه ی پایان داد و به اهدافی که عبارت اند از استقرار  صلح پایدار ، خوشبخی و سر بلندی ملت ما، باز سازی و شگوفایی کشور میباشند، رسید؟).

به جواب سوال اول باید گفت که این دولتمردان و ملت افغانستان اندکه این نقش تاریخی را باییست ایفا ء نمایند و میتوانند ازین مبارزه ی دشوار سربلند  به این نیل رسند.

جواب سوال دوم:

مشکلات اساسی:

- بحران اعتماد و همآهنگی بین حکومت  و پارلمان حکومت و مردم، حکومت و جامعه ی جهانی.

- مبارزه ی در برابر تروریسم و بنیاد گرایی. و عدم شفافیت استراتیژی غرب و افغانستان درین راستا

- رشد روز تا روز کشت، تولید و ترافیک مواد مخدربه رهبری مافیای بین المللی به کمک دولت افغانستان( دولت افغانستان خود، مانعی در محو کامل کشت کوکنار بوده است.)۱*

- نبود یک استراتیزی افغانی برای بیرن رفت از بنبست ها.

- ناکامی حکومت افغانستان در موثر بودن عملیات در باشگاه ها و قراگاه های بنیاد گرایی در جایگاه اصلی آن در پاکستان.

- ناکامی در کمرنگ ساختن و تضعیف دیپلوماسی پاکستانی و خنثا سازی برنامه های استخبارات نظامی آن( آی اس. آی)

-   فساد اداری

- فقر زدایی

- ساختار حکومت با معامله و زدو بند های سیاسی ، نه شایسته سالاری.

- موجودیت یک حکومت سیاسی( نه اجرایوی).

- نادیده گرفتن اصل توجه به جلب  و همسویی  ذهنیت جامعه ی غربی نسبت به روند واقعی مشکلات و راه  برآیند از آن، از  مجاری دیپلوماسی.

- کم بها دادن به مشارکت و همکاری دول منطقه ، کشور های همسایه و نادیده گرفتن منافع آنها در افغانستان.

- عدم داشتن یک استراتیژی افغانی برای  باز سازی و انکشاف زیر ساخت های اقتصادی کشور

- در مدت ده سال اخیر استراتیژی ها در مورد تامین – تحکیم صلح دموکراسی، دفاع از حقوق زنان،… در افغانستان  « اعلانی » بوده است نه« اعمالی»، نی تنها در شعار باقی مانده، بل ازآن عقب نشینی صورت میگیرد.

- ابتکار دیپلوماسی افغانستان به دست پاکستان.

- عدم توجه به زخم خونین خط دیورند( ابزار سیاسی پاکستان)؛ آنچه که یکی از عوامل تشنج در روابط تاریخی دو کشور شمرده میشود. عدم روابط و حسن همجواری دو کشور همسایه.

جواب سوال سوم:

طرح و تدوین یک استراتیژی افغانی تامین صلح که در شرایط حاد کشور مان کاربرد آن موثر باشد.

تطبیق و تحقق این استراتیژی افغانی که  کار ساده ی نخواهد بود، کار دشواروطنپرستانه، تحمل وحوصله مندی بلند، پایمردی در برابر مشکلات عدیده ای که از نو ایجاد خواهد شد، هوشیاری- زیرکی، تجربه، ابتکار عمل، سنجش دقیق ، آگاهی سیاسی در امور و مسایل افغانستان، منطقوی- فرامنطقوی ، بین المللی ، نظامی و اقتصادی را از گردانندگان آن میطلبد؛

که با طرح ، تدوین و پیروی ازین راهکار، برنامه های  مخالفین خارجی و اشباح ایشان( نیروهایی که با برنامه ها طی چند سال گذشته، امروز اوضاع و شرایط کشور را آبستن پیامد یک فاجعه ی خونین و تیره روزی نموده اند)،را با کیاست دیپلوماسی، نقش بر آب خواهد ساخت.

آغاز کار را در دوبعد باید در نظر گرفت:

اول: دربعد سیاست داخلی

دوم: در بعد سیاست خارجی

در بعد سیاست  داخلی:

عنصر اساسی در آغاز کاربخش سیاست داخلی وفاق ملی است. همه ملیت ها باهم برادر و برابر اند.

درینجا مهم پنداشته میشود که قبل از تدوین  و تکوین ستراتیژی صلح افغانی، کسانیکه فکر میکنند( مردم ما ایشان را کاملا” شناسایی کرده است که تعداد آنها در حکومت آقای کرزی از تعداد انگشتان هردو دست بیشتر نیست) یگانه راه رسیدن به صلح، مذاکره و مفاهمه به طالبا ن اند؛ باید بفهمند که کاملا” به آدرس غلط مراجعه کرده اند.

اگر اینرا نمیپذیرند،  موجودیت ایشان در اجرای استراتیژی جدید افغانی نی تنها موثر تمام نشده ، بل یک سری مشکلات را هم ببار آورده عملیه ی صلح را تخریب میکنند که باییست از مسیر راه تامین صلح دور رانده شوند.

در برابر همه ملیت های افغانستان یک شعار قرار داده شود «نجات وطن از تجزیه و فاجعه»

از آنجائیکه سیاست خارجی شالوده ی سایست داخلی است، بنا” کار را باییست از داخل کشور آغاز کرد. با تاسف که طی ۹ سال گذشته دولت افغانستان نتوانسته است تا یک ستراتیژی جامع داخلی و خارجی داشته باشد. همه دولت مردان به سیاستهای روزمره ی روتین چسپیده اند، و به آینده ی کشور و مردم فکری نکرده اند.

کار را از چه؟ از کجا و چطور آغاز نمود؟

ایجاد کمیسیون ها:

یادداشت ضروری : شرط اساسی عضویت در تشکیل کمیسیونها، انتخاب و گزینش  افراد و شخصیت های صادق، وطنپرست، کاراگاه،تحصیلکرده- متخصص و با تجربه میباشد.

- کمیسیون سیاست خارجی (( شامل وزارت امور خارجه( اشتراک نماینده های با صلاحیت از تمام مدیریت های سیاسی- منطقوی، مدیریت مالی- اقتصادی و مرکز مطالعات استراتیژیک نیز لازمی است)، مسوولین کمیسیون های روابط خارجی ریاست جمهوری، پارلمان، سنا، استادان، نماینده های باصلاحیتی از دیپلومات های صاحبنظر   و شخصیت های مستقل سیاسی در داخل و خارج از کشور)).

هدف: طرح و تدوین یک استراتیژی سیاست خارجی افغانی.(ریشه یابی جنگ در افغانستان که بر مبنای سیاست های مهم اقتصادی بخاطر منابع زیرزمینی در منطقه به پیش برده میشود و سایر مشکلات چون تروریسم هم به حیث ابزاری بخاطر تحقق این اهداف مورد استفاده قرار میگیرند.

تدوین استراتیژی سیاست خارجی افغانی فقط با در نظر داشت منافع کلیه کشور های غرب، منطقه، همسایه ها و افغانستان میتواند موفقانه به سر برسد. برای تطبیق موفقانه ی اهداف در استراتیژی افغانی ، یگانه کاربرد موثر  جلب وتغییر ذهنیت عامه جهانی در مورد راهکار دقیق و شفاف تامین صلح در منطقه و افغانستان میباشد.

- ایجاد و تشکیل کمیسیون امنیت ملی( شامل سه نیروی امنیتی کشور یعنی وزارت های دفاع، داخله و ریاست امنیت ملی با شرکت  جنرالان نظامی فعال و باز نشسته در داخل و خارج از کشور و استادان حربی پوهنتون، اکادمی نظامی و متخصصین امور نظامی).

هدف : بررسی و تدوین طرح راه های عملی تامین و تحکیم امنیت، ساختار های جدید نیروهای امنیتی سه گانه و تجهیز و تمویل آن از نظر کمی و کیفی در مطابقت با موقعیت جغرافیایی، نفوس و بیلانس نیروهای امنیتی کشور های همسایه.

جلب همکاری نیروهای خارجی برای استفاده و کنترول مراکز و فعالیت های تروریستی در منطق از طریق سیستم های مدرن تخنیک دیجیتالی و ستلایتی( مثلا” حدود ۲۵ سال قبل، با فراورده های تخنیکی آن زمان، نیروهای شوروی، رهبر مخالفین خود  در چیچین را بادریافت زگنال تلفونی،در جریان صحبت ، مورد حمله قرار داده  وی را با همکاران نزدیکش محو نمودند).

- کمیسیون اقتصادی(شامل وزارت های ذیربط، استادان و دانشمندان متخصص در عرصه ی امور اقتصادی، در داخل و خارج از کشور).

هدف: طرح وتدوین یک استراتیژی واحد اقتصادی(کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت) بادر نظرداشت الویت های رشدو تکامل اقتصادی( زراعت و صنعت)، شرایط زیر ساخت های مهم اقتصادی کشور.پروژه های بررسی ازمنابع زیر زمینی و طبعی افغانستان، رشد الترناتیف کوکنار( زعفران، انار.. .).

بعد ازنه سال دانشمندان عرصه ی اقتصاد در امور افغانستان به این نتیجه ی کلی رسیده اند که کاربرد سیستم اقتصاد مختلط نسبت به همه سیستمها موفق و موثر بوده در زمان کوتاه به فقر  و بیکاری، بی نظمی درخودکامگی های بازار آزاد، خاتمه خواهد داد. تلاش برای جلب تطبیق پلان مارشالگونه برای رشد سریع اقتصاد کشور.

- کمیسیون مبارزه با فساد اداری( وزارت عدلیه با مشارکت ستره محکمه ، سه ارگان امنیتی و نمایندگان متخصص در پارلمان و سنا).

هدف : جمع آوری اسناد و مدارک و مبارزه ی جدی در برابر فساد اداری، مافیای زمین ومواد مخدر و تثبیت افراد ذیدخل در قضایا.

- تشکسل وایجاد بورد مطبوعاتی ( به سرپرستی وزارت اطلاعات و فرهنگ، مخابرات، نماینده با صلاحیت مدیریت اطلاعات ونشرات وزارت امور خارجه با شرکت استادان امور ژورنالیزم و نخبه گان امور).

هدف : تبلیغات و اشتهارات در مطبوعات داخلی و برونمرزی از حقانیت و موثریت استراتیژی افغانی در راستا صلح و ثبات در کشور و منطقه .

اهداف عمومی از کار کمیسیون ها را توحید اهداف برنامه های کوتاه مدت، میانه مدت و دراز مدت تشکیل  داده که  تنظیم و انسجام این اهداف توسط روسای هر کمیسون طی اجلاس های مشترک، عبارت خواهد بود از استراتیژی افغانی برای تامین صلح و ثبات پایدار( استراتیژی ملی) برای کشور.

در بعد سیاست خارجی:

مشکل جنگ در افغانستان بصورت قطع، مشکل افغانستان نیست ، بلکه این یک مشکل منطقوی و بین المللی میباشد. اسناد محرم افشا شده توسط سازمان ویکی لیکس نمایانگر آن است که این جنگ را خارجی ها به پیش میبرند . طالبان و غیره جز ابزاری بیش نیستند. حقیقت و هدف اصلی ادامه ی این جنگ ویرانگرکه بار سنگین ان را ملت ما با قربانی های فراوان میکشد.

بازی  و تقابل  پنهانی کشور های ذیدخل در منازعه بوده که به خاطر نفوذ  اقتصادی- سیاسی و نظامی  بوده که بدون تفاهم و تشریک مساعی این همه کشورها  نمینوان به صلح و ثبات در منطقه دست یافت. غرب تا کنون، چنین می اندیشد که به تنهایی میتوان بر منطقه حاکم شد و به اهداف خود رسید. ولی به باور من، چنین طرز فکر بی پایه و یک اشتباه بزرگ تاریخی است.

به خصوص بعد از اعلان موجودیت  منابع زیر زمینی ( نفت و فلزات) ازیک جانب  انبوهی از بازیگران تازه ، درین بازی شرکت میجویند، و از جانب دیگر دامنه ی این تقابل گسترش می یابد. دیپلوماسی افغانستان باید به همه بازیگران منطقوی و بین المللی، تیزسی  راطرح و پیشنهاد نمایند تا همه کشور ها ی متذکره در معادلات و معاملات، بالای تقسیم منابع در منطقه، به نتایج سودمند  با درنظر داشت قوانین حقوق  بین الدول برسند.

که بازهم منافع افغانستان در الویت قرار داشته باشد. منابع زیر زمینی مکشوف و نامکشوف افغانستان خودزمینه ساز و بهترین گزینه برای توفیق یک دیپلوماسی خوب و کاری است . برای جلب  همکاری و پذیرش خواستها و پیشنهادات جانب افغانی که در موثر بودن آن در ایجاد یک دیپلوماسی فعال و نیرومند افغانی که در زمینه، هیچ نوع تردیدی وجود نخواهد داشت.

کشور های زیادی در منطقه مثل افغانستان ،هند و  پاکستان که خود  پرورشگاه  تروریزم است، قربانی تروریزم بوده و از آن رنج میبرند. همسایه ها جز پاکستان از روند کنونی و حضور نیروها از آنطرف ابحار به تشویش اند.

بنا” همسایه ها و کشور های عضو کنفرانس شانگهای حامی و ترویج کننده خوب این دیپلوماسی افغانستان خواهند بود. دیپلوماسی افغانستان باید مبتکر آن باشد تا خط فاصل  را میان متحدین بین المللی تروریزم ایجاد کند( باید  مار آستین را دور سازند).  آنگاه خواهد بود که جنگ به خودی خود  فروکش کرده و بخودی خود خاتمه مییابد.

برای رسیدن به این نیل، دیپلوماسی افغانستان به جلب افکار عامه جهان که  که به قول یکی از سیاستگذاران مهم در عرصه ی سیاست جهانی( هانری کیسنجر)بسیار مبرم و اساسی است، کار خویشرا آغاز نماید( اینکه چگونه، درین عرصه به کار آغاز نماید،  به هنجار های عملی این کاربرد، در بخش وظایف وزارت امور خارجه تذکر داده خواهد شد).

بایست  ذهنیت یا افکار جامعه ی جهانی را به این امر معتقد ساخت که مشکل تروریزم  و مواد مخدر مربوط افغانستان نبوده، بل یک مشکل منطقوی و بین المللی است. و کلید محو تروریزم در منطقه نزد آی اس آی پاکستان میباشد.باید تشکیلات اساسی القاعده و طالبان، شبکه ی تروریستی حقانی…، محو و نابود گردد.

با بنیاد گرا ها به هیچصورت نمیتوان کنار آمد، چنین تصور خبط سیاسی بزرگ و عدم شناخت دقیق از افغانستان  و منطقه بوده به سود هیچیک از کشور ها نخواهد بود.

با آوردن بنیاد گرا ها در حاکمیت افغانستان( خذف نامهای شان از لیست سیاه،به صراحت این پروژه ی ناکام را افشاه میکند)، غرب به هیچصورت به هدف نرسیده بنآ با تامل با ید به تغییر این تاکتیک اقدام گردد.

بدون تفاهم، مساعی، همکاری و مشارکت کشور های همسایه، هند، روسیه و غرب به هیچصورت نمیتوان به این منازعه و بحران پایان داد. منافع کلیه کشور های ذیدخل در قضایای افغانستان، با در نظرداشت منافع ملی کشور باید جدا” مطمع نظر باشد.

ستراتیژی افغانستان باید بر اساس منافع و تلاقی سیاسی و اقتصادی استوار باشد، نه بر اساس تقابل سیاسی – نظامی. هوشمندانه و با خلاقیت باهمه جوانب ذیدخل در منازعه ی افغانستان معامله صورت گیرد، طوریکه ارزشهای ملی کشوری در الویت قرار داشته باشد.

با شجاعت، متانت و استواری بایست در حل معضله ی زخم خونین (خط دیورند) که جانب افغانی حق هیچگونه ادعایی را مبنی بر تحمیلی بودن آن،  در موجودیت و در مطابقت با اسناد و مهاهدات حقوق بین الدول و سایر میثاق های نافذه و مندرج در مدارک ملل متحد(  از جنگ جهانی دوم بدینسو ) ندارد( درین زمیته اسناد کافی وجود دارد)؛

در موجودیت و با تشریک مساعی نیروهای بین المللی، که درین شرایط   یک چانس طلایی خوبی برای افغانستان میسر است، به سود کشور، نقطه پایان داد.

دست آوردهای ۹ سال اخیر را حفظ و ادامه داد. آنگاه دست بازیگرانی که وضع وشرایط را چنین بحرانی ساخته اند، با پشتیبانی و اعتماد جامعه ی جهانی، از ابتکارات و رویکرد های شفاف و مفید دولتمردان افغانستان، کوتاه خواهد شد.

هرگاه محو کشت کوکنارروی دست گرفته شود و به این پیشنهاد( نقطه عطف مخالفت دوکشوریکه در زمینه حضور نیرومند در کشور دارند) جامه ی عمل پوشانیده شود، مشت حامیان اصلی طالبان نیز  باز خواهد شد. الترنتیف کشت کوکنار که زعفران ، انار … میباشد، باید ترویج و انکشاف یابد.

اگر بسیار تشویش در رابطه به دهقانان  ولایاتی که کلیه مزارع را به کشت کوکنار اختصاص داده اند واقعا” وجود دارد طوریکه  مقامات رسمی دولت حتا آقای کرزی به کرات اذعان داشته اند( که دهقان ما چه بخورند اگر کشت کوکنار محو گردد؟، صرفنظر ازینکه فکر نکرده اند که ولایاتی که تولید کوکنار را به صفر تقرب داده اند، دهقانان آن ولایات  چه میخورند؟

، باید درین ولایات با کشت الترناتیف کوکنار, عجالتن مثل ابتکار در سالهای  دهه ی ۱۹۸۰، کوپون مواد غذایی توزیع گردد و پول آن از خزبنه ی مبارزه بر ضد مواد مخدر و چیزی هم ازبودجه وزارت هایی که نمیتوانند پول خودرا به مصرف رسانند، اختصاص داده شود.

حاکمیت افغانستان به کمک جامعه ی جهانی ، بایست مبتکر و سازماندهنده ی نیرومند تامین و تحکیم استقرار صلح و بهروزی در افغانستان و منطقه باشد.

چرا یک ملیت نزد عامه ی جهان متهم به متحجر بودن، واپسگرا و بنیادگرا معرفی گردد؟

- تلاش برای تشکیل شورای امنیت منطقوی

ا ین شورا که به ابتکار افغانستان تشکیل خواهدشد؛ عضویت کشور های همسایه، هند، روسیه، سعودی و امریکا، نماینده ی اتحادیه ی اروپا، وملل متحد در نظر گرفته میشود.این شورا وظیف خواهد داشت تا از روند فعالیت ها و وظایف محوله ی کشور های عضو نظارت نماید.

هر کشوری که از قرار دادهای این شورا تخطی نماید، و بخواهد بازهم با سیاست دوپهلو بااین شورا بازی نماید، به اساس فیصله ی اکثریت اعضای این شورا اسناد تخطی به شورای امنیت ملل متحد سپرده شودتا با برخورد لازم، کشور مذبور را از طریق شورای امنیت ملل متحد  و با صدور قطعنامه ی، تحت فشار قرار داده، شرایطی جدی را هم برای چنین کشور واگذار نماید تا چنین تخطی ها تکرار نگردد.

هدف: تشریک مساعی همه کشور های ذیدخل و ذینفع؛  در کنترول و فعالیت منسجم در محو کامل تروریستان – دهشت افگنان و کشت، قاچاق و ترافیک مواد مخدر در منطقه با استفاده از تخنیک پیشرفته ی زمینی و ماهواره ای.

این شورا زمینه وشرایط خوبی را برای تحت فشار قرار دادن حامیان منطقوی تروریزم، تا سرحد تعزیرات اقتصادی، میتواندبه شورای امنیت پیشنهاد نماید.همینکه لااقل در زمینه پیشنهادی صورت بگیرد، بر نیرومند ی  دیپلوماسی افغانی، و منزوی شدن کشور های حامی تروریزم تاثیرات جدی را به جا میگذارد.

شورای امنیت منطقوی در هر سه ماه گزارش اجراات خویشرا به شورای امنیت ملل متحد تسلیم نماید.

پیشنهاد صورت گیرد تا شورای امنیت ملل متحد در هر شش ماه نتایج کار شورای امنیت منطقوی را به جهانیان اعلام دارد.

وزارت امور خارجه که یکی از  از نهاد های اساسی  پیشبرد روند کاری درین راهکار شمرده میشود، شعبات سیاسی آن وظایف سپرده شده استراتیژی افغانی را که از جانب وزارت امور خارجه برایشن کوردینیت خواهد شد؛

در سرخط پلان های سه ماهه ی نمایندگی های سیاسی خویش قرار داده، تمام  نمایندگی های سیاسی کار ضربتی را طی تنظیم ملاقات ها با کمیته های مختلف پارلمان و سنا، رهبران احزاب مهم سیاسی، سازمانهای بزرگ اجتماعی طرفداران صلح،  شخصیت های مشهور، بازگو و همکاری ایشان را در حمایت ازین روند جلب نمایند.

نمایندگی های سیاسی افغانستان مقیم خارج، نشرات و بولتن های خبری خویشرا بیشترینه در جهت تبلیغ و ترویج استراتیزی افغانی اختصاص دهند. در جریان سفر های کاری کمیسیونها به کشور های خارج، مسوولین نمایندگی های سیاسی مکلف به ارایه ی گزارش، از کارکرد های خویش در زمینه استراتیژی افغانی، که در سرخط پلانهای کاری سه ماهه ی سفارت ها قرار خواهد داشت، میباشند .

وزارت امور خارجه ی افغانستان برای جلب حمایت و پشتیبانی از استراتیژی افغانی، تنظیم سفر های مسئولین و اعضای کاری کمیسونها را که شامل اعضای متخصص پارلمان، سنا،  و بخش روابط خارجی و شورای امنیت ریاست جمهوری میباشند،

با پارلمانها، سنا ها، مسوولین و رهبری اخزاب سیاسی، سازمانهای مختلف نیرومند اجتماعی، سازمانهای زنان، اتحادیه ها و شخصیت های مهم سیاسی کشور ها، بخصوص کشور های ذیدخل و موثر در قضایای افغانستان روی دست گرفته و آنرا عملی نمایند.

هرگاه تیزس پیشنهاد شده دلسوزانه و صادقانه تطبیق شود، من فکر میکنم که راه خوشبختی و بهروزی شگوفایی ، ترقی و تعالی برای مردم ما هموار میگردد.

*    http://da.azadiradio.org/content/article/2121182.html

*     http://da.azadiradio.org/content/article/2130003.html

افغانستان یک میلیون دالر با سیلاب زده گان پاکستان کمک کرد

۲۶٫۰۵٫۱۳۸۹

سید حامد نوری

به قول آژانس اطلاعاتی باختر،مقامات پولیس کابل تائید کردند که حامد نوری گوینده و ژورنالست افغان شب گذشته در ساحه مکروریان به قتل رسید.

مقامات پولیس کابل تائید کردند که حامد نوری گوینده و ژورنالست افغان شب گذشته در ساحه مکروریان به قتل رسید. یکتن از بستگان نوری به آژانس باختر گفت که حامد نوری حوالی ساعت هشت و سی دقیقه شب از منزلش در مکروریان اول توسط افراد ناشناس بیرون کشیده شده و با ضربات کارد به قتل رسیده است. پولیس در حال حاضر در محل واقعه مصروف بررسی است. جزئیات بعداً نشر میشود.

اما آژانس اطلاعاتی نووستی این خبر را با جزیات بیشتر نشر نموده است که:

سید حامد نوری معاون اتحادیه ژورنالیستان افغانستان و نطاق مشهور رادیو تلویزیون ملی افغانستان بصورت وحشیانه در کابل به قتل رسیده است، در این باره در روز دوشنبه محمد ظاهر معاون اداره کشف قوماندانی پولیس کابل به نمایندگان وسایل اطلاعات جمعی خبر داد.

به قول موصوف، در حوالی ساعت ۸ بجه و ۳۰ دقیقه شب به وقت محلی شخص ناشناس زنگ دروازه اپارتمان نوری را در بلاک ۱۵۴ میکروریون اول کابل به صدا در اورد و از او خواست تا به کوچه براید.

به گفته همسایگان، نوری با شخص مذکور در لباس خانگی تا بلاک شماره ۵۲، جای که شخص دیگر منتظر انها بود، رفت.

در همینجا شخص ناشناس بر نوری ده ضربه کارد در ناحیه سینه و شکم وارد اورد که در نتیجه انها ژورنالیست جان داد.

به نظر محمد ظاهر، در قتل ژورنالیست به احتمال زیاد کسی از اشنایان او دست دارد و تحقیق همین نظر را بررسی میکند.

طوریکه یکی از دوستان و همصنفان مقتول به اژانس «ریا نووستی» معلومات داد،

” نوری خود برای خود مرگ خرید”.

دوست مقتول گفت، که ” نوری در این اواخر با تاجکان پنجشیر روابط برقرار نموده بود و در برنامه های خود بیانات خشن را بر ضد پشتون ها که بیش از ۴۰ فیصد جمیعت افغانستان را تشکیل میدهند، بخود اجازه میداد”.

قرار معلومات دوست مقتول، ” نوری دو سال قبل از طرف عبدالکریم خرم وزیر اسبق اطلاعات و کلتور افغانستان که به ملیت پشتون بود و به حزب اسلامی گلبدین حکمتیار قبلاً رابطه داشت، از رادیوتلویزیون دولتی برکنار شده بود”.

بعد از تغیر رهبری وزارت نوری دوباره مقرر گردید.

جسد مقتول در حال حاضر جهت معاینات طب عدلی به شفاخانه انتقال داده شده است.

قرار اطلاع اژانس پژواک که به نقل از منابع پولیس خبر داده، قاتل سر ژورنالیست را بردیده است.

معمولاً افراد مسلح طالبان که بر ضد نیروهای اشغالگر ناتو مبارزه مسلحانه پیش می برند، سر قربانیان خود را که هنوز زنده می باشند با کارد از تن جدا میکنند.

مصاحبه با جلال نوانی در مورد قتل سید حامد نوری خبرنگار و نطاق افغان

سید حامد نوری خبرنگار، گوینده و معاون مسلکی اتحادیهء ژورنالیستان افغانستان، دیشب در ساحهء مکروریان کابل به قتل رسید. وی بیش از بیست سال در رادیو تلویزیون ملی افغانستان کار کرد.

وی در زمان مرگش حدود پنجاه سال عمر داشت.
براساس گزارش ها، مردان مسلح او را با ضربات چاقو به قتل رسانیده اند.

تحقیقات در مورد بازداشت عاملین این رویداد ادامه دارد.
دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری افغانستان با انتشار یک اعلامیه گفته است که رییس جمهور کرزی از این رویداد متاثر شده، به وزارت داخلهء دستور داده است که در مورد قضیهء قتل سید حامد نوری ژورنالیست افغان تحقیقات جدی را انجام بدهد.

در همین حال وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان نیز این قتل را محکوم کرده و خواستار رسیده گی به این مساله شده است.

مصطفی صدیقی در همین رابطه مصاحبهء را با جلال نوانی مشاور وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان انجام داد ه است: رادیو آزادی

باکلیک روی نوشته این مصا حبه را می نوان شنید !

• 

• بشنوید

اطلاعیه

در مورد قتل سید حامد نوری

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید.

سید حامد نوری مهمان ویژه برنامه عیدی تلویزون نگاه

جنازه سید حامد نوری در زیارت شاه نجف بخاک سپرده شد

جنازه سید حامد نوری گوینده و خبرنگار شناخته کشور که شب گذشته در ساحه مکروریان اول کشته شد، امروز در جمع کثریی از دوستان و علاقمندانش در زیارت شاه نجف در چنداول به خاک سپرده شد.

به گزارش آژانس باختر، در مراسم تشییع جنازه مرحوم سید حامد نوری، دین محمد مبارز راشدی و پوهنمل غلام نبی فراهی معینان وزارت اطلاعات و فرهنگ، عنایت الله نظری معاون اول وزارت دفاع ملی، عبدالحمید مبارز، رئیس اتحادیه ملی خبرنگاران افغانستان،

داکتر عبدالحکیم عاشررئیس مرکز رسانه های حکومت و جمعی کثیری از علاقمندان و دوستان مرحومی و دست اندرکاران رسانه ای شرکت داشتند.

دین محمد مبارز راشدی معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ بعد از مراسم بخاک سپاری ضمن آنکه مرگ سید حامد نوری را برای خانواده مطبوعات افغانستان یک غم بزرگ و مصیبت سنگین خواند گفت، وزارت اطلاعات و فرهنگ موضوع قتل سید حامد نوری را با وزارت امور داخله مطرح نموده و از وزیر امور داخله خواسته است تا قضیه به گونه جدی پیگری شود.

ضمنا معین نشراتی وزارت اطلاعات و فرهنگ از نهاد های عدلی و قضایی در خواست نمود تا آن دوسیه های که به قتل خبرنگاران در گذشته ارتباط میگیرد رسیدگی بعمل آید.

عبدالحمید مبارز رئیس اتحادیه ملی خبرنگاران افغانستان در سخنرانی خود ضمن آنکه از سید حامد نوری به عنوان یک رسالتمند یاد نمود گفت که او ضد خشونت و ضد دهشت بود مگر خود قربانی خشونت شد.

مبارز نگرانی خانواده مطبوعات را بیان داشت که قتل خبرنگاران دوام یافته است در حالیکه از کشته شدن سلطان منادی که سال پار در قندز کشته شد یکسال نمیگذرد که حامد نوری قربانی یک توطیه میشود.

او از ارگانهای امنیتی عدلی و قضایی شکوه نمود که نسبت به قتل و خشونت ژورنالستان که قبلاً اتفاق افتاده رسیدگی نکرده اند. مبارزه خواستار رسیدگی جدی به دوسیه های قبلی و دوسیه جدید قتل خبرنگاران شد.

قابل ذکر است که سید حامدنوری گوینده و خبرنگار شناخته شده کشور شب گذشته بعد از آنکه از اپارتمانش در بلاک ۱۵۴ مکروریان اول بیرون کشیده شد با ضربات کارد به قتل رسید، عاملین تاکنون شناسایی نشده است.

سید حامد نوری در سال ۱۳۴۰ در شهر کابل زاده شد تحصیلات ابتدائی و ثانوی خود را در همین شهر به پایان رسانید و در سال ۱۳۶۳ ازفاکولته حقوق و علوم سیاسی فارغ گردید

و به کار ژورنالیستکی پرداخت در آژانس باختر و روزنامه هیواد به کار پرداخت و به عنوان گوینده و ژورنالست لایق در رادیو تلویزیون ملی تبارز کرد مدتی به حیث رئیس روابط عامه ولسی جرگه کار نمود.

بعداً مستعفی شد و به کارش به عنوان معاون مسلکی اتحادیه ژورنالستان ادامه داد.

سید حامد نوری پدر دو فرزند بود. مراسم فاتحه خوانی مرحوم سید حامد نوری از طرف خانواده ، اقارب، هیئت رهبری وزارت اطلاعات و فرهنگ و اتحادیه ملی ژورنالیستان فردا از ساعت یک ونیم الی سه و نیم در تکیه خانه چنداول برگزار میگردد.باختر

مصاحبه

با عبدالحمید مبارز در مورد قتل سید حامد نوری خبرنگار و نطاق افغان

عبدالحمید مبارز رییس اتحادیه خبرنگاران افغانستان

اتحادیه ملی خبرنگاران افغانستان می گوید که کشته شدن سید حامد نوری خبرنگار و نطاق شناخته شده افغانستان مایه نگرانی برای همه خبرنگاران افغان است.
سید حامد نوری شب گذشته در منطقه مکروریان های کابل توسط افراد ناشناس به ضرب چاقو به قتل رسیده است.

عبدالحمید مبارز رییس اتحادیه خبرنگاران افغانستان در مصاحبه با رادیو آزادی گفت که آنان خواهان تحقیقات جدی در مورد این قتل هستند.

وی هم چنان گفت که باید فضای مصوون برای خبرنگاران افغان فراهم شود.

برشنا نظری خبرنگار رادیو آزادی در این مورد مصاحبهء را با عبدالحمید مبارز رییس اتحادیه خبرنگاران افغانستان انجام داده است:

با کلیک روی متن، این مصاحبه را می توان شنید!

پولیس قضیه قتل سیدحامد نوری را با جدیت تعقیب میکند

معاون کشف قوماندانی امنیه زون ساحوی کابل میگوید که سیدحامد نوری گوینده تلویزیون و ژورنالست افغان از سوی کسانی به قتل رسیده که احتمالاً شناخت قوی با وی داشته اند.

محمد ظاهر، معاون کشفی قوماندانی امنیه زون ساحوی کابل به خبرنگار آژانس باختر گفت، سید حامد نوری حوالی ساعت هشت و سی دقیقه شب گذشته در حالیکه لباس خواب به تن داشت.

به تعقیب دریافت یک زنگ تیلفون، از اپارتمان خویش بلاک ۱۵۴ مکروریان اول خارج و شخص تیلفون کننده که در بیرون از اپارتمان انتظار وی را میکشید.

مسافه زیادی را با پای پیاده طی کرده و بعداً در نزدیکی بلاک ۵۲ از سوی اشخاص دیگر که انتظار او را میکشیدند مورد حمله قرار گرفته و با ضربات مکرر کارد به گونه فجیع به قتل رسانیده شده است.

معاون کشفی قوماندانی امنیه کابل گفت، بررسی محل واقعه نشان میدهد که قتل به گونه بیرحمانه و از روی عقده صورت گرفته و کسانی در این قضیه دخیل اند که با حامد نوری از گذشته شناخت داشته اند.

موصوف تاکید کرد که پولیس با جدیت تمام قضیه را دنبال میکند و امید دارد بتواند عاملین این جنایت را دریافت و به پنجه قانون بسپارند. در حال حاضر جسد نوری در طب عدلی است.

روز نامه پراودا در تاریخ ۲۶٫۸٫۲۰۱۰ مقاله ای را با عنوان “سیاست شرم آورحکومت گران روسیه” به قلم نیکلای باندارنکو، کاندیدای هیات علمی علوم تربیتی منطقه استاورپل روسیه با این مضمون منتشرکرده است.

سیاست دولت های پی در پی روسیه همان سیاست وطن فروشانه میخایل گورباچف است

که نتیجه آن فروختن جمهوری دموکراتیک آلمان، تحت فشار قرار دادن کشور کوبا و فیدل کاسترو برای تسلیم در مقابل متجاوز ترین و هارترین نیروهای “نظم نوین جهانی“، رها کردن کشورهای سوسیالیستی ویتنام و کره و… می باشد.

تداوم این سیاست منجر به آن شد تا حکومت روسیه، براشغال عراق و سناریوی

اعدام صدام حسین، مسمومیت و کشتن

“اسلوودان میلوسویچ” آخرین رئیس جمهوری یوگسلاوی سابق در زندان کشور های ناتو چشم ببندد.

خالی کردن پشت کشور برادر “بلاروس” و اهانت به رهبر آن “الکساندر لوکاشنکو” با عناوین “رئیس خنگ ساوخوز” و یا “پدر خوانده دیکتاتور” که به طور مداوم در رسانه های روسیه منتشر می شود.

با یک نظر کلی میتوان دریافت که در همسایگی و اطراف ما ، در منطقه قفقاز، آسیای میانه، قزاقستان و حتی حکومت های پری بالتیک، برای حفظ منافع ملی و دوستی با این کشور ها، تلاشی انجام نشده است. بهمین دلیل است که روسیه عملا در اطراف خود بدون دفاع مانده است.

فقط  در بلاروس است که ما خود را غریبه نمیدانیم، آن هم نه بخاطر جدیت و تلاش حکومت روسیه، بلکه بخاطرپایمردی ها و متعهد بودن دولت بلاروس که خود را جزیی از خلق های روس می داند.

متاسفانه دولت روسیه به جای این که به ندای برادران بلاروس برای وحدت و همکاری های همه جانبه  دو کشور پاسخ مساعد و در خور یک رابطه متقابل برادرانه بدهد، از هیچگونه فشاری بر این جمهوری فرو گذار نبوده است .

این در حالی است که بخشی از مردم روسیه که در کشور های پریبالتیک زندگی میکنند ، مورد آزار و اذیت حکومت های این کشور ها قرار گرفته اند . چرا دراعتراض به وضع روس زبانان این کشور ها از طرف دولت روسیه تا به حال  صدایی بلند نشده است؟

در حالیکه روس ها در بلاروس خود را صاحب خانه احساس میکنند، دولت بلاروس باید بهای گزافی برای دوستی با مردم ما بدهد.

هنوز از یاد ها نرفته که چندی پیش گاز پروم، با همدستی پوتین نخست وزیرو مدویدیف رییس جمهور،مهلت ضرب الاجلی را برای دولت بلاروس جهت پرداخت بدهکاری ۲۰۰ میلیون دلاری خود از کشور تعین کردند.

این در حالی بود که دولت بلاروس رقمی به مراتب بیشر از گازپروم بابت ترانزیت گاز از طریق این کشور به اروپا طلب کار بود. آقای مدویدیف با “آقا منشی” پنج روز به دولت بلاروس مهلت داد تا آنها بدهی خود را بپردازند.

در گذشته ای نه چندان دور، رئیس جمهور سابق اوکرایین “ویکتور یوشنکو” با بستن گاز به روی کشورهای اروپایی در زمستان از دولت روسیه باج خواهی کرد و دولت روسیه به چشم اغماض به آن مسله نگاه کرد و ضمن تامین خواست های دولت وقت اوکرایین، اعلام کرد شرکت های گازی اوکرایین باعث بوجود آمدن مشکلات با گاز پروم شدند نه دولت این کشور.

این سیاست یک بام و دو هوای دولت روسیه را فقط با ادامه سیاست گورباچف می توان سنجید. خشم و غضب حکومت روسیه از الکساندر لوکاشنکو و دولت بلاروس را باید در استقلال رای و اعتماد به نفس، مردم دوستی و وطن دوستی آن ها جست و جو کرد.

رئیس جمهور بلاروس نه خواسته و نه خواهد خواست در مقابل نو کیسه های روسی و سرمایه داران حهانی سر تعطیم فرود بیاورد و مردم و کشور خود را رها سازد تا جولانگاه افرادی شود که خود را تابع هیچ قانون و نظمی نمی دانند.راه توده

نوشته: امیل شپرز، مسئول روابط بین المللی حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا در روند انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در ۲۰۰۸، باراک اوباما اعلام کرد که، آماده است با رهبران کشورهایی که ایالات متحده روابط خصمانه‌ای با آنها دارد، از جمله کشور کوبا، بدون هیچ گونه شرطی ملاقات کند.

اوبا ما در سال گذشته نیز، در جلسه‌ای در جزیره ترینیداد، تمایل خود را برای آغاز فصل نوینی در مناسبات ایالات متحده با آمریکای لاتین را تکرار کرد.

این سخنان با پاسخ مثبت، اما احتیاط ‌آمیز، رهبران چپ گرای منطقه از جمله پرزیدنت رائول کاسترو، رییس جمهور کوبا، روبه رو گردید. برخی امیدوار بودند که، شاید این نشانه‌ بازگشت به ”نقطه اوج“ی باشد در مناسبات میان ایالات متحده و کوبا که در دوران پس از انقلاب کوبا و در دوره دولت‌مداری جیمی کارتر پیشرفت‌های چشم‌گیری داشت.

کوبایی‌ها نیز گرچه تمایلی به برانگیختن امیدهایی غیر واقعی ندارند، چنین احساسی داشتند. رائول کاسترو چندین بار اشاره‌هایی در این باره، مبنی بر آنکه اگر ایالات متحده پنج کوبایی زندانی در میامی را آزاد کند با عمل متقابلی مثل رهایی افرادی که ایالات متحده آن ها را ”زندانی سیاسی“ قلمداد می‌سازد، پاسخ خواهد داد.

در سیاست‌های ایالات متحده در قبال کوبا نرمش‌هایی صورت پذیرفته است. در بهار امسال گفتگوهایی پیرامون روادید کوبایی‌هایی که خواهان مهاجرت به ایالات متحده اند از سر گرفته شد، و دولت اوباما محدودیت‌های مسافرت امریکایی‌های کوبایی‌تبار به این جزیره برای دیدن خویشاوندان‌شان یا ارسال وجوه مالی به آنان – محدودیت هایی که از سوی جورج بوش وضع شده بود- را لغو کرد.

با وجود این، خواست‌های اصلی کوبایی‌ها مبنی بر پایان دادن به محاصره‌ پنجاه ساله‌ اقتصادی، لغو محدودیت‌های سفر شهروندان ایالات متحده به کوبا، تغییر سیاست ”پای خشک و پای تر“ (یک قدم به جلو، یک قدم به عقب) که ترغیب کننده‌

سفرهای خطرناک با قایق‌ از سمت کوبا به سوی ایالت متحده است، و نیز پایان‌ دادن به اقداماتی که در جهت بی ثبات کردن کوبا انجام می‌گرفت، و تحویل دادن تروریست‌های ضد کوبایی ساکن ایالات متحده همچون لوئیس پوسادا کاریس، اگر نه به کوبا لااقل به ونزوئلا برای محاکمه، و آزادی پنج اسیر در میامی، همچنان بی‌پاسخ مانده‌اند.

کوبا، در طول ماه گذشته، برای آزادی گروه آخرکوبایی‌هایی که به منظور انجام عملیات ضد دولتی از سوی ایالات متحده پول دریافت می‌کرده‌اند و در حال گذراندن دوران محکومیت خود در زندان هستند- اقدامی که به طور مشخص نقض قوانین کوبا است – پیشنهاد مهمی ارائه کرد. برای آزاد کردن این ۵۲ نفر به لحاظ انسان دوستی، دولت کوبا، کلیسای کاتولیک و دولت اسپانیا همکاری کردند.

اما هنوز برای آزادی آن ۵ تن از اقدامی نشده است، و ۲ نفر از آنان حتی اجازه نیافتند با همسران‌شان ملاقات کنند. اکنون مسئله جدیدی مطرح شده است- دستگیری پیمان‌کار یک آژانس آمریکایی توسعه بین المللی در کوبا در اواخر سال گذشته به اتهام تخلفات مهاجرتی و جاسوسی. این شخص آلن گراس است که برای شرکت خود به نام ”دای“ – طرف قرارداد شرکت آمریکایی “اوتی” – کار می کرد.

”اوتی“ (دفتر ابتکارات گذار) یک برنامه کمک آمریکایی مرموز و بد نام است که حرفه‌اش تأمین بودجه برای پروژه هایی در داخل خاک کوبا ست که موظف است این جزیره را به سوی سرمایه‌داری باز گرداند.

گروس با ویزای جهان‌گردی (که نقض قوانین مهاجرتی ایالات متحده است) وارد خاک کوبا شد و ناراضیان کوبایی را با تلفن‌های گران قیمت ماهواره‌ای که در کوبا مجاز نیستند، مجهز می‌کرد.

وزارت خارجه ایالات متحده ادعا می‌کند که، او برای یاری به یهودیان کوبا در حفظ ارتباط با جهان خارج تلاش می‌کرد، و هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه، در ۱۳ ژوئن [۲۳ خرداد] از یهودیان ایالات متحده خواست تا به کمک گراس بشتابند.

اما هنگامی که ساول لانداو، خبرنگار و فیلمساز، که از جامعه‌ی کوبا اطلاعات بسیاری دارد با رهبران یهودی کوبا گفتگو کرد، آنها اظهار کردند که مشکلی در ارتباط با جهان خارج نداشته  و اطلاعی هم از شخصی به نام گراس ندارند.

بنابراین، به نظر می‌رسد که نیروهای امنیتی کوبا گراس را به درستی بازداشت کرده‌اند. لانداو می‌گوید که، ایالات متحده باید به راحتی پنج اسیر را با گراس معاوضه کند.

برخی گزارش‌ها بر آنند که، دولت اوباما ممکن است قوانین دریافت مجوز برای مسافرت به کوبا را، که دولت بوش آن را بسیار دشوار ساخته بود، آسان‌تر سازد. هنوز هیچ بیانیه‌ یی رسمی در این مورد منتشر نگردیده است ، اما کارزاری از سوی هر دو حزب جمهوری خواه و دمکرات برای پایان دادن به منع سفر به کوبا در حال انجام است، که این می‌تواند پاسخی بدان باشد.

قانونی در این راستا از سوی کمیته‌ کشاورزی کنگره ایالات متحده با رأی ۲۵ به ۲۰ در ۳۰ ژوئن[۹ تیر] به تصویب رسید که در حال حاضر در انتظار اقدام بعدی است.

موفقیت هر کوششی برای خارج کردن مناسبات ایالات متحده و کوبا از انجماد عمیقی که در آن قرار دارد هنوز بستگی به اعمال فشار از سوی مردم ایالات متحده به کاخ سفید، وزارت امور خارجه و کنگره برای ایجاد این تغییرات دارد. حزب توده

اشد محرم

پرولتاریای همه کشورها متحد شوید!

در جریان ۳ روز قابل برگشـــــت به کمیته مرکزی

ح.ک.ا. ش. (شعبهءاسناد و ارتباط سکتور ۱)  است.

اشد محرم

پروندهء ویژه

شمارهء پ. ۱۸۱/۳۴

به رفقا، بریژنف، اندروپوف، گرومیکو، سوسلوف، اوستینوف، پوناماریف و روساکوف.

نقل از پروتوکول شماره۱۸۱جلسهء بیروی سیاسی کمیته مرکزی مؤرخ ۲۸جنوری سال ۱۹۸۰٫

در مورد اقدامات بعدی جهت تأمین منافع دولتی اتحادشوروی در رابطه به حوادث افغانستان.

بصورت کل با طرحهای ارائه شده در یادداشتِ پیوستِ رفقا گرومیکو آ.آ.، اندروپوف یو.و.، اوستینوف د. ف. و پوناماریف ب.ن. موافقه میگردد.

وزارت امور خارجه، وزارت دفاع، کمیتهء امنیت دولتی شوروی (کا.گِ.ب.) و شعبهء روابط بین المللی ح.ک.ا.ش. با اتکأ به این رهنمود اقدامات و طرحهای خویش را در افغانستان عملی نمایند.

منشی کمیته مرکزی

*- تذکر: (بشکل ریز و ناخوان چاپ شده)

رفقا، سندِ حاضرِاشدِ محرمِ کمیته مرکزی ح.ک.ا.ش نباید بدون اجازهء خاص کمیته مرکزی به کسان دیگر داده شود. کاپی برداری از اینچنین اسناد و بازنویسی آن بطور قطعی ممنوع است. رفقایی که برایشان سند ارسال گردیده باید آنرا پس از  مطالعه با قید تاریخ امضأ نمایند.

۱۲-اِم.اِم.

و.چِِ.

پیوست ….۳۰۰ نسخه

پیرامون بند ۳۴ پروتوکول شماره ۱۸۱

اشد محرم

پروندهء ویژه

کمیته مرکزی ح.ک.ا.ش.

درمورد اقدامات بعدی برای تأمین منافع دولتی

اتحادشوروی در رابطه به حوادث افغانستان.

کمک بموقع و همهء جانبهء اتحادشوروی، منجمله کمک نظامی به افغانستان و بقدرت رسیدن ببرک کارمل شرایط لازمی را برای تأمین ثبات اوضاع ج.د.ا. بمیان آورده و نقطهء پایانی به یک سلسله جریانات خطرناک در اوضاع خاور میانه شدند.

همزمان انکشاف حوادث (جاری) گواه آن اند که ایالات متحده امریکا، متحدانش و جمهوری مردم چین تلاش دارند، تا از حوادث بمیان آمده در افغانستان برای ایجاد جو انتی سویتیزم و برائت اقدامات درازمدت ضد اتحادشوروی برای تغییر توازن نیروها استفادهء اعظمی نمایند.

غرب و جمهوری مردم چین با ازدیاد کمکها به ضد انقلاب افغانی خواستار اشتعال بیشتر جنگ در افغانستان اند که مطابق محاسبهء آنها در نهایتاً اتحاد شوروی در اینکشور درگیر شده و به اعتبار و نفوذ بین المللی آن لطمه وارد میشود.

لزوم تأمین منافع گستردهء سیاست خارجی اتحادشوروی در آینده نیز خواستار اقدامات تهاجمی ما در رابطه به حوادث افغانستان میباشد. در هنگام طرح و اجرای اینها لازم است موارد آتی را در نظر داشت:

{شمارهء کمیته مرکزی نیست}

-          – در رابطه به ایالات متحده در آینده باید نیز مشی جدی سیاست خارجی را در برابر گامهای تفتین آمیز ادارهء ریگن ادامه داد.

با وجود آنکه واشنگتن در آینده نیز تلاش خواهد کرد، بحیث مبتکر کمپاین ضد شوروی عمل کرده و بکوشد، که به اقدامات متحدانش خصلت همآهنگ بدهد، اقدامات متقابل ما باید با درنظر داشت بیهودگی تخریب بیشتر مناسبات بی آنهم پیچیده ایالات متحدهء امریکا با اتحادشوروی صورت گیرد.

- تأثیر گذاری بر متحدان جداگانهء ایالات متحده، قبل از همه فرانسه و جمهوری فدرال آلمان را تسریع بخشیده و از تفاوتهای میان آنان و ایالات متحده در انتخاب شیوه های متقابل درمورد اقدامات اتحادشوروی در افغانستان استفادهء اعظمی نمود.

- با درنظر داشت اینکه، حوادث افغانستان از جانب ایالات متحده امریکا و جمهوری مردم چین بمثابهء بهانهء اصلی برای نزدیکی بیشتر ضد شوروی آنان استفاده خواهد شد، باید پلانهای درازمدت را برای پیچیده گی بیشتر روابط میان واشنگتن و پیکن و با درنظر داشت گسترش مناسبات باصطلاح اتحاد سه جانبهء ایالات متحده- جمهوری مردم چین- جاپان رویدست گرفت.

- با رهبران احزاب کمونیستی و کارگری کشورهای سرمایه داری و روبه انکشاف مسألهء راه اندازی کمپاین گسترده  در جهت پشتیبانی از انقلاب افغانستان وکمک برادرانهء اتحادشوروی به ج.د.ا. را مطرح باید کرد. با گامهای اضافی به اقداماتی در جهت جلب سازمانهای گروهی، ارگانهای نشراتی وغیره به این کمپاین باید دست یازید.

- در جنبش عدم انسلاک، با استفاده از امکانات کوبا، جمهوری سوسیالیستی ویتنام و کشورهای مربوط به جناح مترقی آن جنبش پشتیبانی از حکومت افغانستان را ترغیب کرده و از تلاشهای ممکن غرب و جمهوری مردم چین برای استفادهء جنبش برای محکومیت اعمال اتحادشوروی، تجرید افغانستان و بهره برداری از اوضاع پیچیده برای تضعیف جناح مترقی جنبش عدم انسلاک باید جلوگیری نمود.

- تلاشهای اصلی برای تقابل با فعالیتهای خصمانهء ایالات متحده و متحدانش را باید به به کشورهای اسلامی خاور میانه پیش از همه به پاکستان و ایران و همچنان دولتهای پرنفوذ آسیایی چون هند، متمرکز کرد. باید با جدیت در برابر واشنگتن بخاطر جلوگیری از ایجاد جبههء واحد غرب و بعضی کشورهای اسلامی با خصلت فاناتیزم اسلامی و شالودهء ضد شوروی عمل کرد.

با درنظر داشت این مسأله که ایالات متحدهء امریکا و چین تلاش دارند، پاکستان را مورد استفادهء خویش قرار دهند و اکثریت قرارگاه های تشکلات باندیتی افغانی هم در خاک آن کشور موقعیت دارند، لازم است دایماً رژیم ضیالحق را منجمله از طریق کانالهای ویژه زیر تأثیر قرار داده و او را به اقداماتی در جهت محدودیت فعالیتهای شورشیان در خاک پاکستان واداشت.

- باید در جهت حفظ مشی ضد امپریالیستی و بویژه ضد امریکایی در سیاست خارجی تلاش نمود، زیرا دوام بحران در مناسبات ایران- امریکا توانمندی (پوتنسیال) رژیم خمینی در جهت الگو بودن برای مخالفتهای ضد دولتی بر مبنای اسلامی را در افغانستان محدود میسازد.

- با درنظرداشت اینکه امکان دستیابی غرب و جمهوری مردم چین به اهداف استراتیژیک شان در افغانستان

در نبود اپوزیسیون سیاسی متشکل و مؤثر ضد دولت مردمی کمتر است، باید به اقداماتی منجمله دارای خصلت ویژه درجهت انحلال سازمانهای افغانان مهاجر و بدنام سازی رهبران آن انجام داد.

- در رابطه به بحث اسامبلهء عمومی ملل متحد در مورد باصطلاح «مسألهء افغانستان» باید کار گسترده را در جهت توطئه های ضد شوروی و ضد افغانی ایالات متحدهء امریکا، متحدان آن و چین و همچنان برای خنثی سازی عواقب منفی این اقدام برای اتحادشوروی و ج.د.ا. انجام داد.

-  هنگام پیشبرد سیاست خارجی و اقدامات تبلیغاتی بصورت بازهم گسترده از تیزس مبنی بر این که کمک نظامی اتحادشوروی به افغانستان را نباید سوا از اقدامات پیشینِ تفتین آمیز و دراز مدت ایالات متحده امریکا برای دستیابی به برتری نظامی در مناطق مهم استراتیژیکی برای اتحادشوروی دید، باید استفاده کرد.

در درابطه به وضعیت دشوار سیاست داخلی و اقتصادی در ج.د.ا. با موارد موجود احساسات ضد شوروی در میان بخشی از افغانها که نتیجهء فعالیت جنایتکارانهء ح. امین و اطرافیانش است، برای عادی شدن اوضاع احتمالاً به زمان معینی ضرورت است.

تحکیم حاکمیت مردمی در کشور در سالهای آینده و آوردن ثبات در سیاست داخلی و اقتصادی در افغانستان تا حد زیادی مربوط به آنست که تا چه حدی به وحدت واقعی در صفوف حزب و اتحاد نیروهای مترقی، ملی و میهنپرست در چوکات یک جبهه میتوان دست یافت.

- با در نظر داشت این نکته به رهبری ح.د.خ.ا. کمک همه جانبه را در تطبیق اهداف انقلاب ثور و انجام توصیه های ما در رابطه به مسائل کلیدی حزبی و ساختار دولتی و رشد اقتصادی مبذول داشت، که مهتمرین اصول آن عبارتند از:

- تطبیق پیگیر خطوط پیام کمیته مرکزی ح.ک.ا.ش. پیرامون وحدت حزبی به رهبری ح.د.ا.خ.ا. در زندگی حزبی و ساختار حزبی. افشأ و تجرید افرادی که در مرکز و محلات در برابر چنین مشی قرار میگیرند، تا بدینوسیله از تأثیر مخرب شان در حزب جلوگیری شود.

استفاده از تجارب بعضی کشورهای سوسیالیستی (چکو سلواکیا، بلغاریا و غیره) در امر ایجاد یک جبههء با وسعت نمایندگان سازمانهای چپ و مترقی در رأس ح.د.خ.ا.، ازدیاد نفوذ حزب در میان جوانان، بویژه دانشجویان و ایجاد یک سلسله سازمانهای ورزشی، فرهنگی و غیره بکمک کمسمول.

- انکشاف همه جانبهء شالوده های اجتماعی- سیاسی ج.د.ا.، تسریع طرح و تصویب قانون اساسی جدید، ایجاد شرایط برای فعالیت گسترده در کار جرگه ها و شوراهای محلی نمایندگان اقلیتهای قومی و ملیتها.

- برقراری رابطه و پیشبرد مذاکرات با رهبران و موسپیدان قبایلی که بیشتر مشغول جنگ در ج.د.ا. هستند، برای دریافت راههای سریع آشتی و برقراری آتش بس آنان در مبارزه علیه دولت.

پیشبرد مشی تهاجمی مرحله یی به مواضع ارتجاع قبیلوی، برخورد انعطافی و تفکیکی با عشایر گوناگون واقشار اجتماعی نظر به دارایی شان.

- ترتیب برنامه (پلان) درازمدت با روحانیت مسلمان که در آن جلب روحانیون میانه رو به همکاری با حکومت، تجرید محافل ارتجاعی روحانیون، برقراری رابطه با روحانیت شیعه و منع همهء انواع تبعیض شیعه ها (منجمله اقتصادی) مد نظر باشد.

- استقرار زندگی نورمال اقتصادی در کشور و در گام نخست بهبود وضعیت مادی زحمتکشان در شهرها و روستاها. تأمین همکاری هماهنگ و متقابلاً مفید سکتور دولتی و خصوصی.

دادن امکانات بیشتر به بورژوازی میانه و خرده در عرصهء تجارت خارجی و داخلی و همچنان در عرصه های تولیدی با حفظ کنترول دولت. برعلاوه از جانب خویش باید به اقدامات آتی دست یازید:

- به رهبری ح.د.خ.ا. باید درعرصهء تطبیق سیاست خارجی و طرح مشی اقدامات بعدی برای تحکیم مواضع سیاست خارجی افغانستان کمک کرد.

- در عرصهء بازسازی نظامی با در نظر داشت اینکه در زودترین فرصت مناسب باید قابلیت رزمی اردو بالارفته و به یک ارتش منظم و مجهز تبدیل شود، کمکهای همه جانبه صورت گیرد.

باید به تحکیم مواضع ح.د.خ.ا. در میان قوماندانان اردو و همچنان تقویهء روحیهء وفاداری به حاکمیت مردمی افغانستان در اردو یاری رساند.

- با درنظرداشت حل وظایف پیچیده توسط ادارات ویژهء افغانستان برنامهء کمک به ارگانهای امنیت دولتی، وزارت داخله و پولیس ملی در مرکز و محلات را باید سرعت بخشید.

- با درنظر داشت اینکه در بهار سال ۱۹۸۰ در افغانستان شورشها تشدید خواهند یافت و با در نظر داشت ویژه گیهای تاریخی و ملی افغانها باید با وزارت دفاع ج.د.ا. مشوره نموده و توافقات مربوطه را که موقف و موضع حقوقی قطعات نظامی شوروی را در درازنای موجودیت آنان در افغانستان مشخص سازد؛ عقد نمود.

خواهشمند بررسی تان هستیم.

آ.گرومیکو،  یو.اندروپوف، دِ. اوستینوف و ب. پوناماریف.

۲۷ جنوری سال ۱۹۸۰

شماره ۲۱۰- آ

۱۲ نسخه

مهمان برنامه این هفته به عبارت دیگر از دانشگاه های افغانستان ترکیه و آلمان مدرک تحصیلی گرفته و مدتی هم در آلمان علوم سیاسی درس داده است و مدتی است بین نظریه های سیاسی و عمل سیاسی در رفت و آمد است.

رنگین داد فر سپنتا مشاور امنیت ملی رئیس جمهوری افغانستان که قبلا از حضور نیروهای بین المللی راضی به نظر می رسید، حالا نخبه گان افغانستان را ناتوان و نیروهای خارجی را ناکار آمد می خواند.

این مقام مهم دولت افغانستان چه آینده ای را برای کشورش می بیند؟

آقای سپنتا مبارزه با تروریسم بین المللی از مرکز توجه دور شده نخبه گان سیاسی ناتوان و درمانده اند و نخبه گان تاراج گر در قدرت و بیرون از قدرت در شبکه های مافیایی و اقتصادی فعال اند. این نظر شما است درمقاله ای که اخیرا نوشته اید. با این حساب هیچ امیدی به آینده افغانستان نمی توان داشت.

نه من برعکس کاملا امیدوار هستم این نتیجه یک هشداری بود که حاصل یک ارزیابی کلی و مبتنی بر واقعیت های افغانستان و مبارزه دشواری که ما با تروریسم بین المللی داریم. با در نظر داشت کاستی هایی که در این مبارزه وجود دارد. در واقع نوعی گسترش توسعه گفتمان در ساحه کلی و فراموش شده مبارزه با تروریسم.

ولی صحبت های شما کمی فراتر از این است، شما در همین مقاله می گوئید که نه تنها به تروریسم و حامیان آنها برخورد نمیشه بلکه حامیان القاعده پاداش هم می گیرند و این توهم دامن زده می شود کی گویا اینها همکاران استراتژیک ما هستند روشن است.

که روی سخن شما به پاکستان است. به عبارت دیگر شما از موضع آمریکا در قبال پاکستان انتقاد می کنید آیا اینها را منتقل کرده اید به آمریکایی ها؟

در حکومت افغانستان در پنج شش سال گذشته که من هم بخشی از این سیاست مبارزه با تروریسم بودم، همیشه توافق داشتیم با جامعه جهانی که به یک استراتژی فراگیر نیاز داریم منظوراز استراتژی فراگیر این است که باید از یک طرف با توسل به زور مشروع با تروریسم جهانی مبارزه کرد.

ولی از جانب دیگر مسایل توسعه و بازسای و تقویت دولت مشروع در افغانستان را باید در سر لوحه کار قرار داد افزون بر این نباید فراموش کرد که تروریسم در منطقه ما بعنوان خطر جدی برای افغانستان و همچنین سایر کشور های جهان کما کان وجود دارد.

القاعده و شبکه های بین الملی تروریستی در منطقه ما دارای پناهگاه می باشند دارای امکانات آموزشی، دارای منابع مالی و مراکز سربازگیری که معروف به مدرسه ها هستند. ما متاسفانه تا کنون بیشتر متوجه معلول بوده ایم تا به علت ها.

افغانستان همیشه از متحدان بین الملی خود خواسته که باید با منابع تروریسم و خاستگاه تروریسم یک مبارزه جدی صورت بگیرد من می خواهم تز ام را در اینجا تکرار کنم بدون نابودی منابع تروریسم بدون نابودی منابع و امکانات سربازگیری، پیروزی دراز مدت بر تروریسم بین الملی و بر انترناسیونالیسم جهادی ممکن نیست.

خوب یعنی شما اسمی از پاکستان نبردید ولی روشن است که منظورتان از اینکه در منطقه مراکز تعلیم دهی مراکز مالی برای چنین گروه هایی وجود دارد همه اینها منظورتان بیشتر پاکستان است؟

بیبند وقتی شما در حلقه های آکادمیک سیاسی جهان این مسله را مورد بحث قرار می دهید همه می دانند که ریشه مشکل در کجا است. من می خواهم با صراحت بگویم در هر کجاکه پناهگاه دارند در هر کجا که اینها امکانات سر باز گیری دارند در هر کجا که دولتها ازتروریسم بعنوان ابزار سیاسیت خارجی وتوسعه طلبی و سلطه جویی در منطقه ما استفاده می کنند باید جلو انهارا گرفت.

به هر حال روشن نشد برای من که شما این مسایل را و این نظریه را از طریق آقای کرزی و شاید مستقیم با مقامات آمریکایی هم مطرح کرده اید چطور آنها به حرف شما گوش نمی دهند؟

خوب این سوال بر حقی است که باید از متحدان بین الملی ما نه تنها آمریکا از مجموع متحدان بین الملی افغانستان باید پرسید آنچه که من می گویم این است که در مورد اینکه باید پناهگاه ها در هر کجایی که هستند نا بود شوند منابع مالی و همچینن امکانات سر بازگیری آنها، در این مورد من با رئیس جمهوری افغانستان کاملا نظرات ما هماهنگ است و میان رهبری دولت افغانستان اختلافی وجود ندارد.

من منظورم اختلاف بین شما نیست من منظورم اینه که آیا فکر می کنید طی نه سال گذشته آمریکایی ها نتوانستند دوست و دشمن شان را بشناسند در منطقه؟

من می خواهم بگویم این یک پارادوکس است در سیاست ما، یک تناقص است در سیاست مبارزه با تروریسم. ما که قربانی اصلی تروریسم هستیم شما توجه بفرمائید که ما در افغانستان روزانه بین پنجاه تا شصت نفر کشته می دهیم کودکان افغانستان در هلمند و قندهار و جاهای دیگر قربانی می شوند.

در کابل و در سایر شهر های افغانستان توسط حملات انتحاری بمب های کنار جاده ای و غیره بالاخره ما بعنوان قربانی اصلی تروریسم حق داریم بگوئیم که از این طریق نمی شود بر تروریسم پیروز شد و هشدار دهیم برای متحدان ما که باید در سیاست مبارزه شان در استراتژی مبارزه شان با تروریسم باز نگری کنند.

شما می دانید که در هیچ جای دنیا مبارزه با تروریسم بدون نابود کردن پشت جبهه تروریسم، بدون نابود کردن پناهگاه های تروریسم، به پیروزی نرسیده است و این یک توهم خطرناک است که افغانستان قربانی اصلی آن است.

وقتی می گوئید نابود کردن پایگاه ها و حامیان تروریسم، پیشتر هم گفتید که دولتهایی که در منطقه حامی تروریسم هستند و کمک شان می کنند، آیا منظور شما این است که آمریکا به پاکستان حمله کند؟

به هیچ صورت، من به صورت طبیعی و باور سیاسی که دارم مخالف نظامی گری غیرلازم درسیاست می باشم اما می خواهم بگویم که افزون بر تدابیر نظامی، تدابیر موثر دیگری هم وجود دارد.

مثل چی؟ مثل چی؟

عرض می کنم، اول متجاوز و حامی تروریسم نباید پاداش بیبند پاداش دادن با حامیان تروریسم پیام خطرناک دارد. تناقص خطرناک را در این سیاست من می بینم که نمی توانم آن را بیپذیرم دوم تدابیر دیگر هم هست مانند تحریم های ملایم و نرم، فشار های سیاسی، بسیج افکار عامه کشورهایی که قربانی تروریسم هستند که این کشورها شامل افغانستان منطقه ما شامل کشورهای اروپای غربی و ایا لات متحده و همچنین سایر کشور ها می شود.

شما چقدر امید وارید که این استراتژِی بشکلی که شما پیشنهاد می کنید تغیر کند در منطقه. چون شما در مقاله ای نوشتید که جنگ در افغانستان می رود تا به یک فاجعه طولانی برای ما و متحدان ما مبدل شود بنابر این هیچ امیدی به باز گشت صلح نیست در وضعی موجود.

من می خواهم بگویم اگر چرخش در استراتژی مبارزه با تروریسم بوجود نیاید یعنی اگر کما کان مبارزه با تروریسم از مرکز توجه مبارزه ما با تروریسم بین الملی به دور بماند و جنگ با تروریسم در یکجا وخود تروریسم در جای دیگری باشد، امکان پیروزی در این جنگ نیست.

همین طور که می گوئید که بدون روشن شدن مسیر و تعریف متحدان و حامیان تروریسم پیروزی در جنگ افغانستان میسر نیست، تعریف شما دقیقا چیست.

اول شما اجازه بفرمائید که من بسیار کوتاه بگویم که در هر استراتژی نظامی کلا باید از تعریف دوستان و دشمنان آغاز کرد با کی بر علیه کی؟ و برای رسیدن به چی؟ می جنگیم.

اشکالی که در اینجا من میبنم ما در حاشیه قضایا به یک گفتمان ادامه می دهم مثل مثلا مبارزه با فساد که یک مسله بسیار مهم و جدی است اما مسله اصلی حضور جامعه بین الملی در افغانستان مبارزه با تروریسم جهانی است مصوبات شورای امنیت سازمان ملل متحد به همین دلیل حضور جامعه جهانی را در افغانستان مورد تائید قرار داد.

بدین ملحوظ آنانی که از تروریسم بعنوان ابزار سیاست خارجی استفاده می کنند و برای تروریسم پناهگاه میدهند و پول میدهند چه در افغانستان باشد چه در پاکستان و یا جای دیگر باید با آن مبارزه کرد.

سپنتا مشاور امنیت ملی، قریشی وزیر خارجه پاکستان و متکی وزیر خارجه ایران

شما فکر می کنید پاکستان تنها همسایه افغانستان است که حالا کمک می کند به تروریستها؟ چون آمریکایی ها ایران را هم متهم کرده اند به اینکه کمک می کنند به طالبان و تروریستها.

من می خواهم بگویم شایعاتی در این رابطه وجود دارد اطلاعات تائید ناشده من هم تا حال دیده ام. اما ما افغانها یاد گرفته ایم که متوجه آنچه که اصلی است باشیم و توجه به فراموش کردن اصل ما را از مبارزه با تروریسم منحرف می سازد ما با جمهوری اسلامی ایران رابطه بسیار خوب داریم

و می خواهیم این رابطه همچنان بر حسن همجواری ادامه پیدا کند ما از سهم جمهوری اسلامی ایران در بازسازی افغانستان سپاسگزار هستیم مساله اصلی مساله پناهگاه های تروریسم است مساله مراکز سرباز گیری تروریسم است که در جای دیگری است.

یعنی وقتی که آمریکایها در واقع این اتهام ها را علیه ایران مطرح می کنند یا اشتباه می کنند یا دروغ می گویند؟

نه به اینصورت نیست. سیاست خارجی باز تاب منافع ملی کشورها در برابر خارج است در گام اول البته من نمی خواهم چینن تحلیل گرایی بکنم. سیاست امنیتی ما در خدمت دفاع از منافع امنیتی و منافع ملی افغانستان است و ما مطابق به آن صحبت می کنیم و کشور های دیگر هم مطابق به منافع ملی خودشان.

همه میدانیم که ایران در دوران جنگهای داخلی ازگروه هایی درافغانستان حمایت می کرد و نفوذ داشت در افغانستان آیا الان هم نفوذ دارد؟ ایران در افغانستان.

بدون شک همسایه گان ما در افغانستان نفوذ دارند این نفوذ را باید به دو بخش تقسیم کرد یکی نفوذ مشروع است که این نفوذ مشروع حق پاکستان هم است حق ایران هم هست همانطوری که ما هم حق داریم که منافع مشروع درکشور های دیگر داشته باشی.

آنچه که مایه نگرانی ماست این است که اگر این نفوذ مشروع ازمرز های مشروع قبول شده و تعریف شده در چار چوب حقوق بین الدول بگذرد و بعنوان ابزار اعمال نفوذ و یا تهدید برای حق حاکمیت ملی و تمامیت عرضی ما تمام شود، در این رابطه ما مردم افغانستان بسیار حساس هستیم.

یکی از راه هایی که پیشنهاد می شود و خیلی فعالانه هم دنبال میشود از طرف دولت شما مسله مزاکره با طالبان است که آقای کرزی بخصوص خیلی علاقه مند است که این کار صورت بگیرد. شما موافق این کار هستید؟

بیبنید مبارزه با تروریسم و پایان دادن به این خونریزی در افغانستان تنها به ابزار نظامی نیست. تلاش ما و تلاش حکومت افغانستان در مجموع این است که آن عده از طالبانی که بخشی از القاعده نیستند بخشی از شبکه تروریستی بین الملی نیستند و ابزارسازمانهای استخباراتی خارجی نمی باشند.

ما وظیفه خود می دانیم با تمام نیرو تلاش کنیم این افراد را به یک زندگی صلح آمیز شرافتمند و مشارکت در روند های سیاسی افغانستان در چارچوب قانون اساسی افغانستان بر گردانیم. به نظر من این بخشی ازسیاست مشروع مبارزه با تروریسم است در این رابطه رئیس جمهوری افغانستان کاملا حق دارند.

ولی این که کاری بسیار مشکلی نیست که افراد که خیلی در رده های بالای طالبان نیستند از نظر ایدئولوژیکی همچنان سمج و متعصب نیستند بر گرداند. مشکل اصلی این است که چطور می شود سران طالبان را بر گرداند چون بحث مذاکره با طالبان اتفاقا اون است.

شما کاملا بر حق هستید با طرح این سوال مشکلی که ما هم داریم که روند گفتگو با طلبان را یک روند بسیار پیچیده می دانیم متعقد هستیم که باید ازیک طرف با صبر و شکیبایی با این مسله بر خورد کرد.

ازطرف دیگر راضی کردندطالبان _حلقه رادی کال سخت گیر طلبان_ و آوردن آنها به میز مذاکره و قانع کردن حامیان پشت سر انها صرف ازیک موضع قدرت و نیرومند ممکن است. این موضع قدرت ایجاب همان استراتژی فراگیر را می کند که من در آغاز خدمت شما و بینندگان شما عرض کردم.

من می پذیرم که وجود فساد گسترده و خطر توسعه ساختار های مافیایی که در نتیجه همکاری و هماهنگی میان بخشی از قشر فاسد شده نخبگان افغانستان و بخش فاسد شده آنهایی که از بیرون به افغانستان آمده تا سود ببرند، می رود تا این شبکه های مافیایی و شبکه های فساد پرور را به یک ساختار اجتماعی اقتصادی تبدیل کند.

شمادرعین حال در مقاله ای که صحبتش شد می گوئید که باز گردانیدن چند روستا زاده ناراضی مشکل مارا حل نمی کند که اشاره شما به همان طالبان که شما می گوئید، به عبارت دیگر یعنی بنظر می رسد شما چندان موافق مزاکره با طالبان نیستید.

من موافق هستم که ما باید آن عده افراد عادی که مانند افراد دیگری هم حاضر باشد قانون اساسی افغانستان را بیپذیرند، باید به ایشان کمک کرد باید به اینها امکانات زندگی و اشتغال را فرا هم آورد، تا یک زندگی صلح آمیز را آغاز کنند طالبان یک گروپ یکدست نیستند متاسفانه در افغانستان گروه های گونا گون در خارج بنام طالبان معرفعی می شود.

عده اینها کسانی هستند که از حکومت افغانستان نا راضی هستند بدلیل فساد در حکومت افغانستان ناتوانی حکومت افغانستان در اجرای عدالت، عده دیگر اینها حلقات وابسته به باند های قاجاق و مواد مخدر هستند.

عده ای دیگر باند های آدم ربا هستند که زیر نام طالبان فعالیت می کنند. اما یک عده دارای یک ایدئولوژی رادیکال و خونریز و وابسته به جهادیسم بین المللی هستند که مشکل اصلی با آنها است.

من باورم این است که باید با تمام نیرو سعی شود همه آنهایی که قانون اساسی افغانستان را قبول دارند، به زندگی عادی باز گردانیده شوند. اما با توجه به این که امکان سربازگیری و باز تولید تروریست درجای دیگری به صورت گسترده ای وجود دارد، تا این آب گندیده را از سر چشمه نخشکانید ممکن نیست بر تروریسم پیروز شوید.

مقامات پاکستان خود اخیرا در یک کنفرانسی در استامبول که من هم در آنجا حضور داشتم گفتند که نزدیک به چهل هزار مدرسه دیینی (حوزه علمیه) در پاکستان وجود دارد.

حالا تصور کنید که از این میان چهار هزار مدرسه رادیکال و جهادی باشند و هر مدرسه سالانه دو تروریست بپروراند در واقع سالانه هشت هزار انسان متعصب و افراطی خواهیم داشت که حاضر هستند یک جنگ خونینی را علیه افغانستان و منطقه ادامه دهند. به این گونه مشکل را باید از ریشه حل کرد و الا پرداختن به شاخه ها دست کم مشکل ما افغانها را حل نمی کند.

نظر شما این است که آمریکا برپاکستان فشار وارد کند تا این مراکز تروریستی را به قول شما از ببین ببرد چرا آمریکا این کار را نمی کند مشکلش چیست؟

به نظرم این را باید از مسئولان و سیاست گذاران آمریکا پرسید که متحد و دوست نزدیک ماست. به نظر من آمریکا با جان و پول خود برای زندگی بهتر در افغانستان تلاش می کند پیشرفت های اخیر در افغانستان عمدتا توسط آمریکا یا تحت رهبری آمریکا صورت گرفته است ما سپاسگزار هستیم از قربانی های آنان وتلاشهایی که در این راه کرده اند.

اما در عین حال حق ماست که یک گفتمان انتقادی را با متحدان خود آغاز کنیم و آنها را متوجه کنیم که از دید افغانستان کجای سیاست دچار اشکال است.

اخیرا سفیر پیشین آمریکا در هند بحث تجزیه افغانستان را مطرح کرد و اینکه بخش های طالب نشین به طالبان واگذار شود و بخشهای دیگر به دیگران این طرح حامیانی هم درافغانستان دارد و اخیرا خیلی در مورد آن حرف زده می شود یعنی در واقع یک نوع فدرالیسم.

ببینید ما افغانها کاستی ها و مشکلات زیادی داریم اما یک امتیازی که نسبت به تمام کشور های همسایه خود در منطقه داریم این است که در افغانستان هیچ جنبش تجزیه طلبانه ای وجود ندارد و در صد سال اخیر هم شکل نگرفته است تمامی کسانی که در افغانستان جنگیده اند از کمونیست های چپ گرا گرفته تا طالبان، همه به نام کابل و به نام افغانستان جنگیده اند.

یک عده آوارگان افغان که در تجرید و نا امیدی و یاست و حرمان به سر می برند شاید گفتمانها منزوی را گاهی در مواردی آغاز کنند ولی بحث ها در قلمرو افغانستان هیچگاه بازتاب جدی نیافته است. ما بدون شک مشکلات داخلی زیادی داریم اما هیچ افغانی حاضر نیست که بدون نام افغانستان به نام دیگری مبارزه کند.

اجازه دهید به مساله فساد اداری بپردازیم که یک بحث جدی است و برای متحدان غربی شما بسیار مهم است. شما پیشتر گفتید که این موضوع اصلی نیست و مساله اصلی مباره با تروریسم است.

آیا قبول دارید که وقتی فساد باشد مردم عاصی می شوند. بخصوص در مناطق طالب نشین که درگذشته سمبول مبارزه با فساد و رشوه خواری البته به شیوه خود شان بوده اند، مردم به طرف آنها جلب می شوند.

شما کاملا برحق هستید من معتقدم که فساد یکی از مشکلات اساسی بر سر راه دولت سازی در افغانستان است اما تقلیل علت های تروریسم جهانی و جهادیسم بین المللی به فساد افغانستان کار دشواری است. هیچکس نمی تواند میان فساد افغانستان و بمب گذاری در متروی لندن و یا حملات تروریستی در بمبئی رابطه ای وجود دارد.

ولی این را من می پذیرم که وجود فساد گسترده و خطر توسعه ساختار های مافیایی که در نتیجه همکاری و هماهنگی میان بخشی از قشر فاسد شده نخبگان افغانستان و بخش فاسد شده آنهایی که از بیرون به افغانستان آمده تا سود ببرند، می رود تا این شبکه های مافیایی و شبکه های فساد پرور را به یک ساختار اجتماعی اقتصادی تبدیل کند.

بدون شکستن این شبکه ها امکان دولت سازی در افغانستان و امکان انحصار استفاده از زور مشروع و قانونی توسط دولت وجود نخواهد داشت این رامن قبول دارم.

اما اگر این مساله را تقلیل بدهیم به این که تنها علت حضور القاعده و سایر گروه های تروریستی و رهبری طالبان در افغانستان، فساد در دولت است، پس باید بپذیریم که ما به یک جنبش اجتماعی انقلابی در افغانستان رو در رو هستیم که علیه فساد و علیه عدالت اجتماعی در افغانستان مبارزه می کند، چیزی که با واقعیت های کنونی افغانستان سازگار نیست.

درست است که یگانه علت نیست ولی می پذیرید که یکی از عوامل مهم است؟

میان ابزار حقوق و اجرای عدالت و جرم باید یک تناسب وجود داشته باشد. همانطوری که کوبیدن یک پشته با توپ روا نیست. دستگیری یک شخصی که متهم به رشوه ستانی است آنهم یک رشوه کوچک، توسط کماندوهای نقاب زده در نیمه شب و پیش چشم خانواده و بچه هایش خود نقض قانون است.

من می پذیریم که فساد عاملی است که امکان ضعف دولت و امکان سرباز گیری را برای طالبان در درون افغانستان فراهم می کند.

خب شما رئیس اداره ای هستید که یکی از مدیران ارشد شما به اتهام فساد مالی تحت تعقیب است ولی آقای کرزی از این بابت نا خوشنود است. نظر شما در این باره چیست؟

نه این طور نیست اجازه دهید بگویم که هیچ کس از طرف جامعه جهانی و نخبه گان افغانستان را من نیافته ام که در اداره و تصمیم من در مبارزه با فساد شک داشته باشد.

یعنی شما دراین مورد خاص با رئیس جمهوری مخالف هستید؟

اجازه دهید من توضیح دهم که مساله طور دیگری است، اولا کسی که به فساد متهم شده، مشاور امنیتی رئیس جمهوری نیست، این یک. این اشتباه است.

ولی یکی از مدیران اداره شما است.

عرض می کنم اجازه دهید عرض می کنم من قبول دارم. مشکل در این نیست که این شخص تحت پیگرد قرار بگیرد یا نه، یا نه برعکس ، من کاملا طرفدار این هستم که دادستانی افغانستان باید مساله را از طریق قانونی پیگیری کند.

با احترام به دولت قانون و در چارچوب قانونی، اگر مورد جرمی مستند یافتند شخص متهم را به دادگاه معرفی کنند. قانونی اساسی افغانستان در این مورد صراحت دارد، قانون اساسی می گویند شخصی تا زمانی که از سوی دادگاه باصلاحیت محکوم نشده باشد، بی گناه است.

از جانب دیگر با قاطعیت می خواهم این مساله بررسی شود، رئیس جمهوری در این مورد هیچ مشکلی ندارد، مساله آقای صالحی، همچنان تحت تعقیب قانونی است.

آنچه که از نظر حقوقی مهم است، البته اینجا من به عنوان یک کارشناس باشما صحبت می کنم نه به عنوان کسی که افکارش تحت تاثیر شایعات کوچه و خیابان است.

میان ابزار حقوق و اجرای عدالت و جرم باید یک تناسب وجود داشته باشد. همانطوری که کوبیدن یک پشته با توپ روا نیست. دستگیری یک شخصی که متهم به رشوه ستانی است آنهم یک رشوه کوچک، توسط کماندوهای نقاب زده در نیمه شب و پیش چشم خانواده و بچه هایش خود نقض قانون است.

ایرادی که رئیس جمهوری در این مساله داشت همین بود. بی بی سی.

پسر وزیر دفاع افغانستان دستگیر شد 

آیا سیل دولت پاکستان را سرنگون می کند؟

بازی کرزی با امریکا و تجدید قوای طالبان

به کسی اجازه نمی‌دهیم تا با پول ما در افغانستان دست به فساد زند

پاکستان و نقش فعـــال آن در تقــــویه تروریزم بین المللی

تضادهای پشت پرده مقامات افغان و آمریکایی

و اما بانک های خصوصی ...

———–

پسر وزیر دفاع افغانستان دستگیر شد

ادارۀ مبارزه علیه جرایم سنگین، شمارى از مسؤولان شرکت ها را که در قرار داد هاى بازسازى افغانستان و اکمـالات براى نیروهاى خارجى ذیدخل بودند، بازداشت کرده است.

بنابر معلومات یک منبع به آرمان ملى که نخواست هویت اش افشا شود، حامد وردک پسر جنـرال رحیم وردک وزیردفاع کشور رئیس شرکت بین المللى « ان سی ال»NCL

که حساب بانکى آن در یکى از بانک هاى امریکا به هفت صد میلیون دالر مى رسد به اتهام اختلاس بازداشت گردید.

حامد وردک که منسوبان وزارت دفاع او را حامد جان مى گویند، برخى از قرارداد هاى وزارت دفاع را از آن خود کرده بود.

به همین گونه اسدالله رامین برادر عبیدالله رامین رئیس شرکت آریا زمین به اتهام بیست میلیون دالر نیز بازداشت شده است.

پیش از این برادر حمیدالله فاروقى وزیر پیشین ترانسپورت به اتهام دادن رشوت مبلغ یک و نیم میلیون دالراز بابت شاهراه کابل –

لوگر، حاجى قدوس قراردادى بگرام، نور علم پنجشیرى رئیس شرکت بازسازى شمـال از سوى نیروهاى مبارزه بر ضد جرایم سنگین در امریکا بازداشت شده اند.

بنابر معلومات همین منبع، بازداشت شده گان به جرایم شان اعتراف کرده اند و گفته اند برخى از مقامات بلند پایۀ دولت با آنها همکار هستند و با آنان در ارتباط مى باشند.

اما سخنگوى وزارت دفاع طى تماس با آرمان ملى از بازداشت پسر وزیر دفاع در امریکا، اظهار بى اطلاعى کرد و گفت که حامد دو سال مى شود به کشور نیامده و از اجراات امریکایى ها، ما اطلاع نداربم. پیام روز.

—————————–

آیا سیل دولت پاکستان را سرنگون می کند؟

اکنون این پرسش مطرح است که ایا سیل پاکستان که بدترین فاجعه طبیعی جهان در تاریخ این کشور بوده است موجب سرنگونی دولت شکننده و غیر نظامی پاکستان خواهد شد؟

این پرسش از انجا اهمیت دارد که این تلقی در میان مردم پاکستان رو به افزایش است که واکنش دولت به سیل ضعیف و ناکارامد بوده است.در بحبوحه این بحران ، ارتش با استفاده از شصت هزار نظامی بیشترین فعالیت را در تلاش ها برای نجات و امداد رسانی داشته است.

اکنون حمایت از حکومت کردن نظامیان در میان مردم طبقه بالاتر از سطح متوسط که به طور تاریخی کمتر طرفدار دموکراسی بوده اند افزایش یافته است .

علی سجاد از بازرگانان بخش نساجی در شهر لاهور می گوید ” دست کم ارتش کار را انجام می دهد بر خلاف سیاستمداران که تنها به فکر پر کردن جیب های خود هستند.

در عین حال برخی دیگر معتقدند نظر نامساعد بین المللی و نیز محافظه کاری داخلی درباره ارتش بعد از انکه حکومت نظامی ژنرال پرویز مشرف در سال دو هزار و هشت پایان یافت ، مانع از وقوع کودتا می شود.

تصمیم اصف علی زرداری رئیس جمهور پاکستان مبنی بر ادامه دادن به سفر سیاسی خود به اروپا در زمانی که سیل اغاز شد مردم عادی را خشمگین کرده است.

همچنین با وجود اینکه برخی از مقامات سیاسی از جمله نخست وزیر پاکستان در محل های حادثه حضور پیدا کرده اند ، سیاستمدارانی از طیف های مختلف سیاسی به سبب حضور نیافتن سریع در حوزه های انتخاباتی خود پس از اغاز سیل با انتقاد روبرو هستند.

طلعت مسعود ژنرال بازنشسته ارتش پاکستان که اکنون تحلیلگر امور سیاسی است می گوید اینکه ارتش قدرت را به دست بگیرد از لحاظ سیاسی مشکل ساز است.

ممکن است زمانی که زرداری همچنان دچار اشتباه های مهم شود مانند اشتباه هایی که وی در زمان اغاز شدن سیل پاکستان مرتکب شد همگان به این نتیجه برسند که زرداری کار بیشتری نمی تواند انجام دهد.

در عین حال ارتش اکنون نیز که اداره امور کشور را به عهده ندارد بسیار فرسوده شده است و جنگجویان خوشحال خواهند شد ارتش کنترل کشور را بدست بگیرد.

وجهه ارتش زمانی که مشرف سال دو هزار و هفت ان را وارد بحرانی قضایی کرد اسیب دید در عین حال وجهه ارتش در دو سال گذشته که در خصوص مقابله با شورشیان در دره سوات و وزیرستان جنوبی موفقیت هایی داشته بهبود یافته است.

این احترامی که به سختی بدست امده است نباید خیلی زود به خطر بیفتد. یک دیپلمات غربی که خواست معرفی نشود گفت در نهایت ارتش پاکستان شاید تصمیم بگیرد بیشتر از انکه بتوان درباره ان شنیده شود بتوان حضور ان را مشاهده کرد زیرا اکنون هم ارتش کنترل بخش های قابل توجهی از کشور را در اختیار دارد.

بودجه دفاعی ارتش همواره رو به افزایش بوده است و عمدتا این تصور وجود دارد که سیاست دفاعی و خارجی در حیطه اختیارات ارتش قرار گرفته است .

زمانی که ارتش می تواند در پشت صحنه به نتایجی یکسان دست یابد ، چرا باید خود را وارد صحنه کند؟ خبرآنلاین به نقل از کریستن ساینس مونیتور.

—————————-

بازی کرزی با امریکا و تجدید قوای طالبان

تنش میان کابل و واشنگتن تبدیل به یک امر عادی و همه روزه شده است. آخرین تنش سوال برانگیز میان کرزی و امریکا، مساله فقیریار و دستگیری صالحی بود.

به گمان اغلب، رابرت گیتس، وزیر دفاع امریکا نیز به دلیل این اختلافات راهی کابل شد و با کرزی گفتگو کرد. در کنفرانس خبری مشترک حامد کرزی و رابرت گیتس بار دیگر بر تغییر راه و روش استراتژی مبارزه با تروریزم از سوی کرزی تاکید شده است.

کرزی گفته است که در مورد کلیات استراتژی مبارزه با تروریزم که بعد از روی کار آمدن باراک اوباما ساخته شده است، توافق دارد، اما در نحوه اجرای آن باید تجدید نظر صورت بگیرد. در حالی که روزهای قبل خبرهایی راجع به تاکید حامد کرزی بر تغییر استراتژی مبارزه با تروریزم منتشر شده بود.

از جانب دیگر، افغانستان همواره تکرار کرده است که تاکید امریکا بر خروج از افغانستان در تاریخ مقرر شده نمی‌تواند منجر به پیروزی شود، در حالی که وزیر دفاع امریکا همواره اعلام کرده است که از  سال آینده مطابق به تاریخ مقرر شده، نیروهای امریکا از افغانستان خارج خواهند شد.

چندی قبل، جنرال پتریوس نیز گفته بود که خروج امریکا از افغانستان منوط به شرایط است. به محض نشر این خبر، وزیر دفاع امریکا واکنش نشان داد و بر خروج در تاریخ مقرر شده تاکید کرد.

اکنون با سفر غیرمنتظره آقای گیتس به کابل، دوباره تبصره‌های سیاسی جان گرفته است که ریشه‌های اختلاف نظر میان کابل و واشنگتن در کجا است؟ از جانب دیگر، این سوال نیز مطرح است که آیا اختلاف نظر میان مقامات امریکایی، بر دامنه اختلافات میان کابل و واشنگتن تاثیرگذار نیست؟

بررسی اختلاف نظر میان کابل و اشنگتن یک مساله قابل تحقیق است. منتها این قدر مشخص است که در نظرگاه واشنگتن، حکومت افغانستان یک حکومت فاسد است که از مهره‌های فاسد حمایت می‌کند. در ضمن، حامد کرزی نیز بخشی از مشکل در افغانستان به شمار می‌رود.

سیاست‌های آقای کرزی در سال‌های اخیر عملا مبارزه با تروریزم را با چالش مواجه کرد و افکار عمومی را در برابر «خارجی‌ها» – که اصطلاح اصلی در ادبیات کرزی است – حساس‌تر کرد.

از جمله طرح مذاکره و مصالحه با «برادران ناراضی» شرایط را در افکار عمومی برای امریکایی‌ها تنگ‌تر کرد. به خصوص سیاست‌های ضدامریکایی آقای کرزی در سال‌های اخیر و واکنش‌های تند و تیز وی در برابر امریکا از جمله موارد مشخصی بود که وضعیت را به نفع طالبان رقم زد.

تحلیل‌های دیگری نیز وجود دارد که گویا سیاست‌های سال‌های اخیر کرزی در برابر امریکا و افزایش تنش میان کابل و واشنگتن متاثر از سیاست‌های منطقه‌ای می‌باشد که حامد کرزی را به شدت تحت نفوذ گرفته است.

قدرت‌های منطقه و کشورهای همسایه با شدت تمام ضد امریکا در داخل افغانستان و محیط منطقه‌ای در حال فعالیت هستند و همواره بر خروج امریکا از افغانستان تاکید کرده‌اند. به خصوص، ایران و پاکستان تضعیف امریکا در افغانستان و خروج آن را به مثابه یک امر استراتژیک در سیاست خارجی خود دانسته و برای تحقق آن تلاش می‌ورزند.
مضاف بر آن چه ذکر شد، امریکایی‌ها در قبال افغانستان و استراتژی مبارزه با تروریزم نیز دچار اختلاف نظر هستند.

جنرال مک کریستال به خاطر اختلاف نظر با کاخ سفید و وزارت دفاع امریکا، از وظیفه‌اش در افغانستان برکنار شد. سخنان جنرال پتریوس، جانشین مک کریستال مبنی بر خروج مشروط امریکا از افغانستان نیز با واکنش وزیر دفاع امریکا مواجه شد.

همین گونه میان سفارت امریکا و جنرالان آن کشور در افغانستان نیز هر از گاهی تنش وجود داشته است. مجموعه این تنش‌ها میان امریکایی‌ها بر روابط افغانستان با امریکا تاثیر گذاشته است.

حامد کرزی نیز به خاطر آن که بتواند امریکا را به چالش بکشد، همواره استراتژی مبارزه با تروریزم را که از سوی مقامات نظامی امریکا طرح می‌شود، با چالش مواجه می‌کشد که امروزه یک شکلی از «بهانه‌گیری» در برابر امریکا را به خود گرفته است.

به عنوان مثال، این روزها باز هم حامد کرزی بر تغییر استراتژی مبارزه با تروریزم تاکید می‌کند که این سیاست کرزی در عمل به نفع طالبان ختم شده و در عرصه سیاسی سوالات فراوانی را برانگیخته و امریکا را با چالش مواجه ساخته است.

دو پدیده‌ی «مذاکره با طالبان» و «تغییر استراتژی» بیشتر از سه سال است که تنها زمان را بلعیده و روند مبارزه و سرکوبی تروریستان را به تعلیق درآورده است. در سوی دیگر، تاکید بر مذاکره با تروریستان و تغییر استراتژی زمینه را برای تجدید قوای طالبان و گسترش ناامنی‌ها در سراسر کشور مساعد کرده است.

کرزی با این سیاست، امریکا را به چالش کشیده و کاخ سفید را با یک بازی پیچیده‌تر از عراق مواجه ساخته است اما واقعیت این است که بازی آقای کرزی با امریکا و سوزاندن فرصت‌ها عملا زمینه را برای تجدید قوای طالبان، القاعده و آی‌اس‌آی فراهم کرده است.

سفر غیرمنتظره وزیر دفاع امریکا به کابل نیز خارج از ملزومات این بازی نیست؛ منتها نکته‌ی مهم این است که اگر این بازی ادامه پیدا کند و وضعیت بیشتر از این تنش‌آلود شود، وضعیت قطعا به نفع طالبان رقم خواهد خورد.هشت صبح

——————-

به کسی اجازه نمی‌دهیم تا با پول ما در افغانستان دست به فساد زند

وزیر دفاع امریکا که طی یک سفر از قبل اعلام نشده در افغانستان به سر می‌برد، در یک نشست مطبوعاتی، پس از ملاقات با رییس جمهور کرزی در کابل اعلام داشت که افغانستان یک کشور مستقل است و مبارزه علیه فساد در آن باید توسط حکومت افغانستان به پیش برده شود.

ولی در عین حال اضافه کرد که «هیچ گاه به هیچ‌کس اجازه نخواهیم داد که با پول‌های ما در افغانستان دست به فساد بزند.» آقای گیتس در رابطه با ادارات تحقیقات حساس و جرایم سنگین گفت که افغانستان یک کشور مستقل است و این موضوع، یک موضوع داخلی آن کشور می‌باشد.

گیتس این اظهارات را در حالی بیان داشت که محمد ضیا صالحی، یکی از اعضای شورای امنیت ملی افغانستان، ماه گذشته توسط نیروهای افغانی و امریکایی در منزلش بازداشت گردید که کمی بعد در اثر مداخله‌ی آقای کرزی رها شد.

موضوع آقای صالحی، دستگیری و سپس رهایی او موضوع داغ رسانه‌ها طی روزهای اخیر به شمار می‌رفت. آقای کرزی در رابطه با موضوع آقای ضیا صالحی گفت که در رابطه با وی به سارنوالی دستور تحقیقات جدی داده شده است. قرار معلوم ۳۰ فرد مسلح، نیمه‌ی شب به منزل وی داخل شده و وی را با زنجیر بسته و با خود برده‌اند.

ظاهرا هدف از این مسافرت گیتس، اعلام این حقیقت است که با وجود شایعات جاری، امریکا هم‌چنان از آقای کرزی حمایت می‌کند. در قسمتی از اظهارات گیتس آمده است که «امریکا در مبارزه علیه تروریزم ۱۰۰ میلیارد دالر را مصرف می‌کند و این بدان معنا است که امریکا روابط درازمدت با افغانستان دارد.»

در همین رابطه است که به گفته‌ی گیتس، وی قصد دارد که با مسوولین پاکستانی در مورد بستن راه جنگجویانی که از آن سوی سرحد به افغانستان می‌آیند، صحبت کند. وزیر دفاع امریکا هم‌چنین بر این‌که موعد خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، جولای ۲۰۱۱ خواهد بود، تاکید کرد.

وی می‌گوید آقای کرزی گفته است که ارگان‌های امنیتی افغان، تا سال ۲۰۱۴ که موعد تسلیم شدن مسوولیت‌های امنیتی و به دوش گرفتن وظایف آن‌هاست، شایستگی آن را خواهند داشت که امنیت کشور را تامین کنند.

گیتس در عین حال افزود که در حال حاضر، دشمن ضربات زیادی در افغانستان دیده و این به معنای آن است که نیروهای امنیتی در مقابل افراد مسلح نیرومند شده‌اند.

وی گفت که مخالفان مخالف راهی ندارند جز این‌که، چه به گونه‌ی فردی و چه جمعی به دولت تسلیم شوند. شاید این پیش‌بینی نادرست هم نباشد ولی آیا این نوع تسلیم شدن، می‌تواند خطر احیای مجدد تروریست‌ها را برای همیش از بین ببرد؟

به ویژه این‌که حامیان برون‌مرزی طالبان اهداف و مقاصد استراتژیک خویش را در افغانستان دارند و فراموش نمی‌کنند. هشت صبح

————————

پاکستان و نقش فعـــال آن در تقــــویه تروریزم بین المللی

عبدالباصر(منصوری)

با وصف آنکه پاکستانی ها همیشه از تقویه و تمویل بنیادگرائی و تروریزم انکار نموده اند، ولی اظهارات اخیر زرداری رئیس جمهور پاکستان، حمید گل رئیس اسبق سازمان اطلاعاتی پاکستان (آی.اس.آی) و فوج پاکستان بیانگر آنست که آنها عمیقاً از دهشت افگنی و افراط گرائی در منطقه و جهان حمایت می نمایند،

چنانچه زرداری اخیراً گفته بود که:” امریکا در جنگ با تروریزم شکست خورده است”. ضمناً رئیس اسبق سازمان اطلاعاتی پاکستان (آی.اس.آی) نیز غیـر مسؤولانه اظهار نظر نمــوده که ” حضور نیروهای خارجی در افغانستان غیر منطقی بوده و امریکا مجبور به انجام مذاکرات صلح با رهبر طالبان (ملا محمد عمر) است.

وی علاوه کرده که هیچ دلیل قانونی برای حمله امریکا به افغانستان وجود نداشت و هیچ مدرکی هم در خصوص نقش داشتن اسامـــه بن لادن رهبـــر القاعده در حمــلات (۱۱) سپتمبــر سال ۲۰۰۱ در دســت آنها نیســت و امریکا نه به خاطر دلایل استراتیژیکی، بلــکه به دلایل اقتصادی مجبـــور به عقب نشینی از افغـــانستان خـــواهد شد”.

با آنکه حمید گل و حکام پاکستانی همیشه گفته اند که در امور افغانستان کاری ندارند ولی از اظهارات اخیر دو مقام پاکستانی چنین استنباط می گردد که حکومت پاکستان کاملاً از طالبان و سازمان القاعده به گونۀ واضح پشتیبانی می نماید

و موجودیت نیروهای ناتو به خصوص امریکائی ها را در کشور بدون توجیه و چالش بر انگیز می دانند، پس باید برای کمک کننده گان پاکستان واضح گردیده باشد که دیگر کمک نمودن به پاکستان یعنی چه…؟

کمک کننده گان مالی پاکستان باید بدانند که از تمــام کمک های سپرده شده به دولت افغانستان صرف در بازسازی و امور معیشتی استفاده شـــده و بس.

ولی از پول هنگفت مساعدت شده به پاکستان (۹۹%) آنـرا در تقـــویه تروریزم و بنیادگرائی به مصرف رسانیده اند که با دوام این کار چنین به نظر خواهد رسیـــد که قوای ائتلاف بین المللی مستقر در افغانستان هیچ توجهی به این مسأله ندارند و خود را به کوچــه حســن چپ زده اند.

اما مردم افغانستان از جامعه جهانی توقع دارند تا بعد از درز اسناد نظامی از جانب مؤسسه غیر دولتی (ویکی لیکس)، امریکا در اظهارات بی مورد مقامات پاکستانی علیه حضور نیروهای مستقر در افغانستان از کمک های بی حد و حصر خویش به آن کشور خودداری نمایند،

اگر چنین کاری از جانب دول کمک کننده صورت گیرد به یقین گفته می توانیم که پاکستان امکانات وافر در اختیار ندارد تا برای تمویل و تجهیز تروریزم به مصرف برساند و به مرور زمان شاهد آن خواهیم بود که خود به خود لانه های تروریزم از خاک پاکستان چیده خواهد شد.

در غیر این صورت هر نوع همکاری اقتصادی جامعۀ بین المللی تحت عنـــوان مبارزه با تروریــزم به پاکستان بعد از درز اسناد فاش شده که مبین واضح این حقیقت است که آن کشـــور حامی تروریزم بوده و از این پدیده استفاده سیاسی ابزاری می نماید.

صــرفاً در بی اعتمادی جامعۀ جهانی نزد مردم جهان و افغانستان چیز دیگری در قبال نخواهد داشت. آرمان ملی

عبدالباصر منصوری

تضادهای پشت پرده مقامات افغان و آمریکایی

نارضایتی حامد کرزی و مقامات افغانستان از جنگ با تروریزم، اقدامات امریکا برای مبارزه با آن، شکوه از عدم پیشرفت جنگ بطور یقین از تضادهای پشت پرده مقامات افغان و امریکایی حکایت دارد

دریافت حقوق مقامات دولتی افغان از سازمان جاسوسی امریکا که توسط روزنامه های امریکایی منتشرشده، حکایت از جنگ مطبوعاتی و روانی دیگر برای فشار بر حامدکرزی دارد.

انتشار خبری در روزنامه‌های امریکایی نیویارک تایمز و واشنگتن پست که گویا بخشی از اعضای دولت افغانستان حقوق بگیر سازمان اطلاعات امریکا هستند، حکایت از آغاز بازیهای پشت پرده دیگری دارد که روزنامه های امریکایی را باز هم به میدان کشانده است.

تجربه نشان داده است که روزنامه های امریکایی در افغانستان وقتی وارد می شوند که نیاز باشد تا اذهان عامه را مسموم و یا از موضوع اصلی منحرف کنند.

دولت آمریکا که همواره از رسانه ها به عنوان یکی از ابزارهای جنگ استفاده کرده، این بار نیز مانند قبل برای تحت فشار قرار دادن حامدکرزی از نیویارک تایمز و واشنگتن پست استمداد جسته است.

این روزنامه‌ها که در خدمت دولت امریکا و اهداف آن قرار دارند، هرگاه نیاز باشد مطابق میل سیاستمداران کاخ سفید و یا نظامیان پنتاگون قلم فرسایی می کنند و این بار نیز با توجه به اقدامات اخیر حامد کرزی و سخنان دیگر مقامات دولت افغانستان مشخص است که چرا این خبر را منتشر کرده اند.

اقدام حامد کرزی در انحلال شرکتهای امنیتی، شکایت از جنگ با تروریزم و به احتمال زیاد عدم توافق در مورد مذاکره با طالبان از علل این جنگ روانی هستند. انحلال شرکت های امنیتی تبعات فراوانی برای کشورهایی دارد که حضور فعال سیاسی و نظامی در افغانستان دارند.

پس از این حفاظت از مراکز نظامی و دیپلماتیک این کشور در افغانستان دیگر توسط شرکت های امنیتی کارآزموده تامین نمی شود و نروهای افغان که خطر نفوذ طالبان در بین آنان وجود دارد و چندین بار مانند عوامل طالبان و دشمنان نیروهای خارجی عمل کرده اند باید این کار را انجام دهند که ریسک بزرگی را برای مقامات امریکایی در پی خواهد داشت.

این در حالی است که براساس اطلاعات روزنامه چراغ، طالبان نیز با راه اندازی جنگ نیابتی و فرسایشی علیه قوای نظامی خارجی و افغان؛ میزان تلفات غیرنظامیان را بالا برده و تدویر انتخابات آزاد و سالم زیر سوال قرار داده است.

نارضایتی حامد کرزی و دیگر مقامات افغانستان مانند رنگین دادفر اسپنتا از جنگ با تروریزم، اقدامات امریکا برای مبارزه با تروریزم، شکوه از عدم پیشرفت جنگ به طور یقین از تضادهای پشت پرده مقامات افغان و امریکایی حکایت دارد.

آمریکا قصد دارد با انتشار چنین خبرهایی حامدکرزی را وادار به پذیرش نظرات خود کند اما این بار معلوم می شود که حامدکرزی نیز دست به ماشه علیه دوستان غربی خود بوده و شاید هم می خواهد با مخالفتهای خویش، ۹ سال پیروی بدون چون و چرا و تمکین با مدعای خود به غرب را جبران کند. افغان  پیپر

————-

و اما بانک های خصوصی …

فرنود که یکی از دوستان نزدیک زلمی خلیلزاد سفیر سابق امریکا در افغانستان است ، اشتیاق خود را به بازی پوکر پنهان ننموده بلکه می گوید ، یکی از بازی کنان طراز اول پوکر است

در کنار دو بانک دولتی ، بیش از بیست بانک خصوصی در کشور مجوز فعالیت دریافت کرده اند.
تا کنون نزدیک به پنج میلیون افغانستانی در این بانک ها حساب باز کرده اند.

این بانک ها بدون هیچ پشتوانه خاص ضمانتی در بانک مرکزی یا دولت افغانستان ، فعالیت خود را آغاز کرده اند.
این دغدغه همواره اذهان عامه را بخود مشغول ساخته است که اگر فردا این این بانک ها سرمایه پولهای مردم را، با خود ببرند، چه کسی در برابر مردم پاسخگو خواهد بود؟

مردمی که پس انداز یا مبلغ مخارج روزانه شان را به هوای جایزه های رنگارنگی که در رسانه های تصویری تبلغیات شان گوش های همگان را کر کرده است ، به این بانک ها سپرده اند و نمی دانند که شاید فردا همه پول شان بباد برود. بدون آنکه حتی صاحب یکی از آن جوایزی که قول شان را داده بودند بشوند.

باوجود این انتقادها مقامهای دولتی می گویند بانکهای خصوصی به تجارت و معاملات پولی در بخش خصوصی کمک زیادی کرده است.
به گفته آنان، حالا بسیاری از مردم برای انجام معاملات تجاری خود دیگر نیازی به انتقال پول فیزیکی از یک منطقه به منطقه دیگر افغانستان ندارند.
این از تسهیلات بانک های خصوصی .

از لحاظ شرعی علما ، حساب های گوناگون باز شده در برخی بانک ها را ربا تلقی کرده حساب هایی مانند ” بخت حساب” و “قسمت حساب ” که به معنای “شانس”، ” اقبال” و ” طالع” است را حرام می دانند ولی بانک ها بی توجه به این موضوع بکار خود ادامه می دهند.

با آن که هدف اساسی از ایجاد بانک های خصوصی در افغانستان، هدف پسندیده ونیکویی است؛ اما شیوه ی استفاده نامشروع از آن از چالش های عمده ای است که فرا راه کار بانکداری خصوصی در افغانستان قرار دارد.

از چالش های دیگری که در زمینه ی کار بانکداری خصوصی در افغانستان به ملاحظه می رسد، نداشتن پشتوانه ی مالی نا مطمئن ویا ضمانت مادی کم وغیر معیاری است. این خطر زمانی دست و پا گیر می شود که احتمال انقراض بانک که متشکل از سپرده های پولی مردم است، محسوس باشد.

با آن که بانک مرکزی در افغانستان، معیارهایی را به لحاظ رسمی به خاطر دادن ضمانت پولی به منظور ارایه مجوز بانکی دارد؛ اما تا جایی که اسناد و شواهد دست داشته وجود دارد ، برخی از بانک ها باترفند ، پول هایی را از وجوه مادی دیگران به بانک مرکزی به صورت تضمین گذاشته اند و از آن به عنوان ضمانت بانکی خودشان استفاده کرده اند ؛ در حالی که در واقع این سرمایه ی اصلی موسس و صاحب امتیاز (و یا شرکای) بانک نیست.

ازسوی دیگر برخی ها با توجه به میزان شناختی که با رده های کلان دولت و مقام های رسمی دارند ، مجوز ایجاد بانک را به دست آورده اند و یا هم در کمپاین های انتخاباتی از فرد قدرتمندی به خاطر فعالیت نا مشروع اقتصادی ، حمایت کرده اند.

اما در کنار این نا بسامانی ها ، هستند بانک هایی که با شفافیت کامل و با عرضه ی خدمات سهل و مدرن بانکی ، فعالیت انجام داده اند.
واما کابل بانک ؛کابل بانک، پروژه مشترک رئیس آن با تعدادی از انتقال دهندگان پول به سیستم حواله است که فعالیت های شان در اثر اقدامات ضد تروریستی متوقف شده بود. جالب ترین خدماتی که این بانک عرضه می کند پرداخت جایزه ماهانه به بازکنندگان حساب است که از طریق قرعه کشی تعیین می شود.

در گوشه و کنار کابل این اعلان به چشم می خورد: “آسان ترین راه برای برنده شدن یک ملیون”
از زمانی که کابل بانک پروژه بخت حساب را به راه انداخته است مشتریان آن سه برابر شده و این بانک رابه بزرگترین بانکی که از سال ۲۰۰۱ به بعد به فعالیت آغاز کرده تبدیل کرده است.

با ذخیره یک صد دالر در بانک مشتری مستحق یک تکت برای قرعه کشی می شود. مراسم قرعه کشی ماهانه در یکی از صالون های عروسی در کابل صورت گرفته و مراسم به طور مستقیم از تلویزیون ها پخش می شود.
شخصیت های عمده افغانی یکجا با مامورین بانک در قرعه کشی شرکت می کنند. اگر برنده در صالون باشد، برای او چک یک ملیون افغانی یا ۲۰۰۰۰ دالر داده می شود.

مدیر بانک “جانس ملیاکل رپای”، که یک عیسوی هندی است ، می گوید ، بخت حساب یک سیستم بانک اسلامی است ؛ زیرا برای مردم سود پرداخته نمی شود. بخت حساب لاتری نیست (قمار نیست) زیرا کسی در آن چیزی را نمی بازد.
مدیر بانک قبل از استخدامش در کابل بانک در سال ۲۰۰۴ به حیث مدیر در بانک فدرال کراله- هند- کار می کرد.
استدلال دلچسپی است، زیرا قمار در اسلام ممنوع است، در حالیکه دارنده بخت حساب پول خود در قرعه کشی نمی بازد، اگر چه برنده جایزه نشود.

کابل بانک ۲۰۰ ملیون سرمایه دارد که ۲۵ ملیون دالر آن از بخت حساب جمع شده است.
دلچسپ این است که پول جایزه ای که بانک به مشتریان بخت حساب می پردازد، به مراتب کمتر از پولی است که معمولاً به شکل سود به مشتریان پرداخته می شود و به همین خاطر بانک از این حساب فائده می کند.

قبل از افتتاح بخت حساب، کابل بانک ۲۵۰۰۰ مشتری داشت؛ ولی بعد از گشایش بخت حساب تعداد مشتریان آن بانک به ۶۸۰۰۰ نفر بالا رفت.

مشابهت بخت حساب با قمار بازی تعجب برانگیز نیست.
این بانک توسط افرادی بنا یافته است که در گذشته به انتقال پول از امریکا به شکل حواله فعالیت می کردند.

یکی از کسانی که بیشترین سهم را در کابل بانک دارد ، شیرخان فرنود است که تا دو روز قبل رییس کابل بانک بود.
او در دبی مرکز داشته و یکی از ثروتمند ترین افغان ها به حساب می آید.

فرنود بدون شک یک شخص ثروتمند است؛ اما برای آن عده از مشتریان کابل بانک که فکر می کنند در بانکی پول خود را ذخیره کرده اند که به سیستم اسلامی کار می کند، دانستن این مطلب خوش آیند نباشد که مالک بانک یک پوکر باز (قمارباز) حرفه ای می باشد.

وقتی ایرومنی به کابل رفت؛ تا با فرنود مصاحبه داشته باشد ، او در “لاس ویگاس” (شهر امریکایی که به خاطر داشتن قمارخانه ها شهرت جهانی دارد) بود ، تا در مسابقات پوکر ۲۰۰۶ اشتراک نماید.

احصائیه پوکر نشان می دهد که فرنود چندین مسابقه جهانی در بازی پوکر را در کشور های مختلف برده است. سایت انترنتی (pockerforum.com) او را بهترین پوکر باز افغان معرفی کرده است.

فرنود که یکی از دوستان نزدیک زلمی خلیلزاد ، سفیر سابق امریکا در افغانستان است ، اشتیاق خود را به بازی پوکر پنهان ننموده بلکه می گوید ، یکی از بازی کنان طراز اول پوکر است.

بگذریم که سخن به درازا کشید !
در پی شایعاتی مبنی بر احتمال ورشکسته شدن کابل بانک و به دنبال آن خروج سرمایه ها از این بانک؛ مقامات بانک مرکزی اعلام کردند که تنها در رهبری کابل بانک تغییر صورت گرفته و این بانک ورشکسته نشده است.
بانک مرکزی همچنین گزارشها در مورد به دست گرفتن کنترل کابل بانک را رد کرد.

به گفته بانک مرکزی، شیرخان فرنود، رئیس کابل بانک و خلیل فیروزی، مدیر اجرایی این بانک از وظایف خود کنار رفته و به جای آنها افراد دیگری از سوی کابل بانک به کار گماشته شده اند.

به دنبال نشر گزارش واشنگتن پست از رسانه های محلی کشور مبنی بر اینکه، کابل بانک حدود ۳۰۰ میلیون دالر ضرر کرده و این مقدار پول، به مراتب بیشتر از دارایی این بانک است، تعداد زیادی از مشترکین کابل بانک برای گرفتن پولهای خود به دفاتر این بانک هجوم بردند.

گفته می شود که مردم این روز ها به شعبات کابل بانک مراجعه می کنند اما نمایندگی های این بانک به مردم بیش از سه هزار دالر آنهم با زحمت پرداخت نمی کنند.
وزیر مالیه کشور و همچنین تاکید رییس جمهور جکایت از پابرجایی این بانک دارد.افغان  پیپر

اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند

فاز نوین

ناشی از تصامیم  جلسه هیأت رهبری و مجمع عمومی فوق العادهء

۲۸ اگست ۲۰۱۰

حراست ازارزشها،سنن وافتخارات ملی وفرهنگی افغانها درهالند، دفاع از منافع حقوقی وقانونی افغانها،تأمین تشریک مساعی،وحدت وهمبسته گی میان نهاد های عضو،معرفی وترویج جهات مثبت کلتوری کشورهالند دربین افغانها،حل پروبلم پناهنده گی وراه اندازی محافل،

گردهمایی ها،برنامه های هنری وسپورتی وفرهنگی در جامعه مهاجرافغان مقیم هالند وسایرخدمات اجتماعی در سرلوحه کاراتحادیهء انجمنهای افغانها درهالند قرار دارد، این اتحادیه که بتاریخ ۲۹ جون ۲۰۰۳ به فعالیت آغاز نموده است طی سالیان متمادی برغم دشواری ها قادر به اجرای کار های زیرین شده است:

- پس از انسجام اتحادیه،راه اندازی دفاع حقوقی ازپناهجویان افغان درهالند،دراین عرصه کارهای وسیع به شمول فراخوان دهها مظاهره وراهپیمایی وکمپاین ها درسالهای گذشته تاکنون را در برمیگیرد، همچنان:

برگزاری کنفرانس سراسری تحت عنوان “پناهنده گان افغان در راه بسوی آینده”، برگزاری سمینارعلمی وعملی پیرامون دشواری های خانواده گی افغانها، تدویر سمینار های آموزشی  برای حلقه رهبری در همکاری با ارگان اودیسه،

ملاقات های هیأت رهبری با پارلمان و مقامات وزارت عدلیه غرض حل دشواری های پناهنده گی افغانها، فراخوان وبرگزاری کنفرانس بین المللی زنان افغانستان، همچنان اصدار وپخش ونشر صد ها اعلامیه، پیام شادباش وتهنیت بمناسبت های گوناگون  از نام هیأت رهبری اتحادیه عنوانی سازمانهای اجتماعی ونهاد های مماثل اتحادیه در سرتاسر اروپا، پیام تسلیت وهمدردی عنوانی خانواده های در غم نشسته از زمره کار های اجتماعی اتحادیه  محسوب میشود

،برجسته ترین کار اتحادیه عبارت از تدویر سمینار ها در سالهای ۲۰۰۹ و۲۰۱۰ به همکاری ارگان ستافور میباشد که موجب تکانه کاری اتحادیه شده وهیأت رهبری ناگزیر شد تا برمبنای دانستنی های این سمینار ها وکار متودیک،

در بازسازی واحیای اتحادیه توجه لازم را مبذول دارد، لذا بعد از جلسه  دهم جنوری ۲۰۱۰  هیأت رهبری درتدارک اجلاس هیأت رهبری و سپس مجمع عمومی اتحادیه  بتاریخ  ۱۴ مارچ ۲۰۱۰  بوده ومقدمات آن  در مصوبه همان جلسه پیش بینی شد، اما  اتحادیه بنابر معاذیر ومصروفیتهای  شماری از هیأت رهبری تاکنون مؤفق به تدویر چنین اجلاسی نگردید.

بازهم تجویز بعمل آمد تا اجلاس مبرم وسرنوشت ساز که در آن پلان های آموزشی  وکاری اتحادیه وسایر مطالب حل وفصل شود،  بتاریخ ۲۸ اگست سالروان تدویر یابد وآگاهی آن ۱۵ روز قبل به آدرس هیأت رهبری وسایت انترنیتی اتحادیه انتشاریافت.

پس جلسه  موعود هیأت رهبری با رویداد آتی برگزارشد:

گزارش جلسهء هیأت رهبری اتحادیه

بتاریخ ۲۸ اگست ۲۰۱۰  از ساعت ۱۰:۳۰  صبح تا ساعت ۱۳:۳۰ بعد از ظهر جلسه هیأت رهبری اتحادیه تدویر یافت:

در کار جلسه معاون اتحادیه، مسوؤل مالی وهمچنان روسا ومسوؤلان انجمنهای افغانها از شهر های آرنهم، اپلدورن، الکمر( پیوند)، اخترهوک، دن بوش (آریانا)، اندوفن ( همبسته گی) وهمچنان نماینده کمیسیون زنان اتحادیه اشتراک داشتند، رییس اتحادیه  وهمچنان مسوؤل انجمن هلموند بنابر معاذیر صحی اشتراک نداشتند.

چون از زمره ۹ تن هیأت رهبری فعال ۷ تن و هم نماینده کمیسیون زنان حاضر بودند، پس جلسه با اجندای آتی به وسیله معاون اتحادیه تدویر یافت:

الف: استماع فشرده پلان آموزشی وسیمنار های اتحادیه در سال ۲۰۱۱ .
ب:طرح وپیشنهاد پلانهای کاری اتحادیه در عرصه های فرهنگی، حقوقی، زنان، جوانان، مالی، تفاهم، سپورتی، خدمات اجتماعی  وسایر موارد.

الف:  بررسی وضعیت انجمنهای عضو.
ب: پذیرش انجمنها ونهاد های جدید .
ج: پذیرش ۳ تن از کمیسیون زنان و۳ تن از کمیسیون جوانان در ترکیب هیأت رهبری و همچنان بحث پیرامون تجدید وتکمیل کمیسیون هایی حقوقی، فرهنگی، تفاهم، خدمات اجتماعی ومالی اتحادیه، شورای مشورتی وهیأت نظار مالی .

۱- در عرصه پلانگذاری: ۲- مسایل تشکیلاتی:

د: در صورت لزوم تدارک مجمع عمومی فوق العاده  اتحادیه.

۳-اتخاذ تدابیر جهت تحقق تدابیر سال ۲۰۱۰ اتحادیه بویژه تدابیر بخاطر تحقق کامل سمینار های هیأت رهبری، زنان وجوانان.

۴- استماع سایر پیشنهاد ها، انتقاد ها ونکات نظر اصلاحی جهت بهبود کار اتحادیه.

تطبیق اجنداء:

۱- در عرصه پلانگذاری

-  فشرده پلان آموزشی وسیمنار های اتحادیه در سال ۲۰۱۱ که در ۱۷ ورق بتاریخ ۲ جون سالجاری به وزارت های زیربط  کشور هالند ارسال شده و در آن وضعیت آموزشی در سالهای ۲۰۰۹ و۲۰۱۰ بررسی وهمچنان  در آن تدابیر آموزشی وسیمناری برای هیأت رهبری، زنان وجوانان برای سال ۲۰۱۱ وجود دارد توسط مسوؤل مالی وپلان اتحادیه گزارش یافت.

- همچنان طرح وپیشنهاد پلانهای کاری اتحادیه در عرصه های فرهنگی، حقوقی، زنان، جوانان، مالی، تفاهم، سپورتی، خدمات اجتماعی  وسایر موارد توسط معاون اتحادیه پیشکش و تصمیم اتخاذ شد، تا درسمینار ۱۸ و۱۹ ماه سپتامبر  سالجاری که به همکاری ارگان ستافور بخاطر نهایی ساختن پلان کاری اتحادیه تدویر میگردد، چنین پیشنهاد ها ارایه، نهایی وبه هالندی ترجمه شود.

- در عرصه تشکیلاتی

الف:انجمنها ونهاد هایی که ازسال ۲۰۰۳ بدینسو با اتحادیه پروتوکول همکاری وهموندی داشتند وتعداد آن به ۱۵ نهاد میرسید ، ردیف بندی وپیرامون نحوه  وسطح همکاری شان با اتحادیه تبادل نظر شد، انجمنهای  افغانها از شهر های ( آرنهم، اپلدورن، اختر هوک، دن بوش (آریانا)، هلموند، الکمر( پیوند)، زنان اندوفن ( همبسته گی) با اتحادیه هموندی شانرا حفظ نموده،  هموندی انجمنهای شهرهای( زندام، هارلم و اتریخت) در حالت تعلیق  قرار دارد وهمچنان انجمنهای مانند:

(خوده، انسخدی، امسفورت، زوین درخت، زیلاند، آریانا ویستلاند وبورن ) یا وجود خارجی ندارند، یا اتحادیه از سرنوشت آن  ها هیچگونه آگاهی ندارد.

پس اتحادیه فعلاً  با ۹ انجمن فعال  وشماری از کمییسونهای کاری در ارتباط وهمکاری متقابل قرار دارد.

یکتن ازهموندان که درخواستی مبنی بر ختم عضویت شان از هیأت رهبری  را سپرده اند، باحسن نیت فیصله در این مورد  به تعویق افتاد وعضویت شان باقی ماند.

ب: انجمن زنان اندوفن ( همبسته گی ) که تازه هموندی شانرا  با اتحادیه اعلام داشتند مورد استقبال قرار گرفت، همچنان  در مورد جذب انجمنهای جدید در جنب اتحادیه تبادل نظر همه جانبه صورت گرفت وراهکار هایی به کمییسون تفاهم پیشنهاد شد.

ج: نظر به نورمهای نوین (۳) تن نماینده از کمیسیون زنان،( ۳) تن از کمیسیون جوانان وهمچنان یک یک تن از سایر کمیسیونها بعضویت هیأت رهبری اتحادیه پذیرفته شدند،

ایجاد  وفعال شدن شورای مشورتی، هیأت بررسی ونظار مالی وهمچنان  کمیسیون های حقوقی، فرهنگی، زنان، جوانان، تفاهم، خدمات اجتماعی مورد تبادل نظر قرار گرفته وضرورت چنین نهاد ها درجنب اتحادیه تایید شد.

د: چون برخی کمیسیونهای فعال اتحادیه در ساختمانی  که جلسه هیإت رهبری تدویر یافت بعد از ظهر اجلاس کاری شانرا تدویر مینمودند و در ترکیب آن شماری قابل ملاحظه نماینده گان وهیأت های رهبری انجمنهای عضو حضور داشتند، پس هیأت رهبری مصمم شد تا مجمع عمومی  فوق العاده را دعوت ومطالبی را که در صلاحیت مجمع عمومی میباشد مطرح واتحادیه را بازسازی ووارد مرحله نوین سازد.

۳- در رابطه به تحقق تدابیر ربع اخیر سال ۲۰۱۰  بویژه شرکت فعال در سمینار های ۱۸ و۱۹ سپتامبر برای ۱۲ تن هیأت رهبری، ۳ اکتوبر برای ۱۲ تن جوانان، ۶ نوامبر برای  ۵۰ تن هیأت رهبری انجمنها، ۴ دسامبر برای  ۳۰ تن زنان و ۱۸ دسامبر برای ۱۲ تن جوانان وهمچنان ترتیب وتنظیم پلان مالی سال آینده وفعال ساختن کمیسونهای داخل تشکیل اتحادیه تبادل نظر وتقسیم کار صورت گرفت.

۴- بمنظور بهبود کمی وکیفی اتحادیه  ضمن انگشت گذاری بالای خلا ها و کمبودی های گذشته تجویز بعمل آمد تا از تمرکز کار ها به  شانه های حلقه رهبری  جلوگیری و به  کمیسیونها تقسیم  شود، همچنان سعی بعمل آید تا همهء اتحادیه درتشریک مساعی، مشوره  وتفاهم همدیگر اتحادیه  را بازسازی وانکشاف دهند.

گزارش مجمع عمومی فوق العاده اتحادیه

بتاریخ ۲۸ اگست ۲۰۱۰ از ساعت ۱۴:۰۰ تا ساعت ۱۷:۰۰ مجمع عمومی فوق العادهء اتحادیه تدویر یافت.

در کار مجمع عمومی برعلاوه (۷)  تن هیأت رهبری حاضر،(۲۱) تن نماینده گان انجمنهای عضو وبرخی هموندان کمیسیونهای اتحادیه  جمعاً  ۲۸ تن شرکت داشتند.

مجمع عمومی تحت ریاست معاون اتحادیه وهمکاری هیأت رهبری تدویر یافت.

اجنداء مجمع عمومی:

- تعدیلات وتکمیلات در اساسنامه اتحادیه: ( همه هیات رهبری واداره کننده جلسه)

- انتخاب هیأت رهبری اتحادیه واز آن جمله گزینش هیأت اجراییه .

- گزینش مسوؤلان ( شورای مشورتی، هیأت بررسی ونظار مالی وهمچنان  کمیسیونهای کاری اتحادیه.

- بررسی مساله عضویت اتحادیه در کانگرس بین المللی  مهاجرین افغان.

- پیشنهاد ها ونکات نظر.

تطبیق اجنداء:

- بر مبنای بند نخست اجنداء پیرامون ضرورت آوردن تعدیلات وتکمیلات در اساسنامهء مصوب ۲۹ جون ۲۰۰۳ که از آن زمان تاکنون یکبار در می ۲۰۰۵ تعدیل در آن رونما شد مورد تبادل نظر همه جانبه قرار گرفت وتعدیلات وتکمیلات تازه پیشنهاد ووارد گردید،

یکی از آن تشکیل هیأت رهبری از زمره رییس های انجمنهای عضو ومسوؤلان کمیسیونهای کاری اتحادیه وهمچنان ترکیب شورای مشورتی از نماینده گان انجمنها ونهاد های عضو وشخصیتهای اجتماعی وفرهنگی افغان مقیم هالند  که بتواند به شکل سراسری از ۱۲ ولایت  نماینده گی کند وسایر مطالب گنجانیده شد.

( متن  کامل دری وهالندی  اساسنامه در سایت انترنیتی اتحادیه قابل دسترسی وخوانش میباشد).

- بر وفق بند دوم اجندای مجمع عمومی مساله  کاندیداتوری الترناتیفی هیأت رهبری  و بویژه هیأت اجراییه  رامطرح کرد، چون برای هر پست هیإت اجراییه صرف یکتن کاندید بود، همچنان بر وفق نورم های اساسنامه مسوؤلان انجمنها میتوانند شامل هیأت رهبری شوند،

پس پیرامون چگونه گی گزینش کاندیدان هیأت رهبری، هیأت اجراییه، وسایر مسوؤلان کمیسیونها، شورای مشورتی وهیأت بررسی مالی  تبادل نظر وتفاهم  بعمل آمد تا رای گیری دسته جمعی صورت گیرد:

در نتیجه به اتفاق آراء:

هیأت  رهبری ۱۷ نفری  با ترکیب  ۵ تن هیأت اجراییه  قرار آتی تایید شد:

- ولی محمد شاهپور رییس اتحادیه.

- صدیق وفا  معاون رییس اتحادیه.

- انجنیرنصیر صافی مسوؤل مالی اتحادیه .

- خانم ناهید صدیق علومی سکرتر مسوؤل اتحادیه.

- محمد آصف هوتکی مسؤؤل هیأت بررسی مالی اتحادیه وعضو هیأت اجراییه.

انجنیر حفیط الله حازم عضو هیأت رهبری اتحادیه.

خانم سعدیه مصطفی عضو هیأت رهبری اتحادیه.

خانم سیده طلوع عضو هیأت رهبری اتحادیه.

عبدالغفار حمیدی مسوؤل شورای مشورتی وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

خانم مسوؤل کمیسیون زنان وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

مصطفی فقیر مسوؤل کمیسیون فرهنگی وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

فرید نظری مسوول کمیسیون تفاهم  وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

دوشیزه لیزا  امیری سکرتر مسوؤل کمیسیون زنان وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

اجمل پیروز مسوؤل کمیسیون جوانان وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

ادریس عثمانی سکرتر مسوؤل کمیسیون جوانان و عضو هیأت رهبری اتحادیه.

ایمل پیروز متصدی مالی کمیسیون جوانان وعضو هیأت رهبری اتحادیه.

بر وفق بند سوم اجنداء:

مسوؤلان بخشها وکمیسیونهای اتحادیه که در مجمع عمومی تایید شد:

- شورای مشورتی اتحادیه  با مسوؤلیت غفار حمیدی وهمچنان  عضویت شخصیتهای مؤثرو مؤسسان اتحادیه تأیید شد( در این شورا سعی خواهد شد تا  حداقل  ۳۷ تن عضویت حاصل نمایند، با شماری تفاهم  وهمکاری شان جلب شده  وکار در زمینه ادامه دارد)

- عبدالحسیب ودود مسوؤل مالی انجمن اپلدورن و محمد لایق مسوؤل جوانان انجمن پیوند از شهر الکمار بحیث اعضای هیأت بررسی مالی تایید شدند.

- کمیسیون زنان با ترکیب ( ۱۵) نفر ، تاکنون ( ۱۱) عضو دارد تایید شد ، مسوؤل آن خانم ، سکرتر آن دوشیزه لیزا امیری از شهردن بوش و مسوؤل مالی  آن  خانم صالحه وهاب واصل  از شهر فنلو میباشد.

- کمیسیون جوانان با ترکیب ( ۱۵) نفر تاکنون ( ۱۲) عضو و۴ گروپ کاری  دارد،  مسوؤل آن ایمل پیروز از شهر آرنهم، سکرتر آن ادریس عثمانی ، متصدی مالی آن اجمل پیروز ومتصدی برنامه های فرهنگی آن دوشیزه صدف میباشد.

- فرید نظری از انجمن آرنهم مسوؤل کمیسیون تفاهم اتحادیه.

- نصیر صافی رییس انجمن اپلدورن مسوؤل کمیسیون خدمات اجتماعی اتحادیه.

- مصطفی فقیر متصدی فرهنگی انجمن اپلدورن مسوؤل کمیسیون فرهنگی اتحادیه.

بر وفق بند چارم اجنداء:

مطابق بند ج مادهء ۴ اساسنامه مسألهء عضویت اتحادیه در کانگرس بین المللی مهاجرین افغان مورد بحث وتبادل نظر قرار گرفت، بر مبنای معلومات معاون اتحادیه قبل بر این پیامهای همبسته گی هیأت رهبری عنوانی این کانگرس صادر شده بود،

اما  سفر وشرکت رییس پیشین اتحادیه در این کانگرس بدون استیذان قبلی  و گزارش بعدی به هیأت رهبری صورت گرفته است، باآنهم با حسن نیت ووسعت  نظرعضویت اتحادیه انجمنهای افغانها  در چنین مجمع  بین المللی افغانها بخاطردفاع از حقوق پناهجویان وسایر همبسته  گی ها در مسایل مبرم ملی افغانها  ضرورت مبرم دانسته شد وتایید گردید.

(میکانیزم شرکت بعدی ونحوه همسویی با این کانگرس را بعداً هیأت رهبری تعین خواهد کرد.)

بروفق بند اخیر اجنداء:

در پایان دست بدست هم ۲۸ تن شرکت کننده مجمع عمومی که در ترکیب آن( اساسگذارن اتحادیه، هیأت رهبری، نماینده گان انجمنها  و کمیسیونهای  اتحادیه به شمول کهن سالان، زنان وجوانان )  شامل بودند،

هریک طی سخنرانی کوتاه متعهد شدند که اتحادیه را  در فاز جدید وتکاملی آن از حالت کنونی بسوی انکشاف هرچه بیشتر کشانیده و با تحقق تدابیر رویدست،  تغییر های مثبت را بمیان آورند، همچنان تصویب شد که از هیأت رهبری پیشین سپاس گذاری و قدردانی بعمل آید،

هکذا  نظر به  پیشنهاد  رییس اتحادیه فیصله بعمل آمد که در آینده همه پیامها، اعلامیه ها ، فیصله ها وتصامیم از نام شخص نی بلکه از نام جمع ( هیأت رهبری وهیأت اجراییه) صادر شود، البته نامه های رسمی عنوانی مراجع زیربط از این امر مستثنا خواهد بود.

مجمع عمومی در فضای حسن تفاهم ساعت ۱۷:۰۰ شام پایان یافت.

یادداشت: بتاریخ دوم سپتامبر ۲۰۱۰ اتحادیه انجمنهای افغانها در هالند با هیإت رهبری واساسنامه تازه آن  در دفتر ثبت وثایق  مجداً راجستر شد.

سپاسگزاری ویژه

از محترم انجنیر حفیظ الله حازم رییس پیشین اتحادیهء انجمنهای افغانها در هالند که از۲۸ می  سال ۲۰۰۵ تا ۲۸ اگست سال ۲۰۱۰ مسوؤلیت رهبری اتحادیه را بدوش داشتند وهمچنان آنعده از اعضای هیأت رهبری  پیشین که بنابر ترکیب جدید معیاد خدمت شان در اتحادیه پایان یافته است،

ابراز امتنان وسپاسگزاری بعمل آمده ومؤفقیتهای مزید شان  را در  کار های اجتماعی  آرزومندیم.

همچنان متمنی ایم جناب حازم که عضویت شان در هیأت رهبری اتحادیه حفظ میباشد، دوشادوش سایر هموندان در تحقق تدابیر اتحادیه همکار و مدد گار باشند.

با احترام

هیأت اجراییهء

اتحادیهء انجمنهای افغانها درهالند

لله الحمد قبل کل کلام ، به صفات الجلال والاکرام

بهمه المسلمین والمسلمات والمومنین والمومنات عزیز واضیح ومبرهن است که مصالحه ملی چیزبسیارخوبی بوده و فوائد سرشار و بیشمار دارد. یکی ازفو ائدمصالحه این است که  هرتروریست و دزد وجانی وقاتل و آدمخورمیتواندآزادانه با غارموش الوداع گفته و بکابینه مبارکه جناب کرزی تشریف فرما گردد.

چنانچه ازبرکت همین مصالحه عده ای از برادران تروریست وآدمکش ما علاوه بر دریافت بوجی های دالرازخزانه غیب برادران آمریکایی، بوزارت و ریاست و وکالت ونان ونوا و دبدبه وکبکبه  نیزدست یافته و رسما و علنا مشغول دزدی و رهزنی و ترور و آدمکشی وقاچاق موادمخدره میباشند.

یکی ازفوایددیگرمصالحه این است که همین جناب خودما  روزگاری که هنوز یاغی وباغی نبودیم  و به کوه بالا نشده بودیم بما میگفتند: ترسو، سازشکار،بی غیرت ،وطن فروش ،مستکبرو…و…و

ازشما چه پنهان ننگ و غیرت ما بجوش آمد، مجبورشدیم از پکول و پشم وریش وخشتک  کار بگیریم،چنانچه سلاح وراکت پاکستانی وعربی وانگریزی وغیره وغیره بشانه انداختیم  ،دمارازروزگارمردمان درآورده آنها را به بدبختی وکشوررابه افلاس وفلاکت کشانیدیم ،آنوقت بماگفتند اشرار ، بی فرهنگ، دزد ، اوباش ، قاتل و…و

ازشماچه پنهان جامه بدل کردیم ،دستاربسر و بم بکمربستیم، پشم وریش وخشتک کشال تر و درازتر ساختیم طالب شدیم و با امیر.

و خنضیر رهبروپیشوا همسبق وهمطبق شدیم ، بت های بامیان راکه بخشی ازتاریخ افغانستان را تشکیل میدادویران وآثارتاریخی موزیم هارا به بیگانگان وحتی دشمنان مردم افغانستان فروختیم ،خانه وکاشانه خلق الله را آتش زده  به بیوه و یتیمش تجاوزکردیم القصه قرن بیستم را در کمترین وکوتاهترین وقت به عصرمیمون رساندیم آنوقت بی انصاف ها بماگفتند:

تروریست ، وحشی عصرحجر، بربر و تاتار و…و…و

ازشما چه پنهان خودرا به موش مردگی زده  به غارموش پنهان شدیم تااینکه بالاخره  مصالحه ملی بسروقت ما رسید و ما ازبرکت مصالحه ، ابتدا زیرچپن وکلاه و تنبان جناب کرزی و از آنجا به کابینه سر بلند کردیم ،وانشاءالله که روزی به تخت وتاج هم میرسیم ماشاء الله خشتک مبارک جناب رئیس بی جمهورما خیلی فراخ و پرفیض وبرکت است.

این بودفوائدمصالحه ملی که شرف حضورتان به عرض رسانیدیم.
آمین یارب العالمین

فرستنده: ز.ر.

هنوز اشکهای مادران ، پدران و فامیل های دو جوان نامراد( که به حکم طالبان وحشی سنگسار شدند)، در ولایت قندوز خشک نشده است، و هنوز هم در دلهای دوستان و اقارب این دوجوان تازه به هم رسیده، که جرم ایشان دوستی، محبت و عشق به زندگی بود، فریاد خفته یک پرخاش گره زده است.

دشت و دمن، کوه و برزن ، درختها و گیا هایی که شاهد این سنگسار بودند و تا این روزگار در محله ی خویش چنین فاجعه پر درد را از مخلوق آفریدگار بچشم ندیده بودند, اندوه این تلخ را ، مسکینانه گریسته اند .

شیون، فریاد وناله های جانسوز این دوجوان در وقت سنگسار، از دل خاک, خدا را فریاد میزند، دل بزرگ آسمان را پر کرده و ستاره به‌ ستاره قصّه ای‌ یک عشق ناکام را به‌ ملکوت میبرد.

طالبان این قصابان تشنه بخون انسان، با تمام قصاوت و بیرحمی آن قدر با سنگ ها به سر و صورت وجسم پاک آن دو دلداده کوفتند که سر انجام پسر جوان که نمیخواست سنگسار همسرش را ببیند، خونش را به‌ پای گیسوان همسرش نثار کرد و جان داد، اما دختر جوان که میخواست به خاطر دلداده اش زنده بماند، با سنگ ها مقاومت کرد و زنده ماند. زمانیکه طالبان دیدند باز هم عشقی برمیخیزد، با شلیک مرمی قلبش را نشانه گرفته و به زندنگی اش پایان دادند.

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید

هنوز که هنوز است لکه‌های پاک خون دو دلداده، رخسار سنگریزه‌ها را میبوسد و ماتم عشق را در جنون اشک رقم میزند.

هنوز هم قریه در مرگ این دو جوان پرماتم است، ” حامیان اصلی دفاع از حقوق بشر و دموکراسی” بانگ عدالت خواهانه سر میدهند و انسانیت نمایشی خود را گریه میکنند .اینجا در در سرزمین خورشید، درزیر ریش همان “حامیان“ با خلق مظلوم آن، وحشیانه عمل میشود و تظاهر “حامیان حقوق بشر” خاک میشود.

در خبری خواندم: « سخنگوی ائتلاف احزاب دمکرات و سوسیال مسیحی آلمان مجازات بر اساس سنگسار را بربریت جزائی خواند.اریکا اشتاین باخ، سخنگوی ائتلاف احزاب دمکرات و سوسیال مسیحی در امور حقوق بشر، صدور احکام سنگسار را “بربریت جزائی” و بازمانده دوران قرون وسطا خواند و از دولت جمهوری اسلامی ایران خواست تا این حکم را در مورد سکینه آشتیانی به اجرا در نیاورد.

وی این سخنان را به مناسبت آکسیون بین‌المللی “۱۰۰ شهر علیه سنگسار” روز شنبه ۲۸ اگست در مخالفت با سنگسار اجرا شود، ایراد کرد.»

این ژست دموکراسی در حالیست که قوای آلمان (که به قول خود شان در هندو کش به خاطر تامین صلح وظایف شانرا انجام میدهند) در قندوز برضد طالبان تروریست سنگر گرفته اند و در محل تحت فرمان شان چنین جنایات هولناک مثل سنگسار صورت میگیرد.

آنها که همه روزه اخبار قندوز را بدون شک تعقیب میکنند، از سنگسار دوجوان در زیر چتر قوای آلمانی، آگاهی نداشته اند؟

تا واکنش جدی ای در برا بر این جنایت نشان داده و مسولیین امنیتی کشور خویشرا به باد انتقاد میگرفتند؟

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید

هرچند اعمال غیر انسانی حاکمیت اخوندی در ایران قابل نکوهش و تقبیح بوده، اما حادثه ی قندوز ایجاب بازجویی را از نیروهای امنیتی در آنجا مینماید. در غیرآن دفاع از حقوق بشر و دموکراسی نیز جز اهداف سیاسی، امری بیش نخواهد بود.یا انهاییکه مجسمه تظاهر را بر می‌‌افرازند، تا کدامین پایه سالوس خواهند دوید.

س.ک. نوری

طنز، فکاهی، ویدیوهای کمیدی و عکس های جالب

گلچینی از طنزیه های استاد برنا

بخش سوم

ریش وتشویش

حضرت اابوالمعانی بیــــــــدل (ع)  دریک غزل کوتاه خود که در هجو صوفی های وقت فرموده،  به سلسله شعر پشم الا پشم انتخاب شده است:

اینقـــدر ریش چه معنی دارد       غیر تشویش چه معنی دارد

آدمی خَرس چه ظلم است آخر    مرد حق میش چه معنی دارد

حذر از زاهد مسواک به سر       عقرب ونیش چه معنی دارد

دعوای پوچ به این سامان ریش    نرود پیش، چه معنی دارد

یک نخود کله وده من دستار      این کم وبیش چه معنی دارد

شیخ بر عرش نه پّرد چه کند    غیر پر، ریش چه معنی دارد

(بیدل) اینجا همه ریش است و فش است

ملت وکِیش چـــه معنی دارد

***

و قصه ای از دیره دونی ها

در زمان ظاهر شاه چندین صد نفر در محبس، زندانی بودند وهر وقتی که یا هر سالی که از جانب وزارت داخله به حکومت پیشنهاد میشد، که با اینها چه کنیم، هاشم صدراعظم که کاکای ظاهرشاه هم بود درپای پیشنهاد مینوشت:( باشند) وسالهای زیاد این بیچاره ها در زندان باقی می ماندند،

هاشم  خان صدراعظم که حالا بعضی ها از آن دوره باتملق یاد میکنند، چنین  آدم ظالم بود وبازمانده های خانه واده های زندانی شاهد عینی این مظالم اند.

در مورد این خاندان اگر کمی  بگویم، هاشم خان کاکای ظاهر شاه بود، یعنی برادر نادرشاه، که اورا غـدّار میگفتند، اینها ( آل یحیا) هستند که جدشان یحیی خان نام داشت، این خاندان در دیره دون که دَر آنوقت  مربوط هند  برتانیوی بود  فراری ودر خدمت سکهای پنجاب داخل شدند

وولایت پشاور در افغانستان را به آنها فروختند، همچنان همی یحیا خان معاهـده ننگین گندمک را بالای دامادخود امیر یعقوب خان امضاء کرد و ولایات فوشنج،کُرم ولندی کوتل را به دولت انگلیس بخشیــد، آصف خان ویوسف خان پسران این آدم در سایه انگلیسها پناه بردند وعاقبت کار نادرخان وبرادرانش که دست پرورده انگلیس بودند

بازور انگلیس  وصرف خون هزاران افغان، زمام امور این سرزمین بدبخت را بدست گرفتند که تا امروزهم  مردم از شرَ شان بیغم نیست، بمی خاطر اینهاره ( دیره دونی) میگویند، همان برادر ما که گاه، گاهی یگان شعر میـــــگوید، این شعر را  که بنام (دیره دونی ) سروده میخوانیم:

واره داره

برنج دیره دونی مـزه داره

زعیـــــم دیره دونی واره دار است

به دوستان امریکا وانگلیس

پلان های آخری شان خوشگوار است

ز دهشت افگنی این ملک افغان

دوسه صـــــدسال میشه بی قرار است

زملای پُل خشتی چه بگویم

که بن لادن از او هــــــم نا بکار است

زعیم سازی انگلیس تا به امروز

نه پنهـــــــــانی که خیلی آشکار است

پدر را یک زمان بر تخت نشاندند

کنــــــون وقت پسر باشد که کار است

نباشد ناخلف فرزند نادر…..

به انگلیس هــــا وفاداری به کار است

دکان داران دین حیران گشتند

که انگریز اندرین ره کهنـــه کار است

جهان بر پا شد چون روس آمد

که حال مردم افغــــــــان چه زار است

ولی امریکه وانگلیس اگر شد

همه آرام وهرچه بر قــــــــــرار است

همه کشور فروشان تار گشتند

وطن خر ها همه شان روی کار هستند

برای انتقام از   مسلمین   بین

یهود هم چهارده قرن در انتظار است

زبهر انتقــــــــــام وکینه توزی

همه یکجــــا بیک   کشتی سوار است

ولی افسوس در این گاو جنگی

همه مخلــوق افغان زار وخوار  است

خداوندا تو چــــــــــــاره کن وگرنه

وطن در معرض یک تار ومار است

ح،ب: مونشن اوّل جنوری ۲۰۰۱

اگر میخواهید  مفصل تر در مورد خاندان آل یحیا معلومات داشته باشید، میتوانید به ، کتاب دکتور ظــاهر طنینَ بنام ” افغانستان در قرن بیستم”، یا کتاب آقای پوهنیــــاره بنام ( مشروطیت وقربانیـــان استبداد در افغانستان)، یا اگر بسیار مدلل ومفصل کار دارید، جلد دوم ( افغانستان در مسیر تاریخ)  مراجعه وبخوانید

که  اینها چه بلاهایی را بالای مردم ، روشنفکرهـا و آزدیخواهان آورده اند که موی بر اندام انسان راست میشود! این خاندان قصه های زیاد دارد، قرار نوشتهء مرحوم غبــــار ، نادر شاه آدم بسیار ظالم بود:

یک روز از پهلــــوی مقبرهء امیر عبدالرحمن خــان میگذشت، برای مصاحبین خود گفت؛ برِ افغانستان ایطو آدم بکار است که حتی مردم در خانه ها خود راجع به حکومت چیزی گفته نتانند!

به اندازه  آدم ظالم بود که یک روز آقای لودین را که رئیس بلدیه کابل هم بود و از جمله آزادیخواهان به ارگ خواسته وبیک قطعه عسکری امر کرد که( بدون محکمه) با برچه  قطعه قطعه اش کنند که بعد از جراحات زیاد نعش زمین شد، وموتر وان خوده گفت که سر مُرده اش  براند، ، این  هـــم مشت نمونه خروار از مظالم نادرشاه، داستان غم انگیز کشتن غلام نبی خــان چرخی را که مشابه به همین واقعه و بسیــــار وحشت انگیز است هم تاریخ شاهد است.

مرحوم لودین یکی از مشروطه خواهان دوره ء اوّل ، آدم با دیانت، دانشمند، شاعر ووطن دوست بود، آقای پوهنیار نوشته، که لودین انفرادی مبـــــــارزه میکرد ویک روز در سرچوک کابل وقتی که امیر میر غضب (جبیب اللهء بچه عبدالرحمن ) میگذشت،

با تفنگچه سَرش فیــر کرده  بود که متأسفـــــــانه تیر به هدف نخورد، در همان وقت  مرحوم لودین  یک شعر هم گفته بود، که در صفحه ۲۴۸ کتاب پوهنیار یک مخمس آن چنین آمده است:

” هریک نشسته است به زین آنچنان تلک

کس نیست غم زملت وپرواش ازفلک

با صـــــد غرور وکبر همی تازد اسب دَک

کس نیست تا به سینه ایشان کند شلک

خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

با استفاده از بند پنجم مخمس مرحوم لودین  استاد برنا یک مخمس ساخته که از ظالمان فعلی هم شکایت نموده است:

“خوب ای خَران چرید که تا چاقتر شوید”

یاران زنام پاک مجــــاهد خبر شوید

از نام پاک بُرده مقاصــــد خبر شوید

شیطان که گشته است چو زاهد خبر شوید

/گویم برای شان که به شواهد خبرشوید

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

اینها که خوب جامه تقوا ببر کنند      /

در خانهء خــــدا چه غوغا بسر کنند

در قتل عام لُنگی فتوی بسر کنند

/        ریزند خون مردم ودعـــوی دگر کنند

“خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

لاف از سلم زنند وهمه جنگ می کنند  /

اسلام را بهـــــــــانه ونیرنگ می کننـد

قاچاق چرس وهیروئین وبنگ می کنند /

از علم وفضل ودانش همه ننگ میکننـد

“خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

با چال در خطر شده اسلام، صــدا زنند  /

الحــــاد گشته ظاهر وعریان، ندا زننـد

گفتند صلح آریم و، در جــــان ما زدند   /

خود را ملا و طالب وآخنــــــد جــازدند

” خوب ای خَران چرید که تا چاقتر شوید”

آدم ُکشان عصر چه فریاد میزنند      /

خود را بجـــــای دزد چو استاد میزننــد

دارائی وطن همه برباد میزننــــد       /

خود قید حرص وآزا، سخن آزاد میزنند

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

جمعاً برای چور وطن مُشت بسته اند   /

شرط از برای هر که زیاد کُشت بسته اند

در فن قتل وظلم وستم این دَدَان دهر   /

دست امین قاتل َ از پُشت بستــــــــــه اند

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

در جسم زار مردم افغـــان رمق نماند /

از نور پُر فروغ معــــــارف ورق نماند

فتنه زیاد گشته وچیزی به حق نماند /

مردان باکمـــال به هیچ راه وشَق نماند

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

این حامیان دین همه تذویر میکنند   /

قرآن پاک را چپــــــــه تفسیر میکنند

دین وخــدا بگفته ،گلو چیر میکنند    /

از خون خلق اشکم شان سیِر میکنند

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

ظالم برفت وظالم دیگر پدید شد      /

ظلم از برای صلح دوچندان شدید شد

بهر فریب خلق چه وعد وعید شد   /

تا حلق خورد واز سر پیــمان بعید شد

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

چون در وطن ملا بچه گان روی کار شد/

کُشتن رواج یافت وتنی چند به دار شد

در مُلک ما قیامت صُغری تیار شد    /

از فرط خورد ونوش شکم ها تغار شد

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

باامر “جَاهدوا”همگی شان بپا شدند /

بهر فریب خلق همه یکصــــدا شدند

با ماسک زُهد ، صوب دروغ وریاشدند/

چون پُر شدند وسیر ز مقصد سِوا شدند

” خوب ای خران چرید که تا چاقتر شوید”

حالا شما چرید وخورید خون مردمان  /

فردای حشر میرسد آن روز امتــحان

نزد خدا جواب دهیـــــــد فرد،فرد تان   /

فربه وچاق، لیک خجل، از نبرد تان

“خوب ای خران چرید تا چاقتر شوید”

ای پادگان عصر ورُسولان طمطراق   /

خوردید مال مردمُ و فربه شدید وچاق

از خشم کردگار زحق کشته اید   حاق /

برفرق میـــــخورید وبافتید  چار پلاق

حالا چرید خران که تا چاق تر شوید

فردا بروز حشر شما حاق تر شوید

****

ح،ب: مونشن  مارچ۱۹۹۸

ادامه دارد.

مصاحبه با خودم

طنزاز: ز. ر

بسم الله الرحمن الرحیم .
هرقدرانتظارکشیدیم یک مسلمان به غارما نیامدتا با ما مصاحبه ای انجام دهد بالاخره مجبورشدیم خود ما درباره خود یک راپورتاژاسلامی تهیه وباعث شادی ونشاط امت اسلامی شویم .آمین یارب العالمین .

چرا مگرما بد مصاحبه میکنیم ؟؟؟

سوال ـ جناب ابوجهل گلبدین السلام علیکم ورحمت الله وبرکاته وامابعد ، مدتی است سایه نامیمون تان ازسرمردم افغانستان کم شده ودرهیچ جا دیده نمیشوید،جناب شما کجا تشریف دارید وچه میکنید ؟

جواب ـ علیکم السلام ورحمت الله وبرکاته واما بعد،والله تا زمانی که بازارالجهاد فی سبیل الله چوک بود ما غرمستی میکردیم درسایه بوش ـ ولی حالا که سایه مارا به تفنگ میزنند ماهم پناه بردیم به غارموش چرا که بزرگان گفته اند موش زنده بهترازگربه مرده است .

سوال ـ یعی دوکان جهاد تانرا بستند ؟

جواب ـ جهاد ؟ کدام جهاد نره خر؟ جهاد صرف یک بهانه بود اصلا جنگ را خارجیها براه انداختند و ما الاغ بودیم ودیگران سوارما شدند .

سوال ـ پس شما می فرمائید که خدای ناخواسته ازروی خریت ملت بی گناه افغانستان را بخاک وخون کشانیدید؟

جواب ـ بسم الله الرحمن الرحیم ، اول که گور پدرملت ، دوم این که ما آنقدرگنس وگول هم نبودیم که هرکس مفت ومجانی سوارماشود ما اززمان طفولیت آرزوی رسیدن بقدرت ومال ومنال و نعمت دنیا را داشتیم ودرهمین وقت بودکه به لطف خدای عزوجل نان ما بروغن افتاد یعنی زمینه مساعدشد که هم لعنت خدا را کمائی کنیم وهم به آرگاه وبارگاه ونوکروچاکرومداح وکاسه لیس وشان وشوکت ودبدبه و کبکبه ومقام عالی صدارت اسلامی چهارآسیاب برسیم ، که الحمداللله رسیدیم .

بلی، نابرده رنج گنج میسرنمیشود

مزدآن گرفت جان برادرکه قتل کرد .

سوال ـ پس چطورشد که ازدیگرابوجهل های همسبق وهم طبق وهم قماش تان پس ما نده وبه غارموش هجرت فرمودید ، درحالی که دیگران قباله وزارتخانه ها را بدست گرفته ، امرونهی میکنند ،میدزدند ومیچاپند وباسرنوشت مردم بازی میکنند؟
جواب ـ بسمی تعالی،ازسوال تان دانسته شدم، بلی، ظاهرا گوش وبینی ما قابل بریدن است اما اگربه حکمت غارموش وپیام های رنگارنگ وزدوبندهای پشت پرده ما با بوش، پی ببرید ، بازمی دانید که (یال ودم ) برادرها قابل بریدن است نه ازمن . بلی ، بلی الحمدالله امریکایی ها هوشیاراند و( … نر) راازتخمش میشناسند .

سوال ـ شما بحیث یک قاتل جبارو دزد و رهزن ازروزقیامت وغذاب الیم و دیگ جوشان قیرجهنم ترس وهراس ندارید ؟
جواب ـ اصلا وابدا نه ، چونکه جد بزرگوارم جناب شیطان اعلام کرده که مواد سوخت آتش جهنم تمام شده وهرقدرشیادی وجعل ودروغ وگناه وخطا ودزدی وقتل وجنایت میکنی، آزاد هستی …

سوال ـ پس بیمورد نیست که مردم افغانستان شما را همطرازشیطان میخوانند ؟
جواب ـ بسم الله الرحمن الرحیم، مردم افغانستان خیلی ساده ودیرفهم هستند ما بتوکل خدای پاک سر شیطان راخاریده ودستانش را ازپشت بسته ایم وانشاالله یکروزی طوق لعنت را ازگردنش میگیریم ولی این مردم ساده هنوزهم مارا جانشین ومجری اوامرخدادرافغانستان،

امیرحزب اسلامی ،مجاهد بزرگ وغیره وغیره میدانندوبرایم مداحی میکنند،مگراین یک رازاست وجزخدا وپاکستان حتی خود ماهم نمی فهمیم که کی وچی هستیم وازکجا پیدا شده ایم .

سوال ـ جناب ابوجهل بزرگترین آرزوی شما چیست ؟

جواب ـ بسم الله الرحمن الرحیم ، آرزوی ما اززمانیکه درشکم مادرونگ ونگ اسلامی میکردیم تا دوران تیزاب پاشی اسلامی برسروروی دختران مکاتب وسپس سالهای جهاداسلامی وقتل وکشتارو ذبح اسلامی انسانهای بیگناه وبلاخره رسیدن بمقام صدارت اسلامی چهارآسیاب و فیرهزاران راکت وگوله ومرمی اسلامی وسرانجام فراراسلامی وپنهان شدن اسلامی درغارموش اسلامی،همیشه این بوده واست

که افغانستان بویرانستان تبدیل شود که ببرکت(نعره تکبیر)، شد، البته یک آرزوی دیگر ما داریم وبزرگترین آرزوی ما می باشد،محوافغانستان ازنقشه جغرافیایی جهان و قتل عام آن عده مردمانی است که نسبت هجرت ما به غارموش ، تا کنون درقید حیات باقی مانده اند . امیدواریم که اجل بما فرصت دهد، آمین .
جناب ابوجهل خوشا به جهادتان که واقعا نورالهی است !!
اناللله واناالیه گلبدین ، آمین یارب العالمین .

فکاهیات

بکسک پیسه

یک نفر به بسیار وارخطایی بار ، بار جیب های خودرا می پالید . خانمش صدا کرد : اومردکه چرا ایقدر نگران و پریشان هستی . چی ره می پالی ؟

شوهر : او زن کم اس دیوانه شوم .

خانم : چرا چی گپ اس ؟

شوهر : باش تو که امروز پیسه معاشه ده بکسک خود مانده بودم حالی بکسکه گم کدیم . هرچی جیب های خوده می پالم پیدا نمیشه .

خانم : همه جیب هایته پالیدی ؟

شوهر : آه .

خانم : جیب بغلی کرتی ته چطور ؟

شوهر : نی تا هنوز ندیدیم ، بیخی میترسم .

خانم : چرا ؟

شوهر : آخه اگه ده اونجه هم نباشه زاره ( زهره ) ترق میشم !!!

عیادت از مریض

یک کاکا ریش سفید پس از سال ۱۹۹۲ در یکی از کشور های عربی زنده گی میکرد . پس از مدتی بنابر مریضی شدیدی که عاید حالش گردیده بود در بستر بیماری بسر می برد .

یکی از شیخ های عرب که در همسایه گی وی زنده گی میکرد ، به عیادتش رفت . پس از سلام و علیکی به زبان عربی پرسید : ( حالا بهتر شدی ) ؟

کاکا ریش سفید : نی بابا نه تنها حالم بهتر نشده بلکه روز بروز بدتر میشه .

شیخ عرب به فکر اینکه کاکا میگوید بلی حالا کمی بهتر شده ام .

بناً گفت :

ماشا الله ، ماشا الله  !

کاکا ریش سفید گفت : تو چی ماشا الله ، ماشا الله میگی . حالم بسیار خراب اس . ای مرض بالاخره مره خواهد کشت .

شیخ عرب اینبار به فکراینکه کاکا میگوید به همین زودی ها کاملاً صحت یاب میشوم ، درجواب گفت : انشا الله ، انشا الله  !!!

فرار جنایتکار

یک جنایتکار وقتی متوجه شد که پولیس در تعقیبش است ، داخل کودکستان رفت و در بین اطفال به غذا خوردن شروع کرد .

پولیس پس از جستجو ، جنایتکار را پیدا کرده ، گفت :

اینجه چی میکنی ؟

بیا به حوزه بریم .

جنایتکار به لهجه طفلانه گفت : مه په په موخوروم .

پولیس گفت : په پی خوده بخو که مه تره ده بوف جا جا می برم !!! ـ

ارسالی : کاکا زنده دل

نوکر با تربیه!

یک خانم نوکر جدید را استخدام کرد، در اوایل خانم از کار نوکر راضی بود.

روزی نوکر بدون اجازه به اطاق خواب خانم داخل شد.

اعصاب خانم ازین حرکت نادرست نوکر خراب شده  وبا پرخاش برای نوکر گفت که تو چرا بدون اجازه داخل اطاق من شدی، اگر من برهنه می بودم چه حالی بمن دست میداد.

نوکر گفت:

هروقت که من داخل اطاق شما می شوم اولا ً از سوراخ کلید به داخل اطاق نظر می اندازم ، اگر شما برهنه نبودید بعدا ً داخل می شوم.

باغ وحش

یک نوجوان بی تربیه در یک محفل با لطیفه های خشن و ناهنجار مشغول خنداندن حاضرین بود.

درین میان از شخصی پرسید که من ترا در کدام جایی دیده ام و بعد از مکس کوتاه گفت:

بلی یادم آمد من ترا در باغ وحش دیده ام.

مخاطب برایش گفت که بلی درباغ وحش باهم دیدارکردیم ، منتها فراموش کرده ام که در کدام قفس بودی.

معادلهء دومجهوله

یک معلم از شاگرد پرسید که معادلهء دومجهوله چه را گویند؟

شاگرد جواب داد:

پیداکردن خانهء کرائی و سیر کردن شکم.

عکاس

یک نفر چرسی بعد از کشیدن چرس خوب نشه شد. موصوف سپس از جا بر خواست و روانهء خانه شد.

چون باران شدید می بارید و هوا نیز تاریک بود، پس پایش در کدام جایی گیر کرد و بر زمین افتید، در همین لحظه الماسک( برق ناشی از ابر) همه جا را روشن کرد.

چرسی نالید و گفت: ای خدای مهر بان، اول خو مرا در بین همهء مردم حاضر ریشخند کردی اکنون عکس مرا هم میگیری ؟

حافظه خوب!

شخصی در یک محفل لاف میزد که خداوند برایم دو چیز خوب داده است.

دیگری از وی پرسید: که آنها کدام اند؟

اولی جواب داد: یکی آن حافظه خوب است و دیگر آن… ولله یادم رفت.

تهیه، ترتیب و تنظیم: ن.ی

مردم فکر میکنند که مسلمان شدن کار آسانی است

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید.

ویدیو کلیبهای جالب

زیبا ترین دختر جهان

“میس مکزیک” تاج “ملکه زیبایی جهان-۲۰۱۰″ را بر سر گذاست. در این رقابت ها ۸۳ نفر از کشورهای مختلف جهان شرکت کرده بودند.

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید.

گالری عکس های جالب

و

دیدنی!!!

برای بزرگ دیدن لطفاَ بالای عکس کلیک نمایید.